Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

Weerloos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Weerloos en onmachtig zo weinig gehoord zo weinig gezien Onbestaanbaar en onwetend Roepende in de woestijn Geloven, in wat nog Hopen op anders Opstaan in licht Vergeten in de nacht Maan, de gids Zon, de warmte Samen in de groei Tot het einde toe…
Ineke26 februari 2013Lees meer >

Achter op de fiets

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Trouw loop je Naast mij Kameraad voor Het leven die altijd Bij mij is Zodat ik nooit Meer alleen ben Als ik in mijn Eigen brein verdwaal - Het is warm in onze Zelf geschapen woestijn - Met een flesje water Achter op de fiets Overleven wij de Droogte die bijna Onverslaanbaar lijkt…

dag en nacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
vandaag de storm die omver blaast wat op zijn weg komt mijn mond een smalle streep jouw verre verwaaide glimlach vannacht de stille dans van een spreeuw vloeiend boven de woestijn ik leg het harnas af je glimlacht me dichterbij…
J.Bakx4 maart 2018Lees meer >

In mijn hemd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Je lag als een sfinx in de woestijn : peilen naar jouw gevoelens ontweek je onberoerd en de tijd trotserend, overstromingen van het leven negerend. Piramidale ontzag had ik !…

Ochtendkou

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De kachel aangedaan water voor thee opgezet stukje gember in plakjes drie voor jou en twee en een half voor mij Buiten waait de wind stuift het zand de Kalahari woestijn maakt zich hoorbaar en jouw stem zingt een ochtendlied…

Droge olifant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 890
de dorst werd nu wel erg Na heel veel denken wist ze het het waait vaak hard in de woestijn dan verschuift het zand de bergen dat zou het vast wel zijn Ineens kon ze het water ruiken het was nu heel dichtbij was haar gevoel toch goed geweest en trompetterde ze blij…
Pietra18 januari 2014Lees meer >

Een kind van God....

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Voel regendruppels vormen tot de zilte zee die over mij valt Ik zal haar splijten tot enkel aarde droger is dan de woestijnen En dan zal je mij geloven op mijn woord dat ik, ja ik een kind van God ben...…

Getekend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 933
Schoonheid gestold in diepe lijnen De huid gegroefd als regengeulen in woestijnen Onder de grijze wenkbrauwbogen de ogen, twee poorten naar landkaartloze onvermoede oorden Waarin het weten - tot wijsheid geworden pijn - de glans verandert in patina met matter schijn…

Mijn schip Het Hart.

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Mijn schip Het Hart vaart over golven De golven van een grote zee Waar kom ik uit en wat kan ik geloven en is wat ik zie geen waanidee Mijn schip Het Hart vaart door woestijnen brengt mij in oorden waar niemand ooit nog is geweest Ik vraag me af ben ik nu nog te benijden of is mijn droom te mooi geweest?…
Peterdw.14 december 2007Lees meer >

Alleen voor jou

hartenkreet
4.2 met 53 stemmen aantal keer bekeken 6.079
Als een stem die roept uit de woestijn na dauw met bloemen in het haar. Als een rots die splijt door zachte dwang en naar het water reikt Als een kind dat lacht al spelend leeft en nog geen zorgen kent. Als een mooie bloem met zorg gekweekt die fijne geuren geeft zo wil ik zijn alleen voor jou.…
Chatfant11 februari 2008Lees meer >

Agnostisch

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 917
In oerwouden en woestijnen, op rotsige hellingen en onder het oppervlak van elke zee; al duizenden jaren verbrokkelen zuilen. Geen vesting kan ons beschermen tegen het verdriet dat we voelen in het aangezicht van tijd…

Rijmend breekijzer

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 445
Als droogbloemen hangen gedachten op betere tijden te wachten inspiratie voor zinnen en woorden lijkt iets voor verborgen oorden Als zoeken naar oases in een woestijn negeren helpt niet want leegheid doet pijn in afwachting van de geest in de pen dit rijmend breekijzer als broedhen…

Glimlach

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Een glimlach bezie ik niet als een spiegel wanneer ik naar mijn kooi kruip ben ik onderdanig in de liefde van mijn zelf verzonnen werkelijkheid maar dat zegt alles over de onbereikbaarheid van mijn geneugten wanneer ik jouw glimlach zie ben ik als de struisvogel ik steek mijn kop in het zand van een verdwaalde woestijn nog alles…

rode draad

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 887
door de wolken stof dans ik in de vergetenheid suikerspinnen kleuren de zoetigheid van wonden stoplichten zijn enkel rood een teken om eens stil te staan het web te overdenken en een rode draad te vinden de wegen in de woestijn onvindbaar door de storm en denk je het te zien dan leek het even zo te zijn…

Dualisme

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Ik ben het oerbos en de woestijn met onverwachte mijnenvelden het strijdtoneel zonder helden een slachtblok voor de kastelein die slechts tapt en nu ook leert als het vloeit, valt het verkeerd.…

