Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

de horizon rafelt

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
je wekt me de schemering ruist op een lichtende vleugel dromen vervliegen de nacht houdt het licht weer apart we vragen de wind je te dragen te koesteren als kind we wieken verdwalend in niemand zijn land we leggen de hand op de schat van vandaag waar al onze wensen liggen te glinsteren in de zon die we stelen van…
wil melker25 januari 2003Lees meer >

BARENSWEE

netgedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.121
Water dragen steeds en meer, aan branding breekt de zee door dam, het tij neemt keer en ook het wrakhout mee. Golven hard, geweld uiteen gespat in scherp, de snee snijdt dieper dan geween door laatste barenswee.…

Manisch

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.178
Stómverwonderd, met recht, ik had geen idee, je bent depressief, mánisch nog wel, wat een koffer vol narigheid draag je mee... Daar is menig kruisje niet mee te vergelijken en ik kan alleen maar luisteren...…
an terlouw2 augustus 2004Lees meer >

nog geen relatie

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.651
De ring blijf ik voor jou dragen, daarmee houd ik mezelf bezet, wetend wat ik voor je voel, rest alleen jij, jij bent als laatste aan zet.…
D. Landman18 december 2004Lees meer >

Kalender girl

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.996
Lonkend naar het geheel Zoekende naar waar Sla ik jou open Tastend is mijn oog Adem beroert jouw haar Geen catwalk zal je dragen Mijn intens Rubens vrouw Vol en wulps zijn jouw lijnen Warm klam als pan en duin Waar eb en vloed deinen Geniet ik tot aan horizon Gezicht in struikgewas Smeltend in ademnood Bemin ik jouw zinlijke massa…
Ivan Grud7 januari 2005Lees meer >

Kringen in een plas

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Verleden figuren met gesloten ogen voorbij gegaan zonder een klacht om hun zware last te dragen. De wijze hoofden licht gebogen hun dunne lippen stijf gesloten zonder onvertogen woord op de vrije dageraad te wachten worden dromen in troost gesmoord en komen nieuwe manen de kringen weer verzachten.…
pama12 oktober 2007Lees meer >

waar ’t pad zich kromt

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.123
rijm omklemt het kransgebonden dennengroen asgrauwe gezichten voor opgebroken aarde opgepoetst geel koper vastgenomen om ‘t aardse te laten zinken onder geklaag van hoop en het luiden van de dodenklok ogen dragen tranensluiers bij ’t vallen in die onbekende leegte handen schudden rouwverbonden zwijgende seconden lang alleen jij blijft achter…
sunset27 oktober 2007Lees meer >

Spannend rood

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 855
je was al stam toen ik je raakte mijn benen amper het jonge lijfje konden dragen bloesemde in wit en rood vruchtte in bereikbaar loot de eerste kers ze waren zurig spannend rood omdat vader het plukken ons verbood hebt leven aangehoord mijn handen op je bast verkommerde in stilte toen ik het huis uit was je bent gekapt omdat…

Sst...

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.824
vertel het geen ander vertel het geen een dit is voor elkander voor ons, ons alleen bij deze ik vraag je sta eventjes stil bij deze ik draag je waarheen je ook wil hier leg ik je neder je merkt wel hoe zacht mijn zin is zo teder op jou zo gewacht m'n liefje ik wou je ik wou en ik wil m'n liefje vertrouw me hier is het windstil…

er zit poëzie in een klaproos

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.260
een houten vloer drijft voorbij het land dat ik in me draag vanuit de verte schuiven lege stoelen als bootjes in mijn schoot het is eb, denk ik dan wanneer mijn longen nesten bouwen, te groot voor kale bomen en de klaprozen die in de palm van je hand vallen en het maanzaad sluiten rond je mond, purperrood alsof…

Zomerde een overnacht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 737
je wiekte voor de wind fladderde in warme lagen speelde als een fleurig kind met de wind die je kon dragen maar in koude vlagen vertraagde het spel was landen snel geboden omdat de sappen niet meer stromen zag je kleuren zwakker worden opende mijn bloemenbed in geuren die jij nooit vergeten hebt ondanks de kilte streek je gracieus…
wil melker15 februari 2007Lees meer >

Men verdraagt zich maar moeizaam

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.392
Het scherp gestoken zolderraam, als gat onovertroffen, en het dagelijks bewegen; men zal er maar tussen vermorzeld - verontschuldigingen als wormen door de dag, die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
Mark Boog19 oktober 2021Lees meer >

STEEDS WEER OPNIEUW

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Er is geen goed antwoord op al mijn vele vragen want ik zal toch altijd mijn verleden mee moeten dragen…

ik ben geen God

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
seconden tikten weg ik volgde en opende stapte drempelloos een universum in met mij als nieuw begin in omzien zag ik heden tot verleden tuimelen structuur in entropie herinnering vertraagde tot totale empathie geen adem om geluid te dragen, geen vragen want het weten is er al vergezicht mist afstand in mijn hand is het heelal…

Mijn vader in de weide

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Mijn vader in de weide sprak twee talen Hij brak het ijs voor de avond viel Voor de zwaluwen vertrokken naar het zuiden Ik kon niet over de schutting heen kijken Goed vergelijken met kwaad De littekens heelden niet, de tijd verzuimde zijn plicht Zomers gleden voorbij, bar en willoos Als paarden drachtig van een hete wind Nu draag ik zonder…

