3338 resultaten.
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.
Ik laat u nog een zachte zomer over,
Het huis van liefde waar gij achterblijft.
Treur niet om mij, ik loop op wolken, tover
Met Peter en met Geert ons eigen paradijs.…
(kanker 14)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 het brood ligt braak, de boter
is niet waar het wezen moet; het
naakte mes glijdt weg, langs handenvol
verwerking
tussen duim en wijsvinger blijft
zacht wat vettige beroering achter
doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten
schuift het mee als ik
mijn vingers wrijf
de positieve flow die alles lichter maakt
verschijnt als zonlicht op de…
Zintuiglijk vermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Met ogen wijd open gesperd
Star kijkend en niets zien,
Oren goed open,
Donderend lawaai -
Hoor niets, doof voor alles
Om me heen,
Strek mijn vingers uit,
Stel bloot mijn huid
Om te voelen,
Maar voel niets,
Ik verlaten door alle gevoel,
Voedsel zorgvuldig langs
Mond en tong,
Proef niets
Dan ongevoeligheid -
Neusvleugels…
Blijven plakken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 Klevende kleurige vierkantjes
binnen rechte rijen
zijn oude vertrouwde postzegels
in plakboeken bewaard
wachten na de reis van eens
steeds op verstrooide uren
met zoekende vingers en ogen
hun jonge nazaten
aan brieven en pakjes gehecht
verspreiden zich naar alle kanten
als dwalende herfstblaadjes
hebben onwankelbaar vertrouwen
om altijd…
Ons profiel?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 Liefde heeft geen schrifttekens
maar leeft in zoveel smaken
heerst op de meest begeerde plekken
het zalft het traagste mechaniek
door nooit verstopt te raken, het
heeft zijn eigen waarheidszin geslagen
tot de dood ons de handen raakt
in schoonheid door de vingers glijdt,
geef het zelf maar een bijzondere naam
het loopt uit het kristal…
puur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 keek
wegkeek en weer
keek zonder te
zien wie zij was
kneedde en schiep hij
tot haar figuur van
elke individualiteit
was ontdaan
slechts haar
contouren resteerden
in de uren
dat hij naar
haar keek
verblindde hij
de ogen met
klonten gips
duwde hij de
armen strak naast
het lijf dat hij
havende met spatels
zijn vingers…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade:
hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…
Voorbereiding
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.697 Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vrezen
groeiden tot een verschroeiend wee.
God had de boeken dichtgedaan,
en zou het grote vonnis spreken.
Toen dorst hun stem de stilte breken:
O Here Jezus, neem ons aan!…
Astrant sonnet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Velen zijn met stilheid geslagen
behalve dan hun vingervlugheid
indringend beeld van deze tijd
geen gezeur zonder vele vragen
niet opzien zonder sociaal gedrag
een kind omgekomen op het zebrapad
vorige week lag er een bejaarde plat
gedood van de ene op de andere dag
het is sowieso een ellendig geheel
vingers krommen pijnlijk in de kramp…
Zij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 naarmate de toekomst
meer in zicht komt
word ik mij bewust
van 't verdriet dat zij droeg
nu kaarten minder worden geschud
daar mijn vingers allengs verstijven
besef ik dat zij er niet om vroeg;
haar aard en prille haard
dienden veelal in angst te verblijven
ik voel haar pijn thans in mijn hart
het is alsof ik het toelaat en luister…
Metaforiek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 Gebarsten glas, zodat het poederzand
Niet langer meer door het gaatje loopt,
En daardoor, zij het nogal onverhoopt,
Sijpelt door de vingers van mijn hand.
