5388 resultaten.
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
Niet verloren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.260 Waar hij weer een schaduw wordt
zal zijn ritme ontwaken
en zijn lichaam weer dansen
in het vragende licht
met de stem
die liefde wil in elke beweging
en woorden geeft die omarmen en
harten weer laat
dansen.
Met de melodie die nooit
meer uitdooft
en zijn naam weer
laat klinken
als de mooiste gevonden wens.…
Zelf
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
749 zelf ben ik niet helemaal
zuiver op de graat
drink te veel
ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek
ik zwijg en laat mijn moeder alleen
zelf laat ik verstek
ik vloek en met een grote bek
laat ik mijn liefste achter in tranen
om te vrijen met een vreemdeling
zelf ben ik eenzaam
in mijn bestaan vol schaduwen
op het behang zelf…
lieve Anna
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.348 heb jij ook soms nachten
dat de slaap niet wil komen
dat alles, zo onbelangrijk voorbij
blijft spoken
alles blijft malen in schaduwen
op het behang
heb jij dat ook Anna en ben je
ook bang
dat er geen vrede valt te ontdekken
in de vlekken op het plafond
hoor jij het zuchten
treden kraken
lieve Anna soms is een ochtend
niet eens meer…
Scalperen
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
799 ook al zet ik spotlights aan
het zal schaduwen niet raken
en probeer mee te gaan
in mijn onzichtbaar denken,
bunkers verdedigen het ontwaken
zakken vol met woorden
liggen al op de vuilnishoop
snoep met stroop
geslepen messen
doeken met tranen doorlopen
niets kon het versteende vlies
doen slopen
ontmaagden:
het is hakken
in…
Goudvinkje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
3.076 een zachte glimlach
kleurt herfstdromen
ze werden werkelijkheid
niemand maar dan ook niemand
kan dit geluk van me afnemen
fluistert ze met blije stem
in de wind
die haar maatje, haar schaduw
en o zo vaak haar troost is
een mens is niet perfect
dat mag je ook niet willen zijn
maar zegt ze zachtjes
ik ben een goudvinkje
met zoveel liefde…
Niets is toeval
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
688 met penselen
trachtte ik het zwart
van je af te schudden
(in een kamer)
maar ik vind
nog een heldere stippellijn
op het behangpapier
(niets is toeval)
waarop je schaduw
meevaart, bij tussenpoos
vanuit het spiegeleffect
tussen licht en donker
‘k veeg niets meer uit
laat het strijklicht binnen
als disgenoot fijntjes
wat blijft op…
Vlinderzacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
599 in de nacht dwarrelt de vlinder
vleugelslag in schaduw
aan de wand
omdat wakkerend kaarslicht
vertelt van liefde en van dromen
hij slaapt met zijn hoofd
tegen haar hartenklop
zij tekent met haar vinger
oeverloze verlangens
op het behang
zilver glimlacht de maan,
aan de sterrenhemel
als de vlinder neerstrijkt
op haar lippen
in een zachte…
Lichtend prisma
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
587 Eikenbomen, de lichteters
verkruimelen de winterdag
dofheid distilleert de glans,
schuwen blikken om te wassen
gewogen modder en waterstof,
tijd dompelt lange schaduwen
in een trage schittering van de
aarde, losgelaten uit de matrix
van de zon, in helder prisma van
gekozen kleuren, zaaigoed van
feestende kristallen in het mos.…
Een handje zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 ik wilde weg uit grijs
ben met wit begonnen
maar verdwaalde in het licht
heb wat schaduw genomen
om de grote vlakken
met structuren in te tomen
met een handje zwart
ben ik gaan contrasteren
heb belangrijke accenten gezet
scherp is nu de toekomst uitgelijnd
tussen zwart en wit leeft heden
langzaam grijzend tot verleden…
De Bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Je flonkerende sterren ziet staan
waar achter schaduwen dwalen.
In een niemandsland hier ver vandaan
waar geen leven is of dood.
Waar ze steeds zoekende zijn naar
“De bron” waar alles eens begon.…
Licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
620 Licht dat schaduw werpt en stilte,
doet ademen en verrukt,
moed geeft en vertrouwen wekt
ook als niet alles lukt.
