inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Winternacht

Het is stil geworden in de straten.
De nachtklokken en de sneeuw,
vallen zonder geluiden samen.
Angsten wachten rustig af,
tot de vrede weer vertrekt.

Gedichten worden niet gedacht.
Het wordt vredig in mijn brein.
Niets kan ik horen buiten.
Binnen wordt het stil.

Alleen mijn vingers schrijven nog.
Mijn hart luistert zonder moeite.
De slaap wil me nu niet vatten.
Het is heilig stil geworden,
in mijn bovenkamer.

Toeval zie ik er bedoeling worden,
in de stilte, die altijd vredig is.
Angst zie ik vluchten gaan.
Vannacht.


Zie ook: http://www.albertweijman.nl

Schrijver: Albert C M Weijman, 7 feb. 2021


Geplaatst in de categorie: tijd

3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 40

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)