1878 resultaten.
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Paddenstoelenpracht
een lichaam met teer hoedje
elke herfst opnieuw
Hoe ik me laat dragen door kronkelende
melancholische lijnen van een koele wind die ook nog
eens herinneringen aan vroeger doet ontwaken, met zachte mijmering
trots glijdt zij langs mijn lichaam, waar sporen van mijn jeugd nog zichtbaar blijven.…
Overbuurboom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust kom.…
Als de lente komt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
384 Ik hou van al deze fijne schakeringen die jeugd en
verliefdheid uitstralen zodat mijn lichaam warm wordt gehouden
Hoe onverwacht en plotseling dit allemaal is, het is lente die in mijn breekbare
en-kwetsbare is binnengedrongen waarbij ze wordt geprikkeld om te ontwaken en ontplooien.…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Natuur explodeert
met een fluweelzachte knal
in geuren en kleuren
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang.…
Vlinderstruik
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
463 Naar de zon gericht
als een paars gekleurd wonder
draag je de zomer
Hoe heerlijk natuurlijk geurend je bent
mijn aandacht groeit mee met de tijd doordat ik jou
ook nog eens allereerst waarneem bij het ontwaken van nieuwe dag
Een prachtig beeld vol kracht en wijsheid; het is een mooie constante in mijn leven.…
Olijfboom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
443 Wanneer ik vroeg in de morgen in de opkomende zon
aanvoel dat onbestemde donker dreigende donderwolken sprinkhanen
de warmte van stad en land innemen in schrille klanken en flitsen licht
Heb ik geen tijd om
de ontwakende natuur gewaar te worden, noch waar te nemen
bij de overburen aan gene zijde van de strook
In de oude olijfboom vol kracht…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Op welke wijze het ritme van mijn ademhaling de rui-
sende bewegingen van het water gelijkmatig volgt, golven die aan-
en afrollen tegelijkertijd geven ontwakende emoties en gevoelens zich over
aan het harmonisch blauw met voorbij schuivende bonte wolkenflarden; een stilte nabij.…
de jetlag puber
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 als verkeren zij in een jetlag
roept dan dag en dauw hen
rond zevenen vroeg op bed
met een vriend(in) of game
staan zij chaos stommelend
als de honger hen ontwaakt
in het holst van de nacht op
de ruimtetijd van de pubers
botst met de zones van tijd
die de wereld norm noemt
verwart hun leven serieus
pas als de klok elven slaat
ontwaken…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Betovering en verwondering beginnen te ontwaken
uit hun slaap opdat ze zullen rijzen in een land hier ver vandaan
Een onbekende bestemming waar ik op weg naar word ontvoerd langs wazige
wandelpaden en wonderlijke fantasiewerelden van waar het einde nog niet is geschreven.…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
797 Buiige neerslag, spetters hebben hun
afdruk nagelaten op het vensterglas waar het vaal
licht van ontwakende zon en mistig ochtendgrijs ook blijven plakken
Het ongewone slechte weer, met zijn mistige vertroebeling, loopt de hele dag mee.…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 Voor- en najaar onweer
bliksemschichten
bangelijk ontzet
noten kraken
schrikbewind
mamamia
temperatuurschommelingen
mentaal ingedrukt
foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Ze houdt mijn blik gevangen, omhuld door het ontwaken van het seizoen.
Mijn gedachten verdwijnen in de openheid van
het moment, zo vrij. Creativiteit ontwaakt, beelden dansen
in een stroom van magie. Een glimlach groeit, een spiegel van harmonie
die zich ontvouwt. Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde.…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ooit zal het weer ontwaken —
maar voor nu legt het, moe van licht en dagen,
zijn kwetsbare mantel af.
Leg je te ruste en verga tot stille stof,
tot de kille hand van winter eindelijk verslapt.…
lichtpunt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.029 Toch was ontwaken uit de wintersluimer geen grap.
Maar nu val je in de vijver
Het jonge kroos kleeft aan je klissen.
We varen in een krakende bark
Gladgestreken lijken de plooien
na ons dagelijks tumult...het knarsend evenwicht,
De harmonie van een dronken orkest.
