2291 resultaten.
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des aanstoots
die niet sterven wil
Is het angst als het vervuilde
vruchtwater wordt gedronken en het
kind als nagalm van een tijdloos streven
nu verankerd in de taal van spijt…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 tot in de weke grond waarin het graf
transparant staat te waken op ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als een vertelsel van vele beschouwingen, de wereld
draaft naar het eind en ik galoppeer in het verleden
waar mijn beeltenis nog in de schaduw van dit moment
met spijt…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Daar bloeiden bloemen, in gestadig beven
Geschommeld door de wind van haat en nijd,
De rode: bloeddorst, en de gele: spijt,
En witte stonden grimmig-doods geheven.
Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld,
Lag om de wereld, stikkend in haar knoop,
Een slijm'rige rivier, gestremd van loop.…
In tegenslagen en momenten van pech
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 Gouden zegen vaak een verfraaiing na
een verduisterende spijt, die te laat
kwam omdat de verleiding in het leven
soms als een mes aan twee kanten snijdt.
Een insnijding die soms als een diepe
inkerving tot iets van een hartversterving
leidt. Van een pomp die nog altijd trouw
zijn werk doet als een betrouwbare vriend.…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting van de stroom
het stille kabbelende water
versterkt hierdoor mijn droom
ik vergeet voor één moment
alle uren en de tijd
vaar dan weg van deze wereld
in alle rust en zonder spijt…
epos en de terugkeer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 als je leest moet je beuken de puikste
gedichten zijn van gehard staal
het ultieme vers binnenbreken
als je geluk hebt val je in duigen
spijt en ongezegde dingen bars
als droge riemen op de keelkroppen
bloot en baarvoets sta je dan
daar waar de mens niet gaan kan
het snijdt er de wind als metaal
de velden van ‘t gemoed onmeetbaar
bar…
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 De dagen zijn mistroostig, de nachten bitter koud
ach wat zou ik gaan liegen dat ik toch nog van haar houd
Zo strompelen we beiden een eind door de woestijn
en volgen lijdzaam onze weg van wroeging, spijt en pijn.
Ziedaar daar zijn de gieren, ze cirkelen boven mijn hoofd
Ik was naïef, wat heb ik lang in mijn geluk geloofd.…
Geblindeerd
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Zwarto praat niet graag over spijt.
Witto en Blanco hebben geleerd.
Dus vindt Zwarto het leven maar Grijs
en blijft zij liever geblindeerd.…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 tijden overleefd
er was geen generatiekloof
in het vitaal cyclisme
van het eeuwig loof
toch wordt haar
krachtige moraal ook
regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken
in elkaar bewoners
verdwijnen waar bendes
verschijnen onder het
los zand regime van onbenul
zelfs de goden hebben
spijt…
avond uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Het etablissement dat ik die avond eerstens bezocht,
vol met mensen van wie toch wat verwachten mocht,
gezelschap, een gesprekje, een drankje hier en daar,
nou, iedereen daar stond in groepen dicht bij elkaar
Geen aandacht voor een toevallige, alleenstaand persoon,
drink je dan aan de bar je drankje ontspannend en gewoon,
maar begint de spijt…
Een ongeldige niet?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Te vaak en te vergeefs
heb ik getracht de dialoog
naar mijn hand te zetten, in
ontgoocheling bleef ik achter
ter zelfde spijt wat niet vermijdt
dat spektakel in andere zetting uit
te drukken in treurig leed omgeeft,
van eigenwaarde ontkleed, zodat
ik terug kon vallen uit het mirakel
dat in mijzelf geboren was en bij
tegen beter weten…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 zij spraken alle talen
kleurden gevoelens
en emoties in het
raken met de hand
liefdevol ontmantelden
wij het lang gedroomde
huis ieder met eigen
herinneringen als een
onbereikbaar stukje thuis
stenen zijn gestapeld
verwijderd is de specie
van de tijd dat wat
door onze handen ging
kende geen enkele spijt
het momentum leven
hebben we…
drie keer corona hoera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 onze majesteit
denkt goed
na over
Corona tijd
verfde haar
eerder gedragen
jurk zonder
enig Spijt
heer Klaver Geeuwt
viering Prinsjesdag
voor hem
blijkbaar te
veel
heer Grapperhaus zeer
sombere uitdrukking
gerimpeld gezicht
van hoofdhaar
tot keel
mevrouw PvdA
heel trots
op haar
bijzondere hoed
schuin op
hoofd gelijk…
EEN HALVE EEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
747 Een halve eeuw , dat lijkt een hele tijd
Maar vijf keer tien lijkt niet zo veel
Bewaar alleen het allerbeste deel
En niet de uren van angst en spijt
Verman, de beste jaren komen nog
Ervaring is met geen geld te koop
Laat uw energie de vrije loop
Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog
Plan en doe vooral je eigen ding
De lat moet echt niet…
Vestdijk. De kelner en de levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
508 ze dronken, op de drempel van de dood
dat er een administratieve fout was gemaakt
stond vast, tot spijt van één van de bijna doden
die zijn geliefde gestorven hond even had aangeraakt
in het voorgeborgte en niet weer van hem wilde scheiden
hoe hier de handen van de kelner een uitweg boden
hij zag het door de vingers. zij verlieten het hiernamaals…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 Maar spijt kent hij niet,
-denkend aan de zeeën,
buitelend als een storm-
vogel op de bevrijdende
wind uit tientallen kelen.
