10502 resultaten.
- Achter gelijnde stroming -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
557 Aandacht voor het rusteloze
is het dispuut
om zwaar gekleurde romantiek,
dwingt het schip richting pier
vervalt door symmetrie of harmonie
in achteloze stroming.…
Petje af
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
701 kinderen
een bruid van negen jaar
kerk en staat
wie veroordeelt nu wie
het geld regeert
Shell oppermachtig
wiens brood men eet
diens woord men spreekt
de fluister van de wind ageert
het venijn zit in de staart
opgestapt ontbonden
wachtgeld zes jaar
plus een hoge functie
voor twee die aftaaiden
Nederland en Amsterdam bankroet
het schip…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…
EEN SCHOUDERKLOP
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
823 maak je vrij van alles om je heen
nu ben je nooit meer echt alleen
in ons gezin vond jij je plaats
ons schip gaat met jou buitengaats
we zien de wereld als een druppel bloed
nu de echte narigheid is overleefd
dat is achter de rug, de toekomst tegemoet
niemand, die ons nu nog tegenstreeft
het ging zoals wij het hebben gewild
de honger naar…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden westen rust."
Moge de stem binnen ieders gevoel
reeds gedurende de jeugd vertellen
over de voorgenomen levensvaart:
"De wijdte toont menig te verwinnen doel.…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Op het zinkende schip speelt een klein orkest
plechtig, maar ongestoord in de bange nacht,
houdt bij strijd om leven zingende wacht,
als de vaderlijke vogel naast zijn nest.
Moedig springende maat luidt op haar best,
versmelt zich met geestelijke stem, verzacht
het benauwde én hoopvolle gejacht,
dat door bevelende roep wordt geprest.…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven, de schreeuw
van een hoogvliegende zilvermeeuw
het kraken van het schip…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 als werd ik alleen,
op een mooi eiland achtergelaten,
je schip kleiner wordend,
tot niet meer zichtbaar.
Vertrouw je me, had je gevraagd.
Ja zei ik.…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 De vredige pastoralen en de gaarden
Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden
Van dood en vlammengloed, met juichemonden
De englen in schitterende rei geschaarde;
En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen
In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën
En een schip nadert van een vreemde kust,
Schijnt het de stuurman boven…
Ik droom je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 mijn keel
en opwellende tranen
blijdschap en opluchting
dat het je goed gaat, al
klink je nog steeds gehavend
't Is zo idioot, besef ineens
dat trouw en rouw slechts
een letter
met elkaar verschillen
In gevoelsdiepten
niet voor elkaar onder doen,
een dans van eb en vloed
Zilte tranen naast mijn glimlach
In de verte licht een schip…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 deze wereld
Die geen wens nog uit doet komen
Die harde maatschappij
Zij vergiftigt al mijn dromen
Ik gruwel van de mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip…
vele smekende ogen.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
609 lege ogen,een grauw gezicht,
gebogen over afval,
geen enkele toekomst in zicht,
levend tussen schip en wal,
geen luxe om ze heen,
geen fatsoenlijk onderdak,
zo leven ze eenzaam en alleen,
leren geen enkel vak,
ze hoeven geen bleu-ray player of video,
een magnetron laat ze koud,
ze hoeven ook geen audio,
alleen iemand die van hun houdt…
Druilende Dag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.139 Een vlagje rook, van diep ultramarijn-
Blauw, dat de vochtbezwaarde nevels dompen
Waar 't even wappert, wimpelt uit het stompe
Vierkanten houten schoorsteenpijpje; een klein
Bruin glimmend schipperke loopt langs de boord
Van 't schip, blaft naar zijn buurman, om gestild
Druilstaartend, 't trapje af naar de roef te gaan.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ganzen boven, en een schip beneden, een spiegel gelijk,
trekken V’s, die lucht en water openscheuren.
Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.…
Lente bermen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 vergeten
in een rustig
zoeven op lands
wegen gingen
wij op pad
de bestemming
bleef nog een
zwart gat we zien
wel hoever de wereld
in ons plaatje past
op de bonnefooi
zijn wij gestrand
aan de rand van
bewoond gebied
natuurlijk was er
niets geen mens
te zien benzine op
geen kost en
zonder onderdak
wij wilden zien
waar het schip…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De stemmen uit het schip vervullen hun taak,
schenken verlangende oren luisterlust,
tijdens diep denken of aansluipende vaak.…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding en ze
vragen je de kleren
van je lijf om dat
allemaal op te diepen
is een crime in
herbeleven maar je
bent het dan wel
allemaal kwijt
je vaart weer
op een schoon schip…
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 Tussen de wal en 't schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht…
Badwater
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
511 Velen zouden aan uw act
een voorbeeld kunnen nemen,
ook ik ben er tedienaangaand
inmiddels veel vergeten
Er ruischt een overvloed
aan doffe vlekken zwarte inkt
mijn oeuvre zit vol smetten
van twee- of derde garnituur
die vader tand des tijds
toch niet lang zal doorstaan ergo...schoon schip te water laten
is nooit weg, edoch...…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige dagen zijn stee.
Zwitserlands Bazel is eindbestemming.
Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeg gehaald,
diens denken is een vragende wenteling:
Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip…
Het verre land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
350 In dat land bloeien de bloemen
en palmen staan aan strand van glazen zee
elk mens zal men broeder of zuster noemen
elk schip meert daar aan veilige ree.
Eens hoop ik dat land te betreden
verwelkomt door de Heer die liefde is
Hij die het duister voor ons heeft bestreden
weert daar alle pijn en droefenis.…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Ondertussen zit ik hier te peinzen
wat ik zeggen zal
wanneer ik afscheid neem
van dit strijdtoneel,
deze onzekere haven
waar mijn trossen losbraken,
mijn schip op drift raakte,
ik de klippen omzeilde,
dweilde tot de bodem
hard in zicht kwam.…
In het voorbijgaan
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
1.198 Een oude Treurwilg
tranen van de ochtenddauw
hangen aan haar blad.…
Oud / Nieuw /Gelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
719 Klaprozenweide
weer een bloedrood bespikkeld
oud - oorlogslagveld…
De mol
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.044 Tussen de graven
Blind en diep onder de grond
Oud was hij nog niet…
oma's klok
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
728 zoals zij nog woont
in haar oude pendule
zo tijdloos haar klank…
[Pinksteren]
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
655 Ik zeg Pinksteren
en in de kelder zingt
het oud kristal…