Licht dat ons verzoent met einde,
met oponthoud en pijn,
dat vrede brengt en toebehoren,
licht dat er zal zijn.…
Herfstluchten
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
682 regenwolken die traag over drijven
vertellen van grijsheid en
niet goed weten wat en hoe
terwijl mensen zich vragen stellen
en heimwee hervinden naar
blauwe luchten en warmte
als een deken om je schouders
licht wordt gezocht
maar is spoorloos en nergens
laat geen schaduw vallen
omdat de vruchten er triestig
van zouden worden, ontheemd…
volume
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
674 elke boom die ze telde
onderweg
stond gelijk aan moed
tien bomen en dan zou
ze praten
hem tegemoet
in haar onbestaan
het werden er
twintig en nog meer
in schaduw
als tussenruimte
voor hoop
ze raapte stammen
uit haar schoot, verzette nerven
en woorden
naar een vaderbestemming
op zijn gezicht
niets hield stand
behalve…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
Als tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.196 Als tranen langs
mijn wangen glijden
ik stil word van emotie
en daardoor niet de
juiste woorden vind
om jou te zeggen
wat onze vriendschap
voor mij betekent
Als alle herinneringen
aan mooie dagen in
de schaduw staan
door eigen onvermogen
Zou ik de wind willen vragen
al mijn gedachten mee te dragen
naar jou!…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
Stil leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.235 Waar schimmen en gedachten
een wakend afscheid tekenen
en dromen geen
kleuren meer
vragen
omdat ze
uitdoven
wat nog veranderen wil
zolang het een sprekende schaduw
over heeft.…
Straaltje licht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 Wind fluit hol
tussen muren van ruïnes
waar schimmig licht
in hoeken verdwijnt
slechts stof beweging brengt
door vlagen opgejaagd
stil zit ik te turen
naar brokkelige muren
waar nog kleine lichtstraal
gebroken in schervig glas
wazige schaduw tekent
van wat ik eens was.…
Terrasbewoner
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
843 Hij glipt staccato tot hij stokt,
door spleet of schaduw opgeslokt.
Daar is hij weer, een voorpoot trilt,
een siddering, kop opgetild
en uitgeschoven, ingetrokken,
verschenen en meteen vertrokken.
Vol in de zon, weg in een nis,
flitsend en stil. De hagedis.…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
Suikerspin ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
633 Anderzijds als het handvat breekt
en het genot in de werkelijkheid
verbleekt, wat kan ik verwachten
in de sluwe ironie van spot
door de schaduw van gedachten
in de morgendauw gekweekt?…
Hoe ze struikelt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 hoe ze struikelt over de schaduw van de maan
oude sporen zuchten in de takken van de bomen
het bruidskleed van de nacht stilletjes bloedt
in de dageraad van nooit gezegd
ik raap verkrampte woorden op
ruik de geur van kwetsbaar en alleen
draag het meisje in de binnenzak van mijn schoot
veilig en geborgen mag ze scheurletsels huilen…
Verjaardagsvers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt vat op mijn lijf
al zichtbaar worden
de schaduwen van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken
drijven
tegen dat blauwe zeil
is elke zomer…
Aan J.H.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
609 Als ik maar één gedicht dichten kon als jij
zou ik onmiddellijk de pen ter hand nemen
ik zou dichten tot er bloed verschijnt
ik zou dichten tot het bittere eind
maar zoals nu kan ik het alleen van verre bekijken
al zijn al mijn zinnen keurig onder elkaar geschreven
ik sta niet in jouw schaduw
ik kan er niet eens op lijken
jouw niveau zal…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
Om jouw frivool
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 jij hebt
de lijnen uitgezet
ik schaduw
wat met kool
om jouw frivool
een licht accent
te geven diepte
weer te laten leven
grijs wat jij
als wit ervaart
en ongeschetst
nog open laat
er is geen schamen
want eerlijk grijs
geeft nooit intimiteiten
aan anderen zomaar prijs…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…