3181 resultaten.
Op het perron
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
699 gevlucht voor de guerilla's
via sluikse wegen door het oer
sluip ik met volle koffer
over een stinkend vol perron
niet dat het iemand opvalt
de mens is zichzelf het naast
tot soldaat mij in het oog krijgt
en verveeld de peuk uittrapt
tergend traag sloft hij mij nader
schopt tegen het oud valies
'k wil me wel veretheren
geen gevoel en…
Pleinvrees
gedicht
3.8 met 20 stemmen
14.610 geniet op mijn banken
vergader op mij ja voetbal
betoog verlies in de massa
mekaar uit het oog -
maar geef dat ik niet
met mijzelf overschiet
kietel mijn flanken met
de rankste der skaters versier
mij met kruiden & kramen
voor uw gulzigste eters -
maar geef dat ik niet
hier alleen wortel schiet
sta op mij in de rij om
ter meest om…
Wauw!
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
846 Als leraar schep ik vreugde in m'n werk:
veel oog heb ik voor jong en vrouw'lijk schoon.
Angstvallig zorg ik, dat ik dat niet toon,
zodat ik mij tot kijken slechts beperk.
Nog altijd denk ik aan die mooie Neel,
die vroeger hartverwarmend naar me lachte.
Genietend heb ik haar in mijn gedachte,
wanneer ik met m'n vrouw de sponde deel.…
Mijn oogappel
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.669 Starend in de zonnespiegels van de Maas
bengelen tranen aan de kaken van een dwaas
Mijn lief mijn schat, jij rotte appel van mijn oog
borende meelworm die mij bedroog
Knagend aan schillen vlees en een toereikend klokhuis
maalde jij onvermoeibaar zielendeeg fijn tot hatelijk steengruis
Palingen in kadaverkamers verdringen voor herinneringen…
Panta rhei
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
925 II
Achtervolgd door de tijger
en gejaagd door de wind
in het oog van het spiegelbeeld
en in het wakend hart van de storm
werd de tijdgeest een oceaan
van levende gezichten.
Voyeur van het tegenlicht,
in de supernova van mijn verbeelding
duik ik in de vernieuwende taal
van een andere werkelijkheid.…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 in de hal hang je tegen mij aan
voor de spiegel oog je mooier
de zwarte hoed verbergt mijn
omhelzing, het landschap lokt
ons naar buiten, witte bruiden
staan uitbundig te wuiven in de zon
het is stil..…
Open Huis
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.543 daar hangen ze dan
de twee fonkelnieuwe nestkastjes
waarvan de grootste nota bene uit
mijn kerstpakket
bij een aangename wintertemperatuur
veroorzaakt door een mager zonnetje
meermalen verkennend bevlogen door
een zekere meneer Pimpelmees
die later nog een keer
samen met zijn vrouw
onder het toeziend oog van een merel
in glanzend makelaarskostuum…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Verschrikt en losgeslagen
Totdat mijn oog
Het baken zag
En perspectief
Herstelde
Inmiddels stil
ligt Bommel
vast en weer
en trekt de brug
haar lijnen…
Mediterraan geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 Luchtig wolken er gedachten door mijn hoofd
terwijl de wind in zachte plooien waait
en de zee kruivend naar mijn benen graait
sta ik daar, - door vergezicht in oog verdoofd
Het hemd dat wabberig mij de armen streelt
zo aaien golven mij hun zilte geur
maar hoeveel zaliger is hier de kleur
van zomerlicht dat warm met de wimpers speelt
Soms…
Besluit
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.898 Bij haar werd droefenis en lijden logen;
Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen:
't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen,
Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen.
