2287 resultaten.
Het Zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
974 constateren
Dat ik mijn ware zijn moet leren
Niet uit techniek organisatie en plan
Maar uit erkenning dat ik meer kan
Dan existeren en zin ontberen
Maar slechts besta uit louter zijn
Is dit zware kost om te verteren
Dan zal doordachte existentie leiden
Naar de werkelijke zin van het wezen
Het diep doordenken van het ultieme zijn
Om de verborgenheid…
Blinde Ogen
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.308 laf
Je liefde was allang vervlogen
en ik keek met blinde ogen
Alle woorden niet gemeend
hebben mijn hart versteend
Ik was er voor je dag en nacht
te lang teveel te vaak gewacht
Alle vertrouwen nu verloren
nu je niet van je laat horen
Smoezen raakte wal nog kant
ongenadig viel je door de mand
Jij had mij en jij had ook haar
diep verborgen…
Onherroepelijk gaan de linden weg
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.018 Een nieuw bestaan dat nu nog
diep verborgen is als zaad in de aarde.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen ook
wel willen ruilen
om vrij te zweven
in de lucht
ik zocht jouw schaduw
op de muren
of een echo
van jouw lach
die er eens
toch ook geweest is
op een godvergeten dag
ik heb gedwaald
door al de kamers
waar jij je verborgen…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 jij beschreef liefde, zoals iedereen
dat doet, met romantische gedichten
uit eten, kaarslicht en verdween
ineens ik ben het nooit vergeten
nee, dan ben ik liever plant
zo´n groene met grote bladeren
waarin de nerven, als de aderen
in je hand, je bloedsomloop beschrijven
en elke nerf is tegelijk ook levenslijn
verborgen in de armen van elk…
Geliefden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
869 Waar de rivieren ontstaan
beloften van aarde aan de hemel
stromend het licht tegemoet
wij keren daar terug
naar het verborgene
vaderland en moedergronden
elkaar grijpend in begrip
hoe de zuchten 't gevoel vertalen
en woorden van verstand vervreemd
net als een zuigzoen kleven aan
onze lippen onnozele vragen
waar was je tien jaar geleden…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 wakker
omdat de kano is verdwenen
de rivier nu eenzaam verder stroomt
met langs de oevers verlegen indianen
die droever lijf en herfstig hout verdringen
naar dat kleine beetje verder leven
door niemand zo lijdzaam bedoelt
er rest ons niets om over te schamen
dankzij deze schat aan verloren verdriet
blijft de wereld bij ons samen
verborgen…
de droom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.342 beauty van het feest
Lieflijk, blond, bijzonder knap
En met een oh zo slanke leest
Ik was geliefd door elke man
Men bleef maar naar mij staren
Ik lachte blij en danste voort
Al zwierend met mijn haren
De prins, die ook aanwezig was
Omringd door mooie vrouwen
Hij had alleen maar oog voor mij
Hij wilde met mij trouwen
Ik vluchtte weg,verborg…
DE KRUIDENIERSTER
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
2.638 Onder de toonbank houdt de la verborgen
een dorps-historie, die geen derde ziet:
de trots, de deugd, de neergang en de zorgen,
in briefjes-van-de-week, betaald of niet.
De winkelierster kan geen naam vergeten
van de eigen mensen, of van wie, bedaard,
met ogen, die van wind en verte weten,
verankerd liggen, tot hun schuit weer vaart.…
hjiha
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 onder het schilderij
het bestaan
dagen gaan voorbij
dagen als zaagsel
houtsnippers
verborgen in de houtzagerij
onder de grote hoop
maar hoop is geluk
en geluk is liefde
liefde in oneindigheid
oneindigheid in zuiverheid
ieder ras een kleurenkind
kind van Babylon
stad van verwachting
in verwachting
de engelen zijn gevallen
lopen door de…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Dromerig haal ik de lok uit je gezicht
gesloten ogen met hun eigen verborgen verhalen,
zachte rose lippen
die jouw sensuele voelen konden vertalen.
Jouw warme huid blijft mij lokken
nog steeds satijnig zacht
en liefdevol vlij ik me tegen je aan.
Nog even wegdromen,
terug naar de stilte van de nacht.…
Herinnering.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
749 Het zilverroze rozenkransje,
verborg zich niet voor mij,
De tormentil, de erica in overvloed.
'k Snoepte heidebessen ondertussen.
De hei bestaat niet meer,
er zijn nu korenvelden,
waar zelfs geen korenbloem,
zich meer mag melden.
Hoe heerlijk was die tijd.
