Alle inzendingen

Toeslagenouders zonder advocaat In Vlaardingen op straat iemand vermoord De Oekraïne-oorlog duurt maar voort Ach ja, we gaan eraan door het klimaat Geen zin meer om te koken, ik ga bellen Om Pizza salmonella te bestellen

Die bloedrode lichtvlek – misschien de maan. Dan heeft een zandstorm haar afgeduisterd, Maar als die vlek de zon is, moet alles vergaan. Er wordt niet meer gesproken, wel gefluisterd. Enkelen zoeken de weg langs de kerk Waar twee monsters rukken, reuzensterk, Tuimelend aan een metalen keten,...

Die morgen was zij moe en zwaar en talmende opgestaan en had met achteloos besef haar dagelijks doen gedaan. Zij ging verloren door het vertrek met ongevoelde schreden, behaspelende dit en dat, verschikkende zonder reden. Als plotseling met een vreemd gevoel zich iets in haar bewoog en...

Warm water stroomt over mijn mantel aangemeten door de jaren heen een laag van zand en klevend modder Ook wel open lichte vlakken, hier of daar veelal op mijn rug als ongekend aangebracht door langzaam vergaarde kruipende slakken het is om en om, doch het gewicht dragen ze weliswaar gemeen...

'Van harte welkom op het heilig gras van de all england club op Wimbledon wij hopen met u op twee weken zon en gaan gelijk naar djoko - tsitsipas Daarna krijgen we vuurwerk van gracheva die met haar dubbelpartner siniakova de strijd aanbindt met jana fruhvirtova en - 't zal je kind maa...

Zachte morgenbries streelt mijn wangen in fluweel de kus van Zomer Hoe open, uitnodigend en ondernemend je steeds weer dagen kleurt met verschillende stromingen die een voor een inspirerend zijn, zetten aan het denken, verfrissen de blik op het leven om mij heen daar er altijd iets onverwa...

sommige gedichten slapen in mausoleums andere in een anoniem graf vele slapen nooit dansen in de regen creperen in de goot het gedicht blind of doof sterft een ongelezen dood of kreukelt als oude huid kraakt als het vermoeide huis de uitgelezen betweter breekt het af een ged...

Na het wegvallen van de Japanse Naomi Osaka kan de liefhebber van vrouwen- respectievelijk damestennis de komende weken weer genieten van de ins and outs op Wimbledon van de Kazachstaanse, Oekraïense èn Belarussische lenka's en tova's... _________________________________ Laatst kwam een sup...

Het is nu volop zomer in het droomlandschap ze heeft weer ruimte om te denken en te voelen luchtig is haar kleding vrolijk is haar stemming ze leert met bloemen praten danst de bloemenwals wolken drijven over alles is nu zomer.

Ons mooie leven, ingepakt tegen de kou die terug kan komen: blikken met bonen, oude kranten kapotte kleren, potten jam tot aan het plafond het harde land, en de harde hand van de grote leiders, en de kleine die vochten voor hun eigen voordeel de helden van staal, later weggescheurd uit hu...

schermen vol straten massa’s psychoten in het zwart gekleed met anonieme gezichten alleen de hysterie glimt in ogen die echt in de hel geloven waar normen en waarden op de brandstapel gaan als zij hun gekoesterde dromen te grabbel gooien omdat ze niet haalbaar zijn nog warmt vert...

Wat pikt er tegen 't vensterglas, Alsof het vroeg: 'doe open?' Zo 't eens die kleine vogel was... Die 'k op de plaats zag lopen! Och ja! daar zit hij, koud en stram; Hoe sjilpt hij om wat eten... Och, dat ik nu mijn boterham Maar niet had opgegeten! Of had ik al de krummels maar, Die...