Vlucht naar de vrijheid

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
Over bergen en obstakels geen zee of meer die je vrijheid beperken kan vlieg over oceanen grote vlakten en woestijn naar waar je liefst wil zijn.…

Drachtig

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 837
Een doornig veld, veel geel en bruin droge wind als vanuit de woestijn traag beweegt zich een geit in dit door mensen verlaten land Er hangt een bel aan haar nek klingelt als zij het laatste groene blad van een armetierige struik berooft de dag wordt zo systematisch opgekauwd…

Winterzonnetje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
M’n voetspoor loopt oneindig dood, met achter me een gouden eeuw en voor me grijnzend, grauw en groot woestijn van louter lege sneeuw, die ik in stilte toch bemin hoezeer ik ook iets anders schreeuw. In leegte vind ik doel en zin. Er zit een vorm van schoonheid in.…
Steven15 februari 2012Lees meer >

Mijn boeken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Boeken over mensen over hoe zij op hun zoektocht gingen rivieren waren onrustig en breed zeeën waren diep en wild woestijnen waren echt droog zelfs geen fata morgana verscheen daar voor hun ogen hun strijd om te overleven over deze mensen en hun reis verhaalden mijn boeken maar zij zaten op hun Ikea bankstel.…

Festijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
Een woestijn van woorden waar iedere korrel anders uitgesproken wordt ze liggen daar, hoe kan het ook anders, als los zand aan elkaar ze worden ieder de wereld ingeblazen zullen zelfstandig verder razen en maken de mooiste refreinen op allerlei dubieuze dan weer reuze festijnen.…

De steen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
De steen ligt daar al een eeuwigheid nooit kon hij zijn verhalen kwijt aan de reizigers die hem links lieten liggen het is ook maar een steen hier gekomen toen hier nog zeeën waren gebleven toen woestijnen het overnamen leg je oor eens te luister hoor hoe de wind golven van water en woestijnzand opjuinden de razernij van de natuur.…

hunkering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ik voel mijn ledematen verdwijnen tot ik uit louter gaten besta aan het einde van de gang breekt geen licht, noch water in woestijnen wolkenstranden zijn leeg, nergens zie ik je gaan, het zout van een traan eindeloos water om te blussen, dan droom ik verder in mijn zachte kussen…
Iniduo2 december 2016Lees meer >

Ik Pas

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Bij Noach plensde het wel veertig dagen, Het volk trok veertig jaar door de woestijn, Ook Jezus moest daar veertig dagen zijn, Een zware proef waarvoor Hij ruim zou slagen. De vergelijking gaat natuurlijk mank, Maar ik blijf veertig dagen van de drank.…

Gehoord.

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Dat woord in de woestijn waar de zandkorrel in de meerderheid is in de lucht waar door ijlheid klank niet weerkaatst het woord dat met water in de maalstroom verdwaald kan raken in het nieuws waar het alledaagse het eigenlijke vervaagt dat woord in het gehoor tussen alle klanken kan levens verankeren.…

leemte

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
nacht werd woestijn zonder oase bergen verbrokkelden tot vallend gesteente... als lawaai oplost geeft dat stilte licht dat wegkwijnt wordt duisternis warmte die wegebt wordt kilte en wee je gebeente als jij straks verdwijnt ontstaat er zooo'n leemte…

Episch

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Lawrence of Arabia die de woestijn in trekt een iconische film uit vervlogen tijden waarin echte mensen op echte kamelen rijden zonder expressieloze robots of special effects de beste acteurs die in een episch verhaal prijken een lust voor het oog, daar blijf je naar kijken…

Voorschrift

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.422
ontgin, waar niemand vruchtbaarheid vermoedt, elke woestijn heeft zijn wel; geloof onafgebroken: hier móet water zijn; uw enige toeverlaat zij het woord: ‘o, bolwerk, o, citadel, bekleed mij met een nieuwe mantel, laat het firmament mijn huis zijn, zorg, dat mij niemand kent.’…

rode rozen in woestijnen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 926
ze strijkt met pen teer teder zwijgend precies concies op perkament fragiele streepjes trillen van zonder woestijnen eeuwige stilte verlaten verlangens zanden verstuiven bloem en palm zij tooit zich in roos in jurk eeuwig haar zand nomaden zwerven zwijgend langs haar haar rode rozen ogen geloken versluiering zware gewaden…

Gevecht in de woestijn [sonnet]

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 942
De gedwongen discipline Als een tergende woestijn Je kruipt en verbijt de pijn Onnadenkende machine Zoute druppels - tranen en zweet - Je blik staat strak vooruit De stilte is pijnlijk luid De horizon – oneindig breed – Millimeter lijken kilometers en vormen samen een meter Fata morgana’s fluisteren, ‘Wat een flater!’…