De Angst

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 904
De vraag herhaalt zich En de hand blijft komen Laat me vrij Ik kan dit niet alleen Ik heb Iemand nodig, Die mijn angst Al overwon En mij wil dragen Tot het licht, Weer zichtbaar is. De vraag wordt beantwoordt “Dan is Hij terug”…

Wilde rozen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
één voor één breng ik de rozen, ik kus ze wakker uit hun droom alsof ik nooit heb liefgehad één voor één draag ik de blaadjes, ik strooi ze stamelend over jouw naam alsof ik nooit gefluisterd heb één voor één bewaar ik hun geur, ik droog ze ademloos in de wind alsof ik nooit gestreeld heb één voor één kleur ik mijn tranen rood…

Tussen haakjes

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Haakjes openen Wanneer ik je tracht te lezen lijkt het of je bestaat uit een enkele alinea in telkens een ander boek waarvan ik altijd één hoofdstuk, de clou, mis Vraag je je nooit af of de titel op de kaft je nu eenmaal is gegeven of word je nog geschreven en wacht je tot geen plank je meer dragen kan Neem je genoegen…
P.L.H.14 juni 2004Lees meer >

De sleutel van mijn hart

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.966
gaf die sleutel Nog aan geen één Je moest er zelf om vragen Maar toen ik hem gegeven had Met alle liefde in mijn hart Had ik wel verwacht Dat jij hem zou bewaren Die sleutel was je veel te zwaar Je liep ook steeds te klagen Dat je de verantwoording Voor mijn hart niet meer Kon verdragen De sleutel Die heb je terug gegeven Ik draag…

Een oude kampioen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.850
Wachten is zijn trouwe kameraad die hem niet vergeet als de stilte hem weer vraagt wat hij heeft bereikt nu zijn benen hem dragen naar de rust die hij verafschuwt omdat ze hem oud en eenzaam maakt.…

Jouw toekomst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.618
Ik koester jouw hart in mijn ziel lees al jouw gedachten onderweg jij bent alles waarvoor ik viel jij begrijpt mij als ik niets zeg Ik zal jou voor eeuwig adoreren alles wat jij bent voel ik in mij het allerkleinste weet jij te waarderen dit gevoel gaat nooit meer voorbij Ik draag jou voor altijd op handen hoe zwaar het leven soms ook is…

oesterzwam

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
op de bast van de beuk groeit de vrucht van de vlok een web van schimmeldraden ik zie een tros van schelpen met een ingerolde rand van blauwgrijs tot grijsgeel ze rusten op een witte steel op een viltig behaarde voet gele lamellen dragen lila sporen als het vlies scheurt glippen ze weg wind draagt hen naar een toevallige plek naar…
Wim Veen22 januari 2006Lees meer >

de zee is van de kook

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 788
het dragen van emmertjes water naar zee en oceaan voor warmte aan de vissen geeft heden een ozonkater zont straalt ongebroken aan celsianen hebben uitgewezen het zoute water is gerezen smelt maakt steeds ijs vrij de pool krijgt zelfs eigen tij tijd voor de greep uit ons vriesvak naar ijsblokjes voor in de koelzak als druppels op een…

Utopia.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
Ik draag geen gouden ringen in mijn oren En weet niet goed waarvoor ik precies dien. Ik heb geloof ik, niets dan veel gebreken. Daarbij een vrouw en af en toe een kind, Gedeeltelijk door al die paterspreken, Maar ook omdat ik grutjes prettig vind. Het leven kan me niet erg meer verrassen. Ik blijf maar wat ik ben en wat ik was.…
vogh25 februari 2006Lees meer >

verdwalend in niemand zijn land

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
je wekt me de schemering ruist op een lichtende vleugel dromen vervliegen de nacht houdt het licht weer apart we vragen de wind je te dragen te koesteren als kind we wieken verdwalend in niemand zijn land we leggen de hand op de schat van vandaag waar al onze wensen liggen te glanzen in de zon die we stelen…

Mag ik je wat vragen

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.811
Mag ik je wat vragen, staat de tijd soms ook voor je stil, mag ik kijken diep in je ogen, ook al draag je een aartslelijke bril; mag ik naar je staren, ook al kijk je niet naar mij, kan ik je ook aanraken, of is de grens daarmee bereikt; wil je met mij iets gaan drinken, de laatste trein is nu toch voorbij, zal ik je daarna vervoeren,…
Steven19 oktober 2008Lees meer >

een eigen weg

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 893
soms voel je zover weg als ik je bij me draag de woorden die ik zeg blijken dan zo vaag hoe kan geluk groeien als pijn zo overheerst wanneer kunnen rode gladiolen bloeien als angst jou beheerst aanvaarden wie je bent is jezelf kennen vertrouwen op het goede is je echtheid erkennen laat maar gebeuren wat hoort de Geest doet…

het regende

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.660
kwamen heb het lang gemeden ik was hetzelf die deze weg als het ware vergat ik ruik nog de zomer van toen de zoemende muggen en de stilte tussen ons beiden je vertelde met sprankelende blikken over jouw onzichtbare dromen ik dwaalde mee over mijn heide zag de edelherten voorbij komen ik ruik nog die dagen die mijn leven verder dragen…

Liefde

gedicht
3.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 18.393
Ik draag je me na en huiver. Je bent te groot misschien, of te dichtbij. Je onbereikbaarheid is onvergeeflijk. Kon ik een vogel zijn - maar de nauwkeurigheid ontbreekt me zoals het vertrouwen. Ik kijk naar je en huiver.…