De gave van hoogvliegen,
het gevaar van diep vallen:
pas in de wolken tevreden,
met zicht op alles beneden.…
Een geur van vroeger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
447 zou kunnen doen
Dan deed ik precies hetzelfde
En zou het net zo gaan als toen
Want ik dacht vroeger
Dat het goed was wat ik deed
Maar wist toen lang niet alles
Van wat ik nu inmiddels weet
Nu ben ik vele jaren ouder
En zou ik veel heel anders doen
Maar dat is niet zo vreemd
Want ik ben veranderd sinds toen
Toch kijk ik zonder spijt…
Vrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Vanmorgen op straat, verborgen onder het vuil
ligt een vrouw, geen spoor van gehuil
Rode wangen, blonde haren, een sjaal tegen de kou
zo zag ze eruit als alledaagse vrouw
‘O, het verscheen in de krant,’ zei pap bij het ontbijt
een sappige titel erbij, gekozen door een journalist zonder spijt
Uit de straat gegrepen, verdwenen in een steeg…
Erfenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
366 Ik voel geen spijt.
Alleen tocht onder de deur.
Ik trek zijn jas aan.
De mouwen passen.
Dat verbaast me meer dan zijn dood.
Buiten slaat regen plat op grijze tegels.
Ik spuug in de goot.
Niet uit woede.
Uit gewoonte.
Ik loop weg zoals hij liep:
kin omlaag,
handen diep in de zakken,
vingers om niets geklemd.…
De mensheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
410 Hoe boos zijn we geweest,
hoeveel angst hebben we gehad
en hoeveel ontroering,
wanhoop en spijt?
Hoeveel liefde
hebben we gevoeld
en hoeveel
afgunst en haat?
Hoeveel onrecht is er geweest
onder elkaar
en hoeveel mededogen
hebben we gehad?
Wat hebben we allemaal
voortgebracht en gecreëerd
en was het per saldo
de moeite waard?…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van de aarde en haar kille band,
vergeten is de harde tijd.
Daar droomt de dichter van de minne,
zijn weemoed zweeft door het verleden,
geen aardse storm krijgt hem nog binnen,
waar hij de hoogste idealen naderde.…
Nostalgie…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
72 Het blijft jammer tot mijn grote spijt:
de verraste, blije kinderneuzen
en onze spaarzaam opgewekte ogen
we zijn de nostalgie kwijt……
Tineke Schouten, heel erg aan te raden, een goede keus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het was leuk
Het was theater
Het was spektakel
Tineke Schouten
Ik heb moeten lachen
Spontaan en ad-hoc
Typetjes om te proesten
Maar om nu te zeggen
Dubbel gelegen of te Schuddebuiken
Neen ik zat niet te schuddebuiken
Tineke Schouten
Het was ook kennismaken
Met haar monoloog
Die voelde als een dialoog
Ze sprak, ze zei veel goeds…
Innerlijke stem
snelsonnet
4.0 met 10 stemmen
134 Heel Nederland was zaterdag ontluisterd,
Getuige van een stukje psychisch leed
Omdat in Birmingham Mike Foppen deed
Wat hem door stemmetjes werd ingefluisterd.
Ik adviseer met reden en met klem:
De boom in met zo’n innerlijke stem.…
Sprookjeshuwelijk
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
8.364 Ze heeft een eigen vliegtuig, doch ze vliegt
alleen maar in d'r eentje tot z'n spijt.
Hij krijgt de indruk, dat ze hem bedriegt.
Ze landt vlak naast de deur. 't Beval 'm slecht.
Hij ziet, dat zij het vliegtuig stalt: ze smijt
het in de bezemkast. 't Is echt een sprookjesecht.…
Het begon zo goed
gedicht
3.0 met 57 stemmen
13.844 Woorden als: hartzeer, spijt en dood
zult u niet horen deze maal.
Integendeel, als schoon kleinood
bied ik U dit keer zoeter taal.
Vol blijdschap zing ik in dit lied
hoe 't vrolijk straaltje zonneschijn
reeds met dit middelste kwatrijn
verdwijnt in 't nevelig verschiet.
Waar is 't gebleven? jammert U.
Achter een wolk?…
Ik sta nu eenmaal voorbij de grens
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.801 . -
Daarom is mijn liefde ook oneindig schoon,
Al is zij, - 't spijt mijn vriend misschien, - ook ongewoon.…
Dissen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.408 Er is een nieuwe gewoonte ontstaan in onze tijd:
moord en doodslag worden al sprekend bezongen,
de ene maal betuigt een boef zijn diepe spijt,
dan berappen de zangers elkaar met boze tongen.
Nadat Adam door zijn eigen Eva was verleid,
werd ons eeuwig een slecht geweten opgedrongen.…
voor Haar
gedicht
4.0 met 8 stemmen
5.735 begint ze in mijn hart te zingen
waar het nacht was heeft ze lichtjes aangedaan
en door haar weet ik dan door te dringen
tot de onvermoedde schat van ons bestaan
zo alleen maar wil ik verder leven
schuilend bij elkaar
en als ik oud moet worden
dan alleen met haar
zij kent al mijn dromen en mijn wanen
al mijn haast, mijn honger en mijn spijt…
Rust
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.161 Even weg van alle drukte, het haasten en de tijd
Geen zorgen voor morgen en achteraf geen spijt
Genieten van de stilte om zo tot jezelf te komen
Geen last van commentaar, als je even zit weg te dromen
De prikkeling op je huid van de warme zonnestralen
Eens andere winkels waar je de boodschappen gaat halen
Tussen de grote hoge bergen, verscholen…