Ik zou het haast vergeten.…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 van de Lützowplatz niets dan druilerigheid
geur van natte bladeren
nog een taxi die wacht
zij die afscheid neemt
of mijn verlangen
in haar handen verborgen
eerder die avond
guirlandes slap van verveling
aan de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman…
Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
778 In de Amsterdamse grachten
ligt ook wel eens
een lijk
verborgen in een koffer
als de karikatuur
van
Mozes in het biezenmandje
zij vrezen het nat meer
dan de dood
een ander lotsbestel
langs grauwe hemel
ergens in een sloot
bij de Haven –
het regende lijk
de zondvloed – duisterlijk
anonymus driepoot
ligt
op het kerkhof
kofferlijk…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 Haar achterlichaam
glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam
bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust,
stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust,
wijst de verborgen weg tussen vlier en braam,
draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam,
die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 Een draaikolk der vele illusie's,
vocht blijvend trouw in mezelf,
ver van 'n nog verborgen vlinder,
eindigde in vele krachtloze ruzies.
In alles kwam plots verandering,
dit was niet mijn ware levensdoel,
dat liefde en fun wilt bezegelen,
afstand nemen, enkel nog herinnering.
(het enige wat constant is.. is verandering)…
A6
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 verblindend tegenlicht tussen wolken
en de stortregen is de koning
al kijkend naar voren
is in spiegelbeeld te zien
een lucht helemaal verdicht
in donkerheid en duisternis
de weg is verdwenen
de korte en de lange lijnen ben ik bijster
oevers zijn verrezen
in deze zeer korte strijd
en ik zie zelfs de golven
verworden tot de regen
verborgen…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Beween nog eens mijn stille waan,
Mijn liefde en droef verborgen klacht.
Laat mij nog éénmaal met U gaan
En luistren naar dit teer gerucht,
Dat uit U schreit in traan na traan
Om 't leed, waarvan mijn peinzen zucht.
Laat ons nog éénmaal samenstaan -
De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 foto's van vroeger trekken krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 In de derde nacht van de limbus trad er
verandering op, een nieuw gevoel werd
geboren, niet een nacht van afschuw en
wanhoop, maar een nacht die straalde in
het verborgene.…
MIJN MOEDER
poëzie
4.3 met 3 stemmen
982 En toch, gij wist nog niet half wat ze deed
uit verborgen zorgen; hoe hard zij streed
in de nederigheid van haar weduwsmart,
met een roos op 't gelaat en een doorn in het hart!
Haar kinderen schonk zij het brood uit haar mond,
tot het laatste bloed uit haar warme wond....
Mijn moeder!...…
Nieuw jaar
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.057 Gij weet het, Heer, alleen; en houdt het mij verborgen.
Laat die onkunde mij tot meer en meerder zorgen
gedijen, om een eind, 't zij nog ver of nabij,
o goedertieren God, dat U gevallig zij.…
Dans Met mij Mee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Dans met mij mee,
Hou jezelf niet verborgen.
Dans met mij mee
Om de wereld van het spel.
Dans met mij mee,
Wacht niet tot morgen.
Dans met mij mee,
Met een passie bij iedere pas die ik tel.
Dans met mij mee
Op wolken van rozen.
Dans met mij mee,
Zoals in een sprookje van Grim.
Dans met mij mee met een blos die doet blozen.…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Die verborgen
blijft zolang het leven er
zal zijn. Die koestert een
hoop zonder grenzen.
Op weg naar de toekomst,
zoals een trekvogel op
zijn vlucht. Zoals een zoeken
naar warmere oorden. Zoals een
zwerver die warmte nimmer
elders vond dan in vrijheid
te leven onder sterrenhemel en
blauwe lucht.…
Eenzame mensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Men ontmoet de mensen,
men houdt zich toch verborgen.
Hun smoezen van vandaag zijn hun
bedrog bij een wakkere morgen.
Zij staan op in de morgen.
Zij gaan slapen in de nacht.
En hebben zelf niet in de gaten
dat morgen alleen de eenzaamheid
op hen wacht.…
Haar rode jurk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Het kant liet jouw fluweel bewonderen
jouw geheime wapen verborgen door satijn.
Jouw ontspannende gevoel dat je deelde
door oliën met geuren van mandarijn.
Met jouw geschenk van lavendel
leidde jij mij langs zonnebloemvelden
met enkel het dragen door jouw rode jurk
opende jij mijn horizon vanaf lege wegen.…
Bewaarde briefjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Dan komt er ineens vanuit een verborgen vakje
een propje papier tevoorschijn.
Zie je wel, zei ze glunderend, ik wist het wel
dit zocht ik, ze vouwde het vodje open:
het was een beschrijving van:
hoe naar de winkels toe te lopen.…
De herdersjongen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 De herdersjongen in het veld;
niet weggelegd voor het grote
geld, peinst over het geluk voor
hem tussen de sterren verborgen.
Staan de sterren vanavond goed;
voorspellen zij zijn voorspoed?
Liggen er kansen voor hem in de
stad van morgen?…