591 resultaten.
onder water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.059 ik ken
een holle weg
waarin ik duik
als ik ontsnappen wil
links in een rij
staan jonge eiken
die naar het weiland
de handen reiken
aan de overkant
een ongerepte zee
van turkooisgroen
waar wilgen zeilen
en als de zon
tegen de avond
zwemmen gaat
duik ik kopje onder
wij stoeien dan
ketsen op elkander
en blussen
onder water…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
Voor- en tegenwind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.395 Gaat het tégen-wind, mê-Vrind,
Laat een Schipper U dan leren
Te lavéren:
Doe, alsof je er niet naar vroeg
Om aan gindse kust te komen,
Maar zeil voort met wind en stromen...
En - ben je eenmaal ver genoeg,
Wend dan over de' andre boeg!
Gaat het vóór-de-wind, mê-Vrind!…
Schepen liggen er; waarom zo...
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.787 Vele zeilen zijn uitgehangen
brede, slepende. Huizengangen
stonden; zacht gestreden nu
schromelijk, want het was alles luw
vervuld; in de heldere streken
van de witte hemel geleden
wensen te wezen, mijn zinnen dreven
er in, in een zachte trek opgeheven.
Dromen bleef over: was het voor dezen
al zo, was dit het eerste wezen?…
EEN VROUWENHAAR
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
692 TREKT MEER
DAN EEN MARSZEIL
De wind in de zeilen
Om Baltische granen
Met Fisherman’s tranen
Nog honderden mijlen
Schrobben en dweilen
Blakte, orkanen
Schuim, oceanen
En koortsachtig ijlen
Dan iedere gedachte
Aan huiselijke nachten
Wegspoelen in kroegen
Met willige wijven
‘t Verlangen verdrijven
Om dan weer te zwoegen
Het fluijtjen…
Als toverbalsem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
570 niet voor één dag
maar vrijwel het gehele jaar door
drink je woorden als toverbalsem
gedragen en bewogen
zeil je weg op innerlijke vleugels
doorwaad je deze brede stroom
alswaar onder invloed
van een verleidelijk gezang
wordt poëzie in alle tonen geschreven
voor wat de vrije versvormen betreft
al lezende en schrijvende
geniet je…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 bij de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 een scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de…
Goede raad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Dus gaan we mee op weg,
houden voorlopig een oogje in 't zeil
en, onopvallend, een vinger aan de pols.…
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door water
werd hij betoverd
door wetering
sloot en plas
Met golven
rimpelingen
was hij
in z'n sas
In verten
zeilen
een schip
of boot?…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die alle zachte lieden kent.…
Samen, duizenden uren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
572 samen zeilen
op de boot van het licht
niets dan het blauwe water
gouden horizon in het zicht
samen winnen
van de spelende nijvere wind
jou en mijn krachten samen
gebundelde zonnestralen aan een lint
samen op weg gaan
alsof we het leven nog kunnen sturen
elke schipbreuk kunnen weerstaan
grenzeloos, jij en ik en duizenden uren
samen…
Molens
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 De molenaar
nimmer verzaakt
zeilen mét touw vastzet?
zijn witbestoven handen
-soms wijselijk-
op z'n oren legt?
Ik heb 'm -dankbaar-
gezegd
dat het dagelijks brood
me zo... goed smaakt.…
Storm op komst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 We hebben al een tijd niets gezegd
het is stil, het zeil staat strak
Zeedeining, niets aan de hand
een heldere dag, lichtblauw
zo ver ik kijken kan
En toch staren we allemaal
naar de belboei, alarmerend
verwaait het geluid
Geen vogels, windveren
Storm op komst
De oorlog lijkt ver weg
Er zijn vage berichten
over mobilisatie
Zal het ieder…
Le temps des cerises
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt meedogenloos
vat op mijn lijf
en in de luwte grijnst
de schaduw van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken drijven
tegen het blauwe zeil…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
Scheepspraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
134 Hij zette alle zeilen bij,
Verlegde keer op keer zijn koers,
Nadat zij met de noorderzon
Vertrokken was, uit zicht.
Op de valreep had de boots
De plaat gepoetst,
Hij van de stand van de bazaan
Niet van kon op aan..
Trouwens van de kluiver
Vond hij ook niet veel,
Die kreeg hij zo nooit
In een door hem gewenst gareel.…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
Golfslag van een Ander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Maar het is nog wel lekker,
op die sterke masten,
vertrouwen in de zeilen.…
een andere bril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
561 de chirurgijn betreedt
in koelen bloede
het anatomisch theater
geruisloos gaat het beademde corpus
onder zeil als zaag klem schaar tang
het vege lijf invaderen
met de precisie van een
horlogemaker snijdt hij
in de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
gaan kan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het corpus door een andere…
IJsselmeer
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.839 Het is stralend weer
boten varen op het meer
reflecteren in het water,
komt de wind even later
gaan de zeilen flink tekeer.
Als ze voor anker gaan
de boten verlicht
door 't schijnsel van de maan
blijven we nog even staan.
Iemand speelt gitaar
treurige klanken weliswaar
toch heerst 'n uitgelaten sfeer
in de haven van 't IJsselmeer.…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Voor de meestbiedende
poëzie
3.5 met 14 stemmen
2.913 Verslagen ga ik onder zeil,
Berooid, maar ruim verlicht het veld
Voor de meestbiedende.…
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…