3774 resultaten.
Ronding
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.254 Met een offer van bloemen
gerustgesteld de goden
van de zinnelijke lust
Semara, Ratih
Een beitel bikt
een vijl verheft zijn stem
Haar tong bevoelt het slijpsel
van haar eens zo scherpe tanden
proeft bloed, zout met zoet
in haar mond de geur van vuur
het beest van zes wordt bestreden
Zo kent zij angst
hoort zij bijna pijn
zes zwakheden…
kilometers vol liefde
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.310 Ik tel de dagen
Ik tel de uren
En zit me af te vragen
hoelang onze liefde nog zal duren
Ver woon je van me vandaan
en elke dag ben je in mijn gedachten
houden we dit vol
wat kunnen we samen van de toekomst verwachten
Maar als ik je dan weer zie
en je weer kan kussen
dan geniet ik en weet ik het zeker
dit vuur kun je niet te…
gevecht met jezelf
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.375 Voor jou ga ik door het vuur,
elke dag, elk uur.
Je hoeft niet altijd de sterkste te zijn,
hou me maar vast,
zo hard als je kan.
Huil maar, lieverd,
huilen hoeft niet zacht.
En als je nu even niet huilen wil,
dan moet je weten dat ik op je wacht.…
Hemelse kerst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
4.174 Door stille besneeuwde straten
slenter ik zonder doel
Iedereen heeft mij verlaten
ijskoud, net als mijn gevoel
Ik zie de verlichte ramen
hoor mensen samen zingen
Dat wil ik ook graag,...samen
gezelligheid, meer van die dingen
Verder met gebogen hoofd
de weg was zo lang
Het vuur zo goed als gedoofd
Ik ben best wel bang
De witte deur gaat…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.7 met 79 stemmen
21.348 mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder risico
en kansen krijg je elk nieuw jaar
Ik denk aan het vuur…
Offergaven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Viginia's zegel,
gebroken met vuur, met vaart,
vol van vacante offergaven
waarin verwenst verlangen verteert,
paradeert,
absorbeert,
genereert genot.
Porseleinen vreugdetranen
rinkelen niet
als in ragfijn zilveren bellen geblazen
nectar.…
jij
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
2.343 jij bent diegene die kleur in mijn leven bracht
ik had nooit gedacht jou te leren kennen
jij hebt zoveel pijn in mijn leven verzacht
ik zou alles voor je doen, zelfs door heet vuur rennen
jij hebt me geleerd wat liefde is
ik wist niet dat zo een gevoel bestond
mijn leven zag eruit als een grote mist
ik ben zo blij dat ik jou vond
mijn liefde…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
Haar kus
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.301 Onverwachts, ongepland en onnadenkend
Kwam de kus zo diep als het water
Van de Middellandse zee
Langzaam genietend van elkaar
Om de smaak te proeven van hem
Bibberend op haar benen
Het was zo heftig als een aardschok
De wereld stond stil
Hun lichamen in vuur en vlam
Haar ziel is gestolen
Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd…
Alle jaren
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.443 Bedankt voor alle jaren
Van liefde en verbondenheid
Waarin wij samen waren
Hopend op de eeuwigheid
Bedankt voor alle dagen
Van vertrouwen en van kracht
Mooie dingen die wij zagen
Onze band, zo sterk en zacht
In jou en onze liefde
Heb ik steeds opnieuw geloofd
Maar het vuur wat er ooit was
Is langzaam uitgedoofd
Onze wegen…
Voorhangsel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.300 Tien seconden lang
wist hij verterend vuur te temmen tot een haard
die door de vlieger scheen. Maar toen sloeg uit zee
een forse windvlaag hem de toom uit handen en werd
het frame op roestig prikkeldraad gespietst.
