Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

MAANLICHT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.593
Een koel, blank kleed dat verre strekte En velden wijd en weien dekte; Blanktrossige bomen daar geheven Leken in zilvermeer te leven. Zilver was 't al. De duinen lagen, Als reuzen door de slaap verslagen, In glimmend pantser breed ter neder.…

Het jaar 2000

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
De verre toekomst. Bij ons in de buurt is er een restaurant met de naam “in het jaar 2000". Ooit was dat een hypermoderne naam. Nu staat die “2000” voor traditie en ouderwetse degelijkheid. Al meer dan 17 jaar een referentie. Tachtigers, die nu kunstgebitten hebben en valse heupen, dineerden er de vorige eeuw al.…

Beschenen stadje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
Het stadje op het verre veld beneden ons, in mist verscholen, heft zijne toren, half verholen, in 't licht dat met de mist versmelt en door de gouden schemer snelt het vlottend schaduwig geweld der vlugge wieken van de molen. De hemel, wolkeloos, omvat de prille tere zuiverheden van licht en lucht te saamgegleden.…

moederinstinct

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
dicht met vertoornd hart de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart, tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen en als de zon dan komt pralen, kan ze weer diep ademhalen de maan wil ons glinsterend zilverig de slaap voorhouden haar kinderen slingerend naar ‘t diepe oogzwart eigenlijk zou ze het liefst het verre…

Vredige kerstnacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
klokken luiden door de stille nacht Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten Hij komt van ver en niemand die op hem wacht Hij moest huis en haard en familie verlaten Nu loopt hier verdoold als een ontheemde Nergens wacht een rust plek of een warme haard Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde Slechts herinnering aan ‘t verre…

Vergiftigd.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Ik zeilde ook eens naar 't verre dromenland En toefde een poos, doch mocht niet lang daar zijn. Droef toog ik heen van 't zegenrijke strand. Sloop daar een slang? Was daar de lucht venijn? Verried me een vriend? - O wist ik welke hand Die druppel gif goot in mijn levenswijn!…

Moeder Meera op tournee in Europa

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Eilandje van verstild geluk, verre van de roes bij een dronkaard of eigen aan een dromer en zelfs anders dan een hapje paddo santo, restant uit Gaia, de oercultuur van weleer: vandaag, staan yin en yang naast elkaar. In mij, zo vredig, mengt zich lauw water met het theater van Siberische luchten, een oase van turquoise.…

WACHTEN

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Koele woudgeur woei van verre bomen, 't Gouden zandveld stuivelde in de zon. 'k Dronk mij zalig aan de zoele aromen. 't Blauw omvloeide me als een weeldebron. Heden, stralend, zou de liefste komen! 't Ware leven sprookjesmooi begon.…

Meridianen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
bevroren geweld tot ijskristallen, dan zou de oude zon zich uit een verrukkelijke hemel laten vallen in de krimpende schaduwen van de morgendauw omlijst door stille woorden zullen altijd in ieders armen rusten sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid als we de helderste sterren gadeslaan een gouden stip aan de horizon van verre…
Pama6 december 2018Lees meer >

Genadevol

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
momenten in de jacht naar meer en meer waar de toekomst staat voor de ingebeelde rust van avondrente het enige wat uiterlijk raakt is het harde hout dat mijn oude lijf draagt boven de zwarte aarde, wijl mijn vriend wat kuiert en snuift hij voelt ten volle aan wat mij overkomt; in zijn aard is het een natuurlijke waarde, er is ook een verre…

Gelijkenis?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
De stoutste dromen die ik droomde bleken contouren van een oud verhaal beleving opgeklopt tot Kathedraal, die oprijst uit de schimmen van vergetelheid en van de tijd, die onverzadigbare gastronoom, in zijn meedogenloze paukenslagen van herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam uitdooft in het verre licht van mijn jeugd, daarachter…
Pama21 december 2019Lees meer >

Omwentelingen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Wij telden de tijdspassen in elkaars hand om naar de verre horizon te kijken, er bleven waterstromen achter op het strand het waren onze gedachten die het watervlak raakten, samen met de rimpeling van de oostenwind in elke plas zagen we ons evenbeeld vertragend in het schuim van golven, in een uurwerk die ons oneindig leek.…
Pama28 december 2019Lees meer >

Zomer in Boekarest

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
wang die schaamrood kleurt Wij delen water en een gele pruim uit Chili, door Pablo Neruda omschreven als jonge tiet met tepel, naar beneden hangt, vanwege zwaartekracht of opricht verlangend naar het warme zonnelicht Wij wisselen kussen uit en luisteren naar vogelgezang en het deinen van bladeren aan de jonge takken Zij voorspellen een verre…

Gedachtenvlucht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
geen dynamiek, geen vaart erin niet markant, nogal versleten om direct weer te vergeten Kijk daar doorheen en zie gedachten, dromen, fantasie vlieg mee met mijn gedachtenvlucht achter de verste blauwe lucht voorbij de landen die bestaan het vlamt en knettert en vonkt en spettert de geest is vij, vlieg naar de maan Voel het aan, op verre…

