6661 resultaten.
Zielen zonder naam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 vleugels
vliegen af en aan
van zielen zonder naam
verdriet
ligt in het verschiet
van hen die achterblijven
vooral het
plotseling verscheiden
doet in afscheid lijden
hun vlucht
lijkt onbenoemd in
hergroeperen van de geesten
nog een keer het aardse gaan
of past de cirkel eindelijk
in het organische bestaan…
Vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 waar tegenpolen
elkaars hardheid meten
aan het licht
stralen sterren
nog vergane glorie
in ons dagelijks zicht
snelheid en afstand
geven hen bestaan
terwijl hun resten zijn vergaan
is fictie ons heelal
verte en diepte moeten nog komen
groeien of krimpen we al…
Dromen je ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 het is je gezicht
dat van de tijd
niets wil weten
natuurlijk heeft
het leven zijn lijnen
op je huid geschreven
maar zij verhalen
je positieve kijk
op vandaag en morgen
de diepte van zorgen
heeft geen vat
op je bestaan gekregen
nog altijd lacht
het ondeugend vitale
aanstekelijk graag
dromen je ogen
aan wie jij je liefde
zal…
Leerde hem spelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 zij gaf hem vleugels
maar hij wist niet
hoe hij vliegen moest
leerde hem spelen
het winnen zat
te diep in zijn bloed
zij zijn de jaren aangegaan
hebben al die tijd
water bij de wijn gedaan
het smaakt niet meer
er is geen enkele veer
die zij nog kunnen laten
zonder zichzelf kapot te maken
er is geen groei in hun bestaan
hun korte…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas?…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
Verre vriendschap
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
801 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
wanneer afstand
stilte kan overbruggen
is zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
er bestaan geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
totdat het zwijgen zinloos…
Dag lief Engeltje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Dat je bent opgehouden te bestaan.
Zo kort maar o zo krachtig.
Voelde ik me heel even machtig.
Nu ben je een engeltje van God.
En moet ik je loslaten ... want dit was het lot.…
ZWARTE GATEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.001 Maar zonder zwart contrast
kan geen helder wit bestaan,
geen moedig overleven,
geen tol om te betalen,
geen feestelijk feest.…
Het intens zwarte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 ik heb het
intens zwarte
van schaduw ervaren
waar nacht en dood
het donkerste bloed uit
de levensgoot vergaren
schemer nog bevroren is
omdat eerst licht moet ontdooien
voordat schaduw zich kan ontplooien
daar op het einde der tijden
voel ik het heftige strijden tussen
bestaan en roemloos ten onder gaan…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Leven in dit aquarium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 teruggetrokken -
Ik had het wel gezien,
Leven doe ik alleen nog
in dit aquarium, hierin blaas
Ik in de luchtbubbels
van mijn adem aan mijn medevissen
Diep doorleefde dromen toe,
Zoals alleen zij die kunnen lezen,
zoals alleen zij die kunnen verstaan -
Dromen die grenzen aan
en toch niets te maken hebben
Met dit onmogelijke menselijk bestaan…
Zeewierdans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Een hemel als een hangmat,
met één enkele vingerknip
baarde de ochtend
een woordeloos bestaan
de zuiderse tijdsbeschouwing
is uit de wandelgangen weggewarreld,
seizoensgeschiedenis
uit de bomen geschud
zwijgplicht
formele roerloosheid
toverspreuken van stille inkeer
is alles wat rest
en jij
in je vermiljoenrode…
Vind me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
728 Mij zal je niet vinden
Ik kan mij niet binden
Je zal mij niet kennen
Bevestiging van mijn liefde vind je niet
Laat echte liefde achter me en vlucht in de volgende kik
Ik ren,ik vlucht
Voel geen liefde voor mij, laat me gaan in mijn onbereikbare bestaan
Hecht niet, want ik durf niet
Raak me niet, bereik me niet
Voel me niet,
want ik vlucht…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 je was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
652 Eenzaamheid
In je hele lichaam
Deze leeuw brult elke dag
Eenzaamheid
Is een dolk in het hart
Geen uitweg
Voor je gedachten
Geen zielsverwant
Op je pad
Eenzaamheid
in het
het bestaan
Geeft elke dag
Een traan
Om het gevecht
Met de leeuw
Die brult in het hart
Aan te gaan
Eenzaamheid is pikzwart
Eenzaamheid is hard…
Modder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
785 Dat is de kern van ons bestaan.
Met blije gezichten door de modder gaan.
