2969 resultaten.
Ze schrijft
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
311 De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit…
Zo heerlijk jong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
271 Naakt op het strand
en bij het zwembad, foto's
levensgroot opgehangen
Wie hier komt, moet
zien wat er te krijgen is:
mooie meisjes
Het begon met een massage
in het luxe buitenhuis
Alles stond klaar
Ze werden verwend
//Dit ken je nog niet
Je bent zo jong
zo heerlijk jong
En nu jij, laat zien
dat je het kunt!…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 - -
Aan het eenzame strand wanklen mijn voeten, -
0, waar zijt gij -?
Schoon volk! ga met mij de Schoonheid begroeten -
0, sta mij bij!…
Narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 tesamen
Daar stopte ik, fotografeerde ze
vroeg me af hoe z’ er kwamen
Ja, over de duinen,
beneden op ‘t land
lag ver weg een bollenveld
en aan de andere kant ‘t strand
Een eenzame wandelaar in de verte kwam tegemoet,
ik blij, zei als groet:
er staat daar een groepje narcissen verscholen.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Het strand ligt eindeloos,
een woestijn van zand,
het water
een fata morgana
waarin schepen drijven
tussen werkelijkheid
en verbeelding.
De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.
Zout vult mijn longen,
en ik verdwijn even,
tussen tijd
en adem.…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Dan rook
je plotseling de zee en aan het strand
was je de helden van weleer alweer vergeten.…
(M)aantrekkingskracht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.139 Volle maan boven strand en zee,
het wateroppervlak is een spiegel met
twee-miljard lichtdiamanten ingezet.
Dit prachtige schouwspel trekt me mee
als een magneet. Ik ben betoverd door
de diamanten; ze creëren hun eigen dans
op serene golvenmuziek zingend in cadans
met schoonheid… daar zijn geen woorden voor.…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 heen
in vrede te verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander leven
bulderend boven de wind
heb ik mijn stem gegeven
aan de zee
zij slaat haar golven op het strand…
nog voor het ontbijt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.102 bloemetjes buiten
in een lach die zo dauwde
dat mijn bewustzijn
zich even vernauwde
ik voelde je handen
in een strelend gebaar
je kende mijn vormen
werd je passie gewaar
en stopte de tijd
nog voor het ontbijt
ik dook in je ogen
zwom in je zee
snakte naar adem
maar jij trok me mee
verdronk in je lijf
nog voor het ontbijt
we strandden…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Een fluistering van stilte
Schemering in de nacht
Sterren die intens stralen
Maanlicht zo zuiver zacht
Het strand stil en verlaten
Alleen het ruisen van de zee
Zachte golfjes in de branding
Nemen mijn gedachten mee.....…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Vroeg in de morgen stijg ik op
ik inspecteer de stranden
en daal op het hoge huis.
Ik hoor getijden van verre
en dichtbij - echter de bootsman
haalt mij met een ruk binnenboord
en wrikt de heilbot uit mijn strot.
22 januari 2002
Zonneleen 53…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
Vakantie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.236 Gelukkig is ie weer voorbij
't verplichte vakantiegevoel kan weer even opzij
weer weg met strand, zee en zon
weg met terrasjes en drankjes op 't balkon
gewoon weer lekker lezen en op tijd naar bed
da's voor mij ultieme vakantiepret
Niemand die 't begrijpt, met vakantie ben je blij
maar de regelmaat van werken, da's meer iets voor mij
in…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het strand…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Van de zee.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.018 Jij bent de zee
Ik ben het zand
Jouw golven
Sterven
Op mijn strand
Jij bent
Het witte schuim
Dat mijn lichaam siert
Ik ben het zand
Dat keer op keer
Jouw welkom viert
Van de zee
Een tedere streling
Die hart en ziel
Vervoert
Van de zee
De hoogste golf
Die mij steeds
Tot tranen roert
Ik ben het zand
Jij bent de zee…
Mijn tuin
netgedicht
3.7 met 91 stemmen
14.771 Lindebomen, eiken dromen
verse knoppen aan een tak
zwaluwen en eendenliefde
geur van leven en nieuw blad
Lindebomen, eiken dromen
wilgen langs de waterkant
zonnestralen, bootjes komen
zomerzotheid aan het strand
Lindebomen, eiken dromen
beukend in de straffe wind
regenwolken, waterkolken
want de winter komt in zicht
Lindebomen, eiken…
Branding
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.156 Als je lippen blijven zweven
tasten in het even bijster
aleer `k mijn dromerige lijster
nachtegaalgelui hoor beven
Kom terug in glijde vlucht
laat mij niet luchtledige leven
op het punt u mij te geven
met `n slaak die peilloos vlucht
Dan omsluiten, stranden handen
zich een weg langs ronding in
bijna ongeraakt vertrouwen
Velours zucht…
De wraakgodin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.038 De kou sluipt heel zacht naderbij
zo zacht dat zij het nauw'lijks voelt
't is als de komst van het getij
dat stiekem met de stranden kroelt
Het is er en verdwijnt ook weer
als ijs en sneeuw en zon en wind
de kilte doet haar hart zo zeer
dat eenzaam is en onbemind
Een hand van ijs beroert haar oog
dat het licht daardoor niet ziet
en blind…
Minister Remkes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Dood en verderf
op de stranden,
Lijkenlucht,
verscheurde familiebanden.
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.
Levens aan puin,
dromen vervlogen.
Azie rouwt,
door verdriet gebogen.
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.
Identificatie
van duizenden doden,
zakken vol,
zo veel mensen, zo veel noden.…
Cumulust in wolken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
618 zag de bui
al dagen hangen
je cumulust in wolken
onweert in het binnenland
maar aan het strand
heeft kou van zee en
zon alweer de overhand
we duinden in
het groen en geel
zagen vossen en konijnen
in een fractie van bewegen
warmte werd ook hen te veel
toch kwam nog onverwacht
een stil gordijn van regen
zag druppels
op je witte shirt…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische kust.....…
Meester 1955
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.051 De indruk van een voet in het zand
wordt weggespoeld als het water
wassend glijdt over het strand.
De meesterhand laat zo veel later
gevoel nog gaan boven verstand
onuitwisbaar: zijn indruk staat er.…