4425 resultaten.
Dood
gedicht
3.8 met 507 stemmen
104.644 Veeg je voeten en wees welkom.…
Wandelaar
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.295 regendruppels dansen
op mijn zomerjas
bemodderde voeten
stappen in een plas
fietser kijkt chagrijnig
naar man op zijn pad
hond blaft naar eend
kater zoekt kat
visser ziet alleen zijn dobber
jongen roept meisje na:
trut, fiets maar gauw verder!…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Hoezo herhaling
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.721 Zand op de wind, een geur
van oude bureaus uit een zwembad,
iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt -
het schrift gegeven, lees
tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet
terloops bij het asfalt vandaan gaat,
het zo weer vindt in de ruimte
tussen twee oogopslagen.
----------------------------
uit: Raster nr. 5, 1998.…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
Valltorta
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.536 dracht
en jagen
De romp een spanningsboog, met licht
geheven armen die evenwicht bewaren
tussen de lucht en aarde
Het kleine hoofd met vlinderogen is
nooit te zwaar en reikt voorbij de
wolken naar wat worden kan
De spitse tong likt maan en
sterrenstof en steelt daarmee
de toekomst uit de nacht
Dan ijlt ze terug in bodemvaste voeten…
Ik droomde...
gedicht
3.6 met 98 stemmen
31.432 Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag
en eerst haar handen begroef en toen haar voeten
En toen ik haar geboeid en weerloos zag
begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten
De duinpan werd dieper dan de schoot der zee
en het zand liep op tot hoge golven
Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee
en stervend hervond ik me diep ingedolven…
druppels vinden water
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.272 regen gaat
vaak langs je heen
zij stoort je niet
je leeft alleen
voelt enkel nattigheid
die droogt in tijd
maar druppels vinden
water in een plas
die jij pas zag
door natte voeten
nu is de regen straf en
moet je daarvoor boeten
waarom laat
water in de plas
jou regen voelen
merkte je het pas toen
je de nattigheid erkende
de druppels…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.
Ik sleep mijn vleugels door het slijk,
ik ben goddelijk.…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 toen ik wist dat ik hier blijven wou
tussen goden in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Lusteloze voeten.
Ze waden door een eeuwig puin. Ze moeten.
Maar op een zolderkamer gaan ze leven.
Vertellen. Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen, vallen en verkillen.…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.
Zo kom je verder
weg van wat is geweest.
-------------------------
uit: Raster, nr 92, 2000.…
Beslan
gedicht
3.2 met 36 stemmen
21.325 Siberische koude / de school ingestort
telt de oude clown / zijn dagen op het plein
Pak sneeuw op zijn pak / de kinderen ver weg
hangt alleen zijn adem / om zijn neus van peen
Bloed is gegijzeld / lach volgde op de voet
en die witte pop / lijkt een strafloos kruis
mummie van een koning / in een koud koninkrijk
[3 september 2004 - 2006…
Gegronde wegen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
611 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
waad ik door ontaarde rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
ze leiden mij naar een warme bron
die zelfs ijsbloemen laat ontdooien
en even sta ik stil bij de tweesprongen
die ooit mijn loopbaan verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte wegen…
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Zij hoort hier en als ik zonder haar - desnoods
is zij de steen aan mijn voeten, die boom ver weg
in het stof van een helling, dat duifje daar.
--------------------------------
uit: 'Alles is nieuw', 2005.…
Sokken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
705 Altijd heb ik sokken aan
zodat ik dagelijks aan de wandel
mijn voeten optimaal bescherm
en mijn schoenen goed behandel
Altijd heb ik sokken aan
zodat ik tijdens nachtelijk waken
mijn tenen niet verstrik
in het losgewoelde laken
In zand zou ik graag mijn tenen hullen
koel in de schemer, geen korrel gelijk
zou vloeiend gruis mijn wezen…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Joop ter Heul, mijn bakvis jaren
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
633 Wakker liggen en dromerig
terugdenken aan de tijd
van toen, ik nog een bakvis was
en de boeken van Cissy van Marxveldt
Joop Ter Heul verslond
ik kon me helemaal in haar verplaatsen
had immers zelf ook
te grote voeten, piekerige haren
handen die ik nergens kwijt kon
op schoolfoto’s
en dan die strik
ze zeiden toen
te klein voor tafellaken…
Tien
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.266 voeten op andermans land
krijtwitte hinkelbaan
steentje in de hand
zwiepend touw
draaien, spinnen, springen
barsten van de kou
glijden, vallen, sneeuwbal
handen blauw
stalen buizen sprietlopen
passen, meten, evenwicht
zondag zoethout kopen
appels jatten, belletje trekken
schuilen, lachen, gezien
de weg was onze straat
Oh, was ik nog…
kinderen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.234 moeder
Strekte mijn armen uit
Een glimlach rond mijn mond
Een hart, dat klopte van geluk
Ogen die glinsterden als sterren
In de wolken vertoevend
Zwevend van gelukzaligheid
De harde werkelijkheid
Maakte van mijn glimlach
Een uitdrukkingsloos gezicht
Het hart klopte van ellende
De ogen werden verdoezeld
Door hete tranen
Kwam met beide voeten…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
Moeder
poëzie
3.8 met 30 stemmen
5.093 Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot?...
Maar wat dan? Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude, grijze haar?…
voor een eilandliefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.697 Het vaste land is
onder mijn voeten.
Op een mooi eiland, ver weg,
woon jij.
Met enkel zee
tussen ons in.
Het is water dat ons scheidt,
en kilometers land...
Zo ver weg ben jij,
en toch voel ik jouw warmte
zo ontzettend dichtbij.…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…