Zij, in wier harten 't haten zich verhief,
Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn;
Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…
Jouw ogen
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.816 Liefste, als ik in jouw ogen kijk,
Ben ik zo gelukkig en voel ik geen verdriet,
dan bestaat er voor mij even geen leed en geen pijn,
O, liefste, mijn liefste,
zo'n oog-ogenblik zou eeuwig moeten zijn.…
godsvruchtig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.660 ogenschijnlijk heel godsdienstig
ingetogen en bezield
lag de slechtaard op de kerkvloer
voor het kruisbeeld neergeknield
hij was van geloof verstoken
en het was slechts voor de schijn
dat hij voor het oog der mensen
zeer godsdienstig wilde zijn
het reeds eeuwenoude kruisbeeld
was van eikenhout gemaakt
maar door houtworm en de eeuwen
iets…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 het zal nog even duren voor
ik jou zal durven bekennen
met mijn blik enkelwaarts gericht
en een oog dat zich ineens herinnert
hoe het ooit oprecht betrokken werd
dat ik ze wel degelijk heb bespeurd
misschien dat dan ooit het verhaal
van overgave, verlies en ook wel winst
mijn lippen durft verlaten
ook deze simpele geest droomt
af en toe…
Gestolen van de zon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
688 weer heeft de maan
het gele licht
gestolen van de zon
in een rond oog gesloten
ze trekt water
tot de hoogste vloed
beweegt heksen tot een kring
en breekt romantische gevoelens open
ze heeft haar eigen dag
die opkomt als de avond valt
zich spreidt als nacht tot
morgenstond in licht verstomd
de maan bevolkt haar eigen wereld
met grote…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
Een lief gedicht
netgedicht
3.1 met 208 stemmen
15.940 Glijdend trok het donker weg
in vale vlakken uit mijn hoofd
een stem die fluistert zonverdoofd
'Daar komt de liefde, liefde aan'
Mooier nog dan het mooiste lied
Ik pomp en pomp het bloed rondom
om plaats te maken in mijn hart
voor lange linten zwart en rood
Want jij zwiert en zwiert mijn oog voorbij
En mint en mint mijn lijf volkomen
Ik…
Vergruisd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
426 Mijn afstand onttrokken
aan het oog, wijst
het niet waar ik was,
maar loopt steil omlaag
door het kristallen gruis,
naar een dal waarin ik mij
niet durf te wagen, waar ik
het huis verliet, wat ruimte
biedt, voor nooit gestelde
vragen en verder verval.…
zo zacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.661 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
zo zacht
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
820 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
Hier is de grote verdwijntruc
gedicht
3.8 met 37 stemmen
10.289 Kijk,
kijk zijn vuist,
die hij opent:
in het holst van zijn hand jouw oog.
-----------------------------------
uit: 'De grote verdwijntruc', 2007.…
Kleine Merel
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
2.470 Verwonderd legde ik mijn oor
Aan ’t nachtelijk duister ten gehoor
Daar klonk ondanks dat late uur
Een lied zo zuiver en zo puur
Een vers niet eerder zo gezongen
Ik had één dag daarvoor mijn oog
Gericht op de wijdse Hemelboog
Gezocht de ster die jou verbeelde
Indachtig wat mijn oor daar streelde
Jij bent bij mij
De merel die voor mij toen…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 Ik gaf jouw eerste ademtocht
in dagen van sneeuwvlokjes
en beloofde oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
696 Soms voel ik me een vreemdeling
in de nacht herinner ik mij
verloren liefde, vergeten vriendschap
namen van diegenen die ik ooit
bewonderde maar uit het oog
verloor in een onzichtbaar land
dansend op het maanzand
van een verstrooiend strand
soms zie ik ze terug
en spreek ik uit wat ik
niet durfde zeggen
in de werkelijkheid
zwijg je niet…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 Waar alles mee begint is
meer dan een woord of
taal die men in een
zin benoemt en wat een
gedachte uitdrukt en wat
verder reikt dan de
blauwdruk van het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf…
Aan alle gewezen schonen uit den lande
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
942 Ach, alle gewezen schonen in den lande
hoe zeer heb ik u toch begeerd
en heeft mij dat hertze bezeerd
daar ik door mijn hogere leeftijd strandde
mocht u mij dan helaas geen favoriet noemen
en had gij dan niet even oog voor mij
thans zijt gij te laat, ’t is voorbij,
kan ik mij slechts in enige ervaring roemen.…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid
onzerzijds bekeken
Het tekort is slechts
de eindstreep voor
de dood waar we ons
ontkleden…
waar we ontspringen aan andermans
oog…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.
Toch blijft uw hart een wilde plek,
Waar veel is uit te roeien:
Daar laat gij al het goed vergaan,
Daar laat gij braam en distels staan,
En al de netels groeien!…
ik zie wel eens vlekken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
687 ik zie wel eens vlekken
die er dan niet zijn
of zomaar een flits
in de hoek van mijn oog
en ik lul tegen een zilvervis
een of ander zwaar betoog
ik hoor wel eens herrie
dat er dan niet is
geschreeuw en gefluit
links achter het aambeeld
of ik hoor iemand uit
die is mijn evenbeeld
vaak lig ik dan op mijn Hästens
midden in een woestijn…