tomeloos
in lichterlaaie
de zon…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar
de zon weerkaatst op schaduwen
van gedoofde vuren…
Favela, kunda en Shalimar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
915 Laaiend vuur
Dansende vlammen
Mensen verrast
Weldra
Krottenwijk van
Sao Paulo
Vervallen huizen
Favela
Gelegd op zijn rug. Voeten vast
Geplaagd. Helse pijn
In bedwang, maar
Weldra
Afgelegen dorp
Chittagong. Bangladesh
Kliniek
Een kunda
Grensschermutselingen
India. Pakistan
Shalimar woont
Hier
Berggebied.…
Diep geëtst in mij.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.509 zorgvuldig, teder, zacht
leid je diepe groeven
door de grauwe korst
van neergeslagen jaren
waar ook m’n ziel lijdt
onder de verzengende warmte
waarmee het dieprode wordt ontzet
en een vergezellend temperament
geëtst, om jou, op gepaste tijden
mijn bevrijde passie te bewijzen
en ja
ook de schelp in jouw borst
zal smelten onder mijn vuur…
Gedonder in de graven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
937 Met gespreide vleugels
vliegt zij richting einder
daar waar zij de dood
vermoedt schieten beide
ogen hartstochtelijk vuur
maar raken kant noch wal
verscholen achter aards
leven lokt hij immer
machteloosheid in zijn
duistere val vertrapt
hoop en schopt wanhoop
langs grijsgrauwe zwerken
waar taal voor altijd
zwijgt graaft hij een
kuil…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en huivert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
Bij de dood van een broer (1950-2005)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.742 Het vuur dat in je woedde
en vol heeft verteerd
trekt genadeloos verder
naar contreien die
buiten ons bereik liggen.
God heeft niet in je geloofd
en dat neem ik Hem kwalijk.…
Een stipje
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.130 Een stipje zag ik in de verte
en dacht, daar wil ik heen
liep het vuur uit mijn schoenen
maar hoe hard ik ook liep
ik kwam geen stap dichterbij
het stipje was en bleef klein
kon het niet inhalen
hoe stevig ik ook doorstapte.…
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Je bent een droom die snijdt
en scherven
en naalden
belooft
als het vuur eerder dan de hoop uitdooft.…
En dan nog iets (6)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 waar (n)iemand op wacht
mislukte advocaten
van het vurige geslacht
huichelen zonder toga
het vuur in de vagina
bij om het even wie
verwaandheid pleiten
doorzichtig als hun lingerie
schaamteloos rechtop kruipen
sluipen door de lettergrepen
van de eigen naam
alles vol schijn te vangen
tot de wrong in de tong
giftiger dan ratelslangen
geilen…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen
in het water, het land, in de lucht
de warmte van het vuur…
Toch nog daar
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
683 een aanklacht tegen alles
dat niet voor wil zijn
ze schuilen achter maskers
waar nog net geademd
iedereen bekeken kan
gekeurd, die wel, die ook
en wat dan nog met oprecht
of moest dat ooit eens opzouten
oog in oog, tand op tand
jouw hand zal ik nooit schudden
daarvoor ben je niet meer dan
een lastige vlek op mijn muur
waar het vuur…
Een nieuw begin
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.654 Dat ei dat zo verraderlijk
gevaarlijk aan de zwier was
heeft oud vuur opgelaaid
maar na hartgrondig blussen
een nieuw begin gezaaid.…
Liefdesspel
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.564 je woorden
Zacht zingend langs bleke maankoralen
Van liefde zwangere fluistertalen
Ademkristallen die zich boorden
Als nectar in de lotus van mijn hart
Deed sneeuwrozen in mij ontluiken
Geur van nachtbloemen, sterrenfuiken
Het licht van minne in een nacht zo zwart
Aan de blauwe einder van je warme ogen
Wenkt de hartstocht, het teder vuur…
bloed jaagt op rebellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.182 woedt oorlog
in mijn zieke lijf
bloed jaagt op rebellen
die mijn cellen aan
het koppensnellen zijn
de strijd is heftig
en de hitte jaagt naar
negenendertig-vier
lymfocyten openen de
aanval uit hun hoofdkwartier
de schepper kijkt
en grijpt niet in, mijn
lichaam doet haar eigen zin
de antibiotica is niet van boven
waarmee ik nu het vuur…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand aan
met plannen smeden
op koud vuur…
Verslaafd ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
798 Braak jouw woorden
steel mijn zinnen
laat taal moorden
maar ook minnen
jat mijn strofes
schrijf geen wit
kots het rijm
waar klank in zit
draai de klinkers
streep de lijnen
vind de parels
ook de fijne
rijg een snoer
strik de knopen
laat langs sloten
punten lopen
vuur geen letters
zelfs geen kleine
koester jouw taal
dan min…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn er niet
er is geen antraciet
meer voor zijn ogen
de zwarte blik
is zonder vuur…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…