Lang geleden en voorbij de vergetelheid
Bestonden al symbolisme en metaforen
Ik vind dat deze beslist moeten toebehoren
aan Magere Hein en aan Vadertje Tijd.…
Finishing touch
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
433 zij heeft
de doorregen
bloemen gevaasd
die ik haar
heb geschonken
er een schitterend
kunstwerk van gemaakt
waar genen
met nieuwe
kleurdeeltjes
verschenen
balanste harmonie
in bloeiwijze de
schepping volmaakt
het naturel
groen van jouw
vingers deden de
finishing touch
aan het sprankelend
ontstaan van een
nieuw gat in de markt…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 Hoor de scharnieren kraken
het hoofdseizoen is nu voorbij
wankelend
afgrond nabij
opent zij herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen…
Vrolijke waterval
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
465 niet je hand
heeft die kracht
maar in je vingers zit
de macht om de media
goedlachs te bespelen
juist waar
saaiheid en
verveling dreigt
klikken zij op skype
voor de leukste contacten
geen anderhalve
meter of meer niet
te zake doend gezever
maar een heerlijke lach
als warm welkom bad
de vrolijke
waterval van
wetenswaardigheden…
Als los zand
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
425 nog zwaai je
in een warm
en rond bewegen
maar de zekerheden
lijken wel vergeten
als los zand
glippen zij door
je vingers heen
houvast biedt er op
dit moment niet een
toch straalt
je lach en glimmen
ogen de stem zingt
moeiteloos in het
chaos gedogen
de ernst is
afgevlakt die greep
ons vroeger bij
de keel en het
nog kwetsbare…
Het keerpunt
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
538 ze hongerde
naar nieuws
met een absurde
betrokkenheid
geeuwde en kon
haar stress niet kwijt
in de warmte
van samengeknepen
handen kortsloten
vingers de spanning
vloeiden ladingen af die
slecht waren voor het hart
daar waar
beweging ooit
als remedie de
nervositeit suste
werd dat snel
vervangen door rusten
de uitsluiting
komt…
Bruisende zinnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
479 ik keek
naar vingers
die dansend over
de toetsen vlogen
in een weergaloos
spel van snelheid
en souplesse
een staccato
rood touche van
gelakte nagels
bracht leven
in de brouwerij
van woorden tot
bruisende zinnen
het is probleemloos
spelen in de eigen
lettertuin zonder
visuele controle
van ogen die met
een dromerige lach
in de…
Winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Alleen mijn vingers schrijven nog.
Mijn hart luistert zonder moeite.
De slaap wil me nu niet vatten.
Het is heilig stil geworden,
in mijn bovenkamer.
Toeval zie ik er bedoeling worden,
in de stilte, die altijd vredig is.
Angst zie ik vluchten gaan.
Vannacht.…
Jarig
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Zo veel jaren later
Voorbij die kriebel in je buik
Het kinderlijk geschater
Voorbij de kaarsjes op de taart
Die je op je vingers tellen kon
Voorbij de tijden, de tijd waarin
Je je allermooiste cadeau
Met gemak verzon
Kun je je nog jarig voelen?…
Elkaar zoeken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Voor de dichter is dat hier,
waar nu zijn vingers schrijven.
Hier staat hij in zijn middelpunt,
temidden van zijn eigen tuin.
Straks drijft hij in zijn oceaan,
die zijn eigenste badkuip is.
Daarna rust hij uit in bed.
In het centrum van de wereld.
Waar zijn hemel op aarde is,
naast zijn zelfgemaakte hel.
Wat zoeken mensen elders?…
Dat geluk etaleerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik koester
het toeval
dat mij jou
deed ontmoeten
tussen al die
miljoenen met
hun gezichtsloze
groeten op
plaatsen die ik
niet kende
gloedvolle
woorden bestemden
affectie waar ogen
straalden in
de kleine touch
van het eerste raken
het subtiel contact
dat voorzichtige
vingers in andere
handen maakten
in spelend
ontdekken
werd…
Jouw shining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zie hoe
spelende vingers
jouw creatief
gevoel leven
geven door er
van blijdschap
af en toe lucht
tussen te blazen
in je ogen
donkeren
lichtjes hun pret
om het slagen
van wat jij
in vorm en
kleur hebt
neergezet
langzaam
komt iedereen
in de ban van
jouw shining
die straalt
van geluk de
creatie kan
niet meer stuk…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
Extatisch genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 het vuur
in je ogen
brandde
toen ik
mijn koude
handen
met witte
vingers aan
jou liet zien
in liefdespatroon
dansten rood-
oranje vlammen
hun warmte
en altijd als
wij samen
waren begon
het hete bloed
te circuleren
nog steeds
werden wij
overvallen door
deze intussen
bijna berekenbare
acties en ons
verlegen lachen
had zo…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 ik keek
je aan
zag je
donkere blik
ondergaan
achter een
veelbelovende
divers gekleurde
avondhorizon
lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…
Kwade genius
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
570 Geen al te fraaie exit poll
historie
Met twee vingers maakt Plas hetzelfde teken
Als tachtig jaar geleden,
op D-Day
En rechts van haar kraait blondie weer victorie
Piet likt heel stil z'n wonden,
NSC
Doet met één zeteltje dan nog
wel mee
Toch lijkt de kiezer op hem
uitgekeken
Terwijl de 'geest' van Dilan
wordt vergeten
Raakt…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Zit ik hier weer, alleen,
met een stijve, omdat zij
haar vingers liet glijden
over haar beeldschone
scherm. Het permanent
kietelen van fantasieën;
mijn krullen kriebelend
op haar heuvels vol lust,
kracht voelen opkomen,
om hellingen van genot
verbonden te bestijgen;
met elkaar mee, gedwee.…