4357 resultaten.
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Water dragen steeds en meer,
aan branding breekt de zee
door dam, het tij neemt keer
en ook het wrakhout mee.
Golven hard, geweld uiteen
gespat in scherp, de snee
snijdt dieper dan geween
door laatste barenswee.…
Manisch
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.178 Stómverwonderd, met recht,
ik had geen idee,
je bent depressief,
mánisch nog wel,
wat een koffer vol
narigheid draag je mee...
Daar is menig kruisje niet
mee te vergelijken en ik
kan alleen maar luisteren...…
nog geen relatie
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.651 De ring blijf ik voor jou dragen,
daarmee houd ik mezelf bezet,
wetend wat ik voor je voel,
rest alleen jij, jij bent als laatste aan zet.…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
Kringen in een plas
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
538 Verleden figuren met gesloten ogen
voorbij gegaan zonder een klacht
om hun zware last te dragen.
De wijze hoofden licht gebogen
hun dunne lippen stijf gesloten
zonder onvertogen woord
op de vrije dageraad te wachten
worden dromen in troost gesmoord
en komen nieuwe manen de kringen
weer verzachten.…
waar ’t pad zich kromt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 rijm omklemt het kransgebonden dennengroen
asgrauwe gezichten voor opgebroken aarde
opgepoetst geel koper vastgenomen
om ‘t aardse te laten zinken onder geklaag
van hoop en het luiden van de dodenklok
ogen dragen tranensluiers
bij ’t vallen in die onbekende leegte
handen schudden rouwverbonden
zwijgende seconden lang
alleen jij blijft achter…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
Sst...
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.824 vertel het geen ander
vertel het geen een
dit is voor elkander
voor ons, ons alleen
bij deze ik vraag je
sta eventjes stil
bij deze ik draag je
waarheen je ook wil
hier leg ik je neder
je merkt wel hoe zacht
mijn zin is zo teder
op jou zo gewacht
m'n liefje ik wou je
ik wou en ik wil
m'n liefje vertrouw me
hier is het windstil…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
STEEDS WEER OPNIEUW
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.221 Er is geen goed antwoord
op al mijn vele vragen
want ik zal toch altijd
mijn verleden mee moeten dragen…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
Mijn vader in de weide
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.185 Mijn vader in de weide sprak twee talen
Hij brak het ijs voor de avond viel
Voor de zwaluwen vertrokken naar het zuiden
Ik kon niet over de schutting heen kijken
Goed vergelijken met kwaad
De littekens heelden niet, de tijd verzuimde zijn plicht
Zomers gleden voorbij, bar en willoos
Als paarden drachtig van een hete wind
Nu draag ik zonder…
De Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
904 De vraag herhaalt zich
En de hand blijft komen
Laat me vrij
Ik kan dit niet alleen
Ik heb Iemand nodig,
Die mijn angst
Al overwon
En mij wil dragen
Tot het licht,
Weer zichtbaar is.
De vraag wordt beantwoordt
“Dan is Hij terug”…
Wilde rozen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
804 één voor één
breng ik de rozen,
ik kus ze wakker
uit hun droom
alsof ik nooit heb liefgehad
één voor één
draag ik de blaadjes,
ik strooi ze stamelend
over jouw naam
alsof ik nooit gefluisterd heb
één voor één
bewaar ik hun geur,
ik droog ze ademloos
in de wind
alsof ik nooit gestreeld heb
één voor één
kleur ik mijn tranen rood…
Tussen haakjes
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.088 Haakjes openen
Wanneer ik je
tracht te lezen
lijkt het
of je bestaat uit
een enkele alinea
in telkens
een ander boek
waarvan ik altijd
één hoofdstuk,
de clou, mis
Vraag je je nooit af
of de titel
op de kaft
je nu eenmaal
is gegeven
of word je
nog geschreven
en wacht je
tot geen plank
je meer dragen kan
Neem je genoegen…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.966 gaf die sleutel
Nog aan geen één
Je moest er zelf om vragen
Maar toen ik hem gegeven had
Met alle liefde in mijn hart
Had ik wel verwacht
Dat jij hem zou bewaren
Die sleutel was je veel te zwaar
Je liep ook steeds te klagen
Dat je de verantwoording
Voor mijn hart niet meer
Kon verdragen
De sleutel
Die heb je terug gegeven
Ik draag…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 Wachten is zijn trouwe kameraad
die hem niet vergeet als de stilte
hem weer vraagt wat hij heeft bereikt
nu zijn benen hem dragen naar
de rust die hij verafschuwt
omdat ze hem oud
en eenzaam maakt.…
Jouw hemel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.912 Samen met een engel
draag ik je naar
jouw uitverkoren land.…
Jouw toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.618 Ik koester jouw hart in mijn ziel
lees al jouw gedachten onderweg
jij bent alles waarvoor ik viel
jij begrijpt mij als ik niets zeg
Ik zal jou voor eeuwig adoreren
alles wat jij bent voel ik in mij
het allerkleinste weet jij te waarderen
dit gevoel gaat nooit meer voorbij
Ik draag jou voor altijd op handen
hoe zwaar het leven soms ook is…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
de zee is van de kook
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
788 het dragen
van emmertjes water
naar zee en oceaan
voor warmte aan de vissen
geeft heden een ozonkater
zont straalt ongebroken aan
celsianen hebben uitgewezen
het zoute water is gerezen
smelt maakt steeds ijs vrij
de pool krijgt zelfs eigen tij
tijd voor de greep uit ons vriesvak
naar ijsblokjes voor in de koelzak
als druppels op een…
Utopia.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Ik draag geen gouden ringen in mijn oren
En weet niet goed waarvoor ik precies dien.
Ik heb geloof ik, niets dan veel gebreken.
Daarbij een vrouw en af en toe een kind,
Gedeeltelijk door al die paterspreken,
Maar ook omdat ik grutjes prettig vind.
Het leven kan me niet erg meer verrassen.
Ik blijf maar wat ik ben en wat ik was.…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
Mag ik je wat vragen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.811 Mag ik je wat vragen,
staat de tijd soms ook voor je stil,
mag ik kijken diep in je ogen,
ook al draag je een aartslelijke bril;
mag ik naar je staren,
ook al kijk je niet naar mij,
kan ik je ook aanraken,
of is de grens daarmee bereikt;
wil je met mij iets gaan drinken,
de laatste trein is nu toch voorbij,
zal ik je daarna vervoeren,…
een eigen weg
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
893 soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag
hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst
aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen
laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide
zag de edelherten voorbij komen
ik ruik nog die dagen
die mijn leven
verder dragen…
Liefde
gedicht
3.8 met 44 stemmen
18.393 Ik draag je me na
en huiver. Je bent te groot misschien,
of te dichtbij. Je onbereikbaarheid
is onvergeeflijk. Kon ik een vogel zijn -
maar de nauwkeurigheid ontbreekt me
zoals het vertrouwen. Ik kijk naar je
en huiver.…