869 resultaten.
Ga maar, het is goed
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.252 Onze handen verstrengeld
zo willen wij de tijd
tot stilstand brengen
dat laatste moment waarop
ogen de waarheid herkennen
die monden vergeten zijn
maar als jouw blik
een glimlach opent,
teer als de bloemknop
die het zonlicht herkent,
wijken mijn lippen uiteen
en fluisteren afscheid…
Geheel geflankeerd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
624 in onbedrieglijke stralen
begint er een nieuwe dag
met liefde om je heen
gedachten vliegen door je heen
geborgen in fluisterende warmte
van het gouden licht
laat goede woorden rijpen
tot stilte en inkeer
bij het wijken van ochtendnevels
wordt gefêteerd door de muze
geheel geflankeerd
wat het daglicht verdraagt……
De peppels
gedicht
2.8 met 14 stemmen
6.943 Wijk niet voor de klompenmakers.
Met groot materieel rukt de nacht uit,
Langs je stammen siddert wind en geest.
------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Wolken die zo zwaar wegen
dat ze wijken onder hun gewicht.
Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
Waarin de vader ontbreekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ogen dichtgeplakt
Met korrels slaap,
Ooglid dat nog
Van geen wijken
Weten wil -
Na veel inspanning
En ongewoon veel tijd
Begint het licht
Voorzichtig te gloren,
Niet veel, maar toch -
Door een waas van
Verlies en verlangen
Kijk ik bij onszelf
Naar binnen, en zie
Het huisgezin waarin
De vader ontbreekt,
Waarin hij althans…
Naar daar waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Ik hang aan de lippen van
't tij dat van geen wijken
wilde weten
we stroomden heen en weer
totdat ik me ontdeed van dat
wat mij weerhield
om vers geboren vleugels
uit te slaan, me te laten vervoeren
naar daar waar het leven
nog puur en onaangeroerd was
langzaam op zou gaan in het prille
dat nog geen naam mocht hebben…
Ontrafeld geheim
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 We delen dezelfde glimlach,
Voelen dezelfde traan
Die maar niet komen wil,
Die zich onzichtbaar voor anderen
Verbergt achter het ooglid
Dat niet van wijken weten wil -
Door bloedbanden aan ons
Verbonden blijf je ten diepste
Ons kind, in alle vezels voelbare
Verbondenheid die met ons mee zal gaan
Tot in alle eeuwigheid…
Dood.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 Iets waarvoor je wilt wijken
Je leeft er met een boog omheen.
Je durft er niet naar te kijken.
Dood is iets dat niemand kan begrijpen.
Het is een raadsel, vaak met strijd.
Niemand heeft er woorden voor
en niemand weet zijn dood.…
uitzichten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 En buiten wachten uitzichten die
niet wijken willen.…
Doem
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.104 Hoeft die ooit nog uit te wijken?…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
Griekse Tragedie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
695 een geselende hitte
dorst 't oude wijze land
en drijft meedogenloos
de boer tot flagellant
Sirocco en Zephyrus
schroeien de droge grond
zinderend zijn de luchten
brandend de horizon
in waanzin tergt de ploert
de geest der pyromaan
wouden en wijken smeulen
onder Hephaistos' waan…
De schapen en hun herders
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 Schapen en hun herders,
in de betere wijken van de hoofdstad
van Spanje en komende weken,
zien we de Sint met zijn gevolg
wederom hier verschijnen.
Maar niet omdat zijn paden
ontoegankelijk worden.…
Liefde voor jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
776 Nee, zúllen spontaan wijken
Voor jou en voor mij. Voor ons
Jij verraste toen
Wij kusten
Jouw lippen
Zin'dren
Hartstocht. Bonbons
Als een zoete stroom van liefde
Door onze ad'ren gespoten
Mijn blik verraadt lief-
de voor jou
Oprecht en
Gemeend
Volhardend. Onverdroten…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
In kapitale letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 ik verdwaal in de krant
terwijl pagina’s
schaduw omslaan
in kapitale letters
berooft nieuws
zich van bestaan
met knusse stukjes
kom je in de wijk
en thuis bij buren
naar criminelen
kun je besmuikt in
de rechtbank turen
een blad vol zinnen
waar ik morgen weer
opnieuw in zal beginnen…
Vakantiehuisje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Ze zagen toch maar af van Mozambique,
Het paar besloot naar elders uit te wijken,
En gaat nu met de laatste Griekse rijken
Voordelig vorkjes prikken bij de Griek.
In deze tijd van crisis en ontbering
Zet ook dit stel de tering naar de nering.…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
Binnen willen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 Toen ik het keukenraam opende
om een spin uit te laten,
het raam weer wilde sluiten,
zat haar hoofd ertussen
ongegeneerd naar binnen te kijken,
niet willen wijken
deinsde niet terug,
integendeel, leek me persé
erin te willen.
Bij de voordeur heb ik er nog zo één
een lange slungel
van een naar voren leunende lavendel.…
Witte muren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 rondom witte muren
staat een engelen wacht
steriele mondkapjes
in vriendelijke
gezichten
met in hun handen
glinsterend metaal
zuurstof maskers
het barmhartige verhaal
doet ons denken
aan hemelse geschenken
zoete druiven trossen
van de wijnstok liefde
vormen die niet wijken
maar als torens prijken…
Trotse Turkse vlag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Trotse Turkse vlag
We zijn trots op wat we hebben bereikt
Trotse Turkse vlag
Bij ons gaat respect hand in hand
We houden van Turkije ons vaderland
Trotse Turkse vlag
Land van Ataturk en het Osmaanse rijk
We strijden voor ons Turkse volk en de wijk…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 In een tuin vol meerstemmig vogellied
groeit het meisje op, dat door deze tonen
in het schone rijk der muzen mag wonen,
van mensen- en dierenklankenspel geniet.
Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.
Ze bereist…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Totdat, zo moet althans nog blijken,
de dag komt die niet voor het stof zal wijken.…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Water,
dat alleen terloops
lijkt te willen wijken.
Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.
Wat onder druk
waterdicht blijft,
moet nog blijken.…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.
Niets en alles beroert je.…
Zo blauw, zo blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Gimme the blues
Dreint door mijn gedachten
Jankende gitaren, snaren die
Van geen wijken willen weten
Buiten is het al niet veel beter,
Lucht vochtig en klam,
Zoals een zomer kan zijn -
Grijze lucht, somber druppende
Regendroppen -
Buiten is het grijs en grauw
In mijn hoofd is het maandag,
Zo blauw, zo blauw, zo blauw…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 Drie paarden, - en de wijde lucht
rondom hen, en de bomen,
die in de avond dromen. -
En dan een late vogelvlucht,
Die men vanaf de waterkant
en over alle dijken
ziet wijken en ziet wijken, -
in 't Zuiden, in Zuid-Beveland.…