Zwanen zouden meer verstand van trouw hebben.…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 de droom ontwakend
in de keuken van je tovertuin
werd je wakker met onder
je voeten een vlinder
die haar vleugels net
had gespreid
er was niets meer aan te doen
de groengrazer brulde
naast een niet gezien vergaan
schip had je er een dode vlinder bij,
gekoesterd tussen vier houtjes
onder een transparant tapijt
als door een wonder voor…
De Nacht
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.210 lichaam tegen dat van jou gedrukt
Omringd door het maanlicht van de opkomende maan
schrijf ik dit gedicht
Ik ben gezwicht
Ik geef me over
Mijn hart is veroverd
Je hebt me betoverd
Een tinteling was hetgene wat me tot beroering bracht
Een aangenaam gevoel, lang verwacht
Het licht op zijn felst midden in de nacht
Is het moment dat wij ontwaken…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 'k Doorleef de schone stonden,
Waarin ik dweepte in 't woud -
Ach, 's morgens bij 't ontwaken
Is alles koud en kil.…
Ontgoocheld.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.124 't Was op ene lentemorgen,
talrijk zijn die morgens niet,
dat mij Morpheus - hoogst gelukkig -
vroeg genoeg ontwaken liet.
Ik ontwaakte, en duizelachtig,
bijna zonder kleedren aan,
klaar van haaste, liep ik buiten,
buiten in de koude staan.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 In perfectie van langzaam ontwakende schoonheid
werd jouw prachtige creatie
eindelijk aan mijn moederhart ontbloot.
In die ene minuscule trilling
ontglipte uit jouw zachte donzige lijfje
een diepe zucht.
Het licht aanschouwend
kwam je eerste schreeuw
en in één adem hapte je
naar levens-lucht.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Zoals dagen voorbijgaan, steeds levert het bijzondere
unieke momenten op voor iedere bezoeker of toevallige voorbijganger
doordat dit fenomeen ook nog eens uitstrekt in verschillende afmetingen en vormen
zodanig dat een verbeelding begint te ontwaken tegelijk voel ik haar duurzame energie diep in mij.…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust komt.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Heerlijk buiten weer
warm en zacht vinden elkaar
zomerhemel heerst
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met enig klankenstroom.…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 De nachtelijke zonden woekeren voort
in tempeesten, de wildste beesten
en de vogelen ‘des velds’,
wier zang streelzacht fluwelige columna’s doet ontwaken,
zuilen der tempelmaagden tot leven wekt
in de drukte der mannenwereld. Steunend
tegen een brede zuil van spetterend ongenoegen.…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Licht streelt het pad zacht
woorden fluisteren de ziel
stilte draagt het goud
Elke dag wandel ik door ‘t leven, opmerkzaam voor wat zich openbaart
de wereld fluistert zachte woorden, onverwacht, die mijn ziel verklaart
een lichtspel raakt mijn diepste wezen, taal en schoonheid in hun macht
de zintuigen ontwaken vredig, een stille dans van…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 Het niemandsland verdwijnt nu in gitzwart zwijgen
terwijl de wagon hem naar grijze schemering brengt
weg van de starre pikorde en saaie burgerplicht
waar hij een masker voor de buitenwacht droeg
zijn telefoon licht op met één kort woord
een fris baken dat de grauwe sleur doorbreekt
oude gevels van de stad ontwaken in het duister
terwijl het…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 (Als het leven niet meer geneest)
Op het kronkelige pad van het gezond verstand
liggen segmenten gestrooid tussen doornen en netels
tussen het kiemende ontwaken met een open geest
en de lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Voor de feestvierder nog gehuld in laken,
die ’s nachts de uurtjes van de morgen stal,
gedoopt in feestgedruis en hol geschal
tot dit zoete schellen van vredig ontwaken.…
Sta niet aan mijn graf in smart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.128 In de morgenrust bij jouw ontwaken
ben ik wat je weet te raken
in stille vogelvluchtspiralen;
‘s nachts ben ik de sterrenstralen.
Sta niet te treuren bij mijn zerk -
ik ben overal; de dood te sterk.
Naar:
Mary Elizabeth Frye - Epitaph
Do not stand at my grave and weep;
I am not there. I do not sleep.…
DROOM
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.382 ."
'k Ontwaak met ene gil!
't Is alles om mij stil.
Ik vinde in 't eind mij weer,
Ik zie op 't mensdom neer.
Ik zie al 't foltrend wee.…