3362 resultaten.
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn houvast met
het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte…
Ypenburg
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
710 de dreiging is passé, de vrede won
het westen heeft geen oostenwind te duchten
lawaaierige vogels staakten vluchten
hun landingsbaan werd los- en laadperron
de nieuwe tijd kent andere geruchten
het monotone heien is bon ton
de voertaal is een zwierig bouwjargon
er groeit een prille wijk met laaglandluchten
een hof van Eden zonder wrange…
ik proef je in de bedden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.197 je stilte schreeuwt paniek
in een totaal verlatenzijn
toch ben ik bij je maar
mijn woorden zijn zo klein
ik vlucht over de route
de wegen lijken eindeloos
maar altijd vind ik het hotel
waar jij toen voor mij koos
de kamers zijn nog identiek
ik proef je in de bedden
kijk naar een eenzaam schilderij
weet je ogen en jouw lach te redden…
Ontoerekeningsvatbaar
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.008 Behoed mij
voor de fout die ik maken ga
Volledig ontoerekeningsvatbaar
Als ik je vraag
Alsjeblieft ga
Luister niet naar mij
wanneer die tijd zich voordoet
negeer gewoon mij woorden
Want het komt heus goed
Sla niet op de vlucht
mijn liefde spreekt verkeerde taal
Ga niet bij me weg
al eis ik dat helemaal
Volledig ontoerekeningsvatbaar…
Je zit te vaak in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.224 Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten
Dan weer ben je weg en laat me verwachten
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart
Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik vlucht…
oorlog
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.595 Waarbij haar eigen zelf
verdwijnt, vlucht.
Geen controle is nog mogelijk
in de verwarring van het gevecht.
Vreemde is zij in deze wereld
met niets herkenbaars meer
en totale
leegte is haar deel.
Onbegrip en verwarring
scheppen onbegrepen pijn .
Zij verdwaalt op deze wereld
bij het zoeken naar wie ze is.…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Alarm op de savanne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Zonnestralen
tergen de savanne
gestreept zwart-wit
begluurd door koningen
in manenkleed
Alarm stoft rood
één stap, twee stappen
geruisloos naar
topsnelheid
stroomlijn in lichamen
achtervolging zet in
op energieën
in dampende vlucht
Wolken stuiven op
rond hongerige geuren
fractie van een seconde
leven of dood
instinct viert hoogtij…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.449 Weer die ogen
Die lege ogen die me aanstaren
Angstig en bedroefd
Op zoek naar iets
Maar wat
Elke beweging volgend
Gereed om te vluchten
Ik ga dichterbij
En de ogen blijven me aankijken
Diep in me ziel
De ogen begrijpen me
Weten hoe ik me voel
Ze willen me helpen
Maar hoe
De ogen kijken me nog steeds aan
Wanhopig zoekend naar een antwoord…
Achterkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 fruit,
ik heb sindsdien zoiets
niet meer meegemaakt,
maar de film versnelde,
onttrok zich aan mijn gezicht,
ik telde het laatste kwartier
en voorkwam dat deze
rijpe vrucht nog verder
van mij af ging staan,
het polaroid werd vaag
en na elke wenteling
ontstond de vraag,
is die droom slechts
een afdruk van een
schaduw van een vlucht…
Bittere vruchten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.010 Als ik druipend van zelfmeelij
tenslotte in de spiegel staar
rijst de vraag: ben ik dit echt
of speel ik voor iedereen een rol
met als onderwerp mijzelf
het eeuwig lijdend voorwerp
Als ik de spiegel vallen laat
naar buiten vlucht in de kou
waar een straffe tegenwind
bijna alle gedachten aan jou
rafelt tot dunne heimweedraden
besef ik eindelijk…
Leve de vijand
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
1.973 hopeloos verloren de macht
zonder oppositieargument
elk pro zonder contra vlucht
als een dief in de nacht
dank dus aan de vijand
ook al zit hij je zo dwars
dan verdedig je al het jouwe
met vuur en hand en tand…
voor rupsjes en meisjes ( slaapliedje)
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.466 Rupsje klein, rupsje klein
knabbelend op het groene blad
weldra zul je een vlinder zijn
een vlinder in de lucht
Rupsje klein, rupsje klein
wandelend van tak tot tak
je zult een mooie vlinder zijn
vrolijk in zijn volle vlucht
Meisje klein, meisje mijn
sabbelend op je duim zo fijn
eens zul je volwassen zijn
een wondermooie vrouw…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Wolken vluchten van oost naar west
of omgekeerd.
Maar ook van noord naar zuid
of omgekeerd.
Net als de vogels.
Het wordt zomer.
Ik hoor en zie mijn vader.
Hij plant afrikaantjes.
Mieren
verleggen in colonne hun weg.
Even roert de wind
een wolkje door mijn beeld.
Oh, mijn zusje.…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 – wie weet
is mijn dans altijd geweest en het zwijgen
het moment van nu
daarentegen vluchten vogels niet maar
verplaatsen ze zich om de wereld van nu
te kunnen aanschouwen zoals het is…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken salto's in dikke lucht
Jij zag mij in jou en zo
zijn wij voorgoed op de vlucht…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.303 't Is laat,
en de wind,
vlucht door de regenstraat
als een kind.
--------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
De hond en de kat
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.544 Nu, 't is goed, dat zij maar vlucht;
Want gij bijt haar soms geducht.
Poes bleef zitten op de tak,
Net als sliep ze op haar gemak;
Maar, toen vriend Kardoes ging lopen,
Deed zij gauw haar ogen open,
Sprong er af en liep naar huis,
Maar ving eerst op weg een muis.…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 Soms wil je begrijpen
of begrepen worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom op hun vlucht…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
INTREKKEN BIJ GOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Dit was haar laatste nacht, wist zij
ze voelde haar smart tot op het bot
Morgen, meende zij, is het voorbij
ik vlucht immers voor het noodlot
Morgen is er geen toekomst meer
misschien treuren zij zelfs om mij
Maar ik wil weg, ik kan niet meer
ik wil sterven, dan is alles voorbij
Vannacht wordt mijn laatste nacht
wellicht volgt er een afscheidsbrief…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te vechten, te vluchten,
te paren, te jagen, als hij kijkt.
Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras. Geef mij
maar een vraag en geen antwoord.
---------------------------------------------------
uit: 'Een lege plek om te blijven', 1977.…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft van het licht
we kunnen zeggen, hier ben ik geweest
dit is het waar we heen wilden gaan
naar dit dorstten we allen nog het meest
op de vlucht…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 een hunkeren naar toen -
weer kind te zijn
en met ogen vol onbewuste wonder
de vlinders te volgen
in hun vlindervrije vlucht?
Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…