Dat is gezond voor onze geest.
Sterker nog. Dat is een feest!
Voor toeschouwers is het leerzaam.
Voor ons die met schone handen,
aan de zijlijn blijven staan.…
Entiteiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Boom, vijver en rots
zijn melkwegen, droompaden
van amper aren:
vanuit de ruimte
nauwelijks zichtbaar,
vanuit mijn vierkantig bestaan
werelddelen op zich.
Losse entiteiten in mijn heelal?!
Uitkijk op het leven
of gewoon de tuin!
VIJVER ROTS…
Aanpassing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
537 Als je wereld harder gaat
dan je eigenlijk bij kunt houden
kun je zelf blijven versnellen
tot je uiteindelijk af moet haken
Of je kunt bewust vertragen
tot je wandelt of bijna stilstaat
om je heen kijken en constateren
dat er ook andere dingen bestaan
die wellicht de moeite waard zijn
Soms heb je die keuze
of moet je die maken…
Jong zijn in coronatijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
484 Je bent jong en het leven is mooi
maar men stopt je in een kooi
en trekt je vleugeltjes uit
Dan vraagt men hard en luid
hoe het met het vogeltje gaat
Wel, die zit in een spagaat
De zin van het bestaan raakt uit het zicht
in dit onmenselijk tijdsgewricht
Het wordt tijd restricties op te geven
en weer lijf aan lijf te leven…
stil gerucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
437 vanochtend mochten wij nog eenmaal de dag
vertalen, in volle vlucht, adem achter glas
nee, regen doen verwateren tot vergezicht
dit bracht ogenschijnlijk geen geluid voort
of een gat in geschiedenis, irritanter dan een vlieg
pas morgen zullen wij blijken te hebben bestaan…
De boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
hij is oud en bezorgd
om zijn bestaan
bomen om hem heen
zijn omgevallen
hij weet dat ook zijn tijd
is gekomen
hij is moe
zijn leven is geleefd
de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
kracht om het onvermijdelijke
te accepteren
ik voel…
alvorens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
629 het gesprek is verwikkeld
met elkaar en anderen
volgens uitgesproken gedachten,
altijd verwant aan bezigheden
het beeld dat nabestaanden hebben
van voorouderlijke stambossen
in zichzelf te zien, te bevinden
ondefinieerbaar voor de verte uit
tastbaar aanwezig te zijn
in woord en geschrift, te blijven
totdat er geen glazen meer bestaan…
Gedroomde liefde
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
325 Mensen willen rotsen
daar hun leven op bouwen
Huizen die blijven
Mensen willen hun bestaan
slaan in herinneringen
die blijven
Mensen willen niet naamloos
zijn, maar de naam Liefde
is al voldoende
Mensen willen geloven
in de mensen
die ze nodig hebben
Mensen willen geloven
in de macht
van hun dromen…
Twee oude mannen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Misschien is het slechts
een teder gebaar,
of liefde
die nooit mocht bestaan,
of misschien
een metafoor voor eenzaamheid.
De zon van de middag
strooit haar laatste licht
over hun wazige gezichten.
***…
Eens komt er een dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
393 Eens komt er een dag
Dat het leven naar je lacht
Zoveel op je pad gekomen
Waar zijn die mooie dromen
Alles uit het leven gewist
Laat de teksten maar zwerven na je dood
Je hebt Geleefd als een malle
Ooit was je klein en nu ben je groot
Tijden komen en tijden gaan
Maar geluk blijft bestaan…
WIJDE KIJK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 De mateloze grootheid
van onze Hemelse Vader
toont zich in het heelal
zonder einde of begin
dat Hij eens maakte
niets is God te klein
Zijn onvoorstelbare ruimte
draagt nauwkeurig zorg
voor het nietigste bestaan
microben en bacteriën
leven dankzij alle aandacht
die Scheppers geest hen geeft.…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…