Onverantwoorde gedachten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
het was nog een baby’tje van nog maar een paar maanden oud maar in plaats van dichter te gaan, of om te keren, bleef ik staan ik bleef stokstijf staan en pas toen zag ik het ik moest mijn ogen afwenden zo lelijk was het ik begon te rennen te spurten, weg van de baby dit was geen baby dit was een afschuwelijk monster eenmaal hij in geen verre…

Halte

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
persoonlijk zijn je wilt ontkomen uit de greep die blijft belasten en als je denkt, nu is het de juiste tijd je bent gevangen in gedachten een ommekeer werd wéér verspeeld en wat je stoort, je ziet het eindpunt gloren maar elke halte blijft er één waarvan je weet, dit is de weg de tijd is rijp die stap te maken bevrijding lacht je al van verre…

De twee bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Maar het plaatje intrigeert me: twee bomen die de ruimte attenderen dat zij hier heersen, de verre blik hypnotiseren met hun kracht - overtuigend de akkers symboliseren: wat hier groeit is nooit geëvenaard! Hé, daar komt wat aan: een open koets met bruidje. Vonkende blikken aan luxe auto's, joelende jongeheren met hoeden...…
K.Bladzij2 februari 2021Lees meer >

Lentelied

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
zwemmen in de stromende stroom en worden gevolgd door snelle snaterende eenden Bewegingloze bomen hunkeren naar hun bloeiende bloesem en wachten waakzaam op hun beweeglijke blaadjes Vogels vliegen drukdoend en driftig af en aan zoekend naar veilige plekjes voor hun nieuwe nestjes Wollige wolken drijven dromerig voorbij op weg naar verre…

Vertering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
van het geblaat achter de strook bomen van de wadden, de wijdte de oplichtende zandvlakte in de verte de vele vogels, de vuurtorens de oude huisjes met bloeiends op de stoep de verschillende kerkjes de kronkelende weggetjes het groen de boeren die hun eten te koop De volle maan boven het verre veld tussen de twee beschermende bomen…

Godeneiland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
Voor een rode avondzon de aarde Beschilderd als een grote lampion Met donkere valleien en vulkanen Smaragden sawa's, jadegroene meren Zacht wiegend in de blauwe hemelzaal Op verre eilanden hebben regenten De vreemde heersers eeuwenlang verduurd Maar binnen kratons bleef het oud geloof Zolang de dwang der rituelen duurde…

Hendrik Marsman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Waar wolken zweven over verre polderland in alle rust het vee daar graast in vette weiden Het riet in golven wiegend langs de waterkant Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden. Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…

Europapa Zeus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd En kan hij bij de verste schonen komen Zo viel zijn lustig oog op de godin Der jacht of maan in verre weidse oorden Vaak ongezien, dat geen hen zag of hoorde En heimelijk…

ZAARTPARK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
modderpoelen bergen reine kraamkamers van broos komend leven langs rietvelden wordt het riviertje Aa of Weerijs licht aangeraakt door verdwaalde vingers van bergbeken op sommige plaatsen borrelt zijn versnelde stroom rondom zware stenen boven de grote siervijver oogt een lange smalle brug als de enige weg over het ravijn uit verre…

VAN DE BELOOFDE HELPER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
van de wind het gieren Er viel nog niets te vieren Voor wie in Hem geloofden Het was wel even schrikken De angst was goed te lezen Uit ieders diepste wezen Getormenteerde blikken Maar toen de wind ging rusten Was het dat allen spraken In één taal van hun taken Wat de gelederen suste Vol geestdrift, vuur op tongen Trok men naar verre…

Is dit het paradijs?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 188
Ik zag schimmen die weken als vogels op hun verre vlucht die op dinosaurussen leken bloed doorlopen muilen van moordzucht. Rampen die mijn zinnen wisten steeds weer steden omgeploegt kinderen die hun ouders misten en de draken reageerden vergenoegd.…

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Ik ben weer het spelende kind in de duinen, te klein om de verre horizon te verstaan. Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen, laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Naakt en alleen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 157
die je moest ontberen als wind die bloemen kust met zachte vlagen een middagzon die over ons blijft waken terwijl de uren traag de tijd verteren maar nooit is er een ooit in het heden het oude missen knaagt aan nieuwe liederen de weemoed blijft de harde rust ontwrichten misschien mag jij weer vrolijk buiten dansen met dichtersvolk in verre…

EEUWIG LANDSCHAP

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 95
Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht, de zon verdwijnt achter de verre horizon. De wereld wordt een droom, een vergezicht, terwijl de avond langzaam verder komt. De vogels zwijgen boven 't stille land, de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht. De avond raakt de wereld met haar hand en legt haar stilte op mijn gezicht.…
bart devoldere25 september 2026Lees meer >

Ik ben mezelf gebleven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 12
Geen mens kan de getijden haastig spoeden, verandering is een diepe, verre zucht. Ik ben met milde trots mezelf gebleven, geborgen in de traagheid van het leven…