‘De energietransitie vraagt om tijd.’ ‘De grondstofschaarste heeft ons zwaar getroffen.’ ‘Wij werken niet met schadelijke stoffen.’ ‘Wij hechten veel belang aan duurzaamheid.’ Waar bovenbazen woekerwinst vergroten gaat onze leefomgeving naar de klote.

al drie dagen probeert hoer C. New York te verlaten steeds mist ze haar vliegtuig op maandag is ze haar ticket kwijt spoorloos hotelkamer doorzocht koffers doorzocht geen ticket tegen de tijd dat we op JFK aankomen hangt het vliegtuig al in de lucht terug...

wie helderrode verlangens heeft weet waar ik over spreek je moet vertellen zet stappen terug ontketen de woorden stap voorwaarts de onwetendheid voorbij ontketen de kracht in je ziel juist als midden in een zin je adem stokt hoor griot bard priester of sjamaan spreek doo...

zeg me hoe ik mijn geliefden zoek in de karmozijnrode woestijn zeg niet dat het onmogelijk is zeg dat het ongelooflijk is zeg me dat ik leven moet stappen zetten moet dat ik graven moet naar de liefsten in de karmozijnrode woestijn zeg niet dat het onmogelijk is zeg dat het o...

Lectori et lectoribus salutem! Den lezer groet ik in antieken stijl En wens speciaal den lezeressen heil Doch wat doe ik, u in 't Latijn te groeten? Wie is die zot, zo dwaas en lunatiek Wie maakt zichzelf te schande en publique Wie, ik? Ik weet van blazen noch van toeten Ik maak mi...

zie de eenzame boom dansend op haar stam ze volgt het ritme van de straffe wind in haar bewegingen zwaaiend zwierend ongecontroleerd als een klein kind meegaand in de vreugde van de natuur die bij haar naar boven kwam waar ze zich heel even doldwaas in bevindt en vol uitbundig plezie...

Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn, gevuld met wierook en de geur van bloesems; hoe kan het denken plots verstillen na dromen van de zomerzon en wolken. We weten weinig, eigenlijk soms niets van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan. Hoe kan de stilte spreken zonder klanken of die ...

Alles staat er nog, maar het geeft me geen idee -- wat ik ermee moet.

de trein: een prachtig schoon alternatief voor auto, vliegtuig en zelfs scootmobiel, dat ons dan ook voortreffelijk beviel maar… van je geldsom ben je eigen dief want sporen is en blijft nog steeds te duur; Den Haag, zo blijft dat treinen lelijk zuur

ik wist hoe tonen mijn melodie voor jou droomden harmonieus met een aangehouden zachte echo als verrassend intermezzo waarbij akkoorden afsluiten en weer openen aan de bron in het kabbelend ritme van de beek want zij volgen water naar de zee ook dromen moeten daarop letten an...

Met kalmte van een nuttig mens keek ik naar wolken en vertrapte haast de stralend blauwe pol, de ereprijs waar je die niet vermoedt, tegen het stenen trapje aan de voet van een nog kale winderige dijk. Ik mocht je zo, de zin die ik aan mijn verleden geef hangt af van energie en van toeval...

De zomernacht werd zwart, Toen, zacht en duidlijk klonk er Een klare stem door ‘t donker: Mijn zoon, geef Mij uw hart! Ik aarzelde... verward... Was het de wind die zoefde? En weer zei, maar bedroefder, De stem: geef Mij uw hart! Ik wrong mij op de grond, Tot ik de woorden vond:...

Als je weer eens tot twee uur ‘s nachts achter je computer zit als de kat in de gordijnen zit als de hond weer eens in de tuin heeft gespit als je denkt: ik voel me niet fit als je in de problemen zit als je douche oranje is in plaats van zwart met wit als je auto eruit ziet als de binnenkan...

naast de oude eik stil zittend op zachtgroen mos lievelingsplekje

Soms, die ziel snikkende heimwee naar de warme zomerdagen toen mijn ongekuiste jeugd zijn eigen dromenvleugels kreeg en ik als jongen om mij heen keek vaak tijdens het ouder worden het ontoereikende verlangen naar die vrijheid zonder vragen alleen, met ongevulde rugzak en indianentooi ...

Na anderhalve eeuw wordt eindelijk de tijd rijp geacht voor excuses. Of en zo ja in welke bewoordingen deze ons zullen bereiken zullen wij vandaag merken...bij monde van onze koning... _______________________________ SORRY! Hoe zit het trouwens met de Portugezen En Spanjaarden in verre...

De liedjes van toen waren onze wereld, daar -- zagen we elkaar.

In een kleine onderzeeboot vol gereedschappen van het nieuwe vernuft waagden vijf mannen zich ver onder de golven van d' Atlantische Oceaan zij verlangden steeds meer te ontdekken bij het wrak van de vergane Titanic de speurlustigen lieten zich niet meer zien men zocht daadkrachtig ...