Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

je gaf niets bloot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 953
ik zag je kleuren in koraal langs metershoge riffen groen ging over in topaal dat donkerde in kliffen ik dook en voelde kartels langs de rots je gaf niets bloot in stof vond ik je trots een school van meer dan duizend vissen die dansten op muziek alleen wij het publiek ik joeg ze achterna en dook de afgrond in voelde hoe je me…
wil melker13 september 2004Lees meer >

sporen lezen in het natte zand

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 929
ik ga je zien kom uit de achtergrond en kleur vandaag met stralend licht van weer ontmoeten ik zal je groeten met een warme kus wees maar gerust we gaan de wereld buitensluiten de tijd uitbuiten die er is ik heb je zo intens gemist ik zwem nog in de uren maar hoge golven van het wachten trekken aan mijn krachten, de deining…
wil melker31 augustus 2005Lees meer >

Voor jou

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 457
Zee verwelkomt mij waar ik drijf in onverwacht Eeuwige verte. Dat jouw stem elke keer weer melodieus klinkt van waaruit heldere, luide en gevarieerde klanken mij in beroering of vervoering brengen tegelijkertijd laat ik me meestromen in de deinende golven waarin ik me verbreed en verdiep in hun aangeboden mooiheid en schoonheid.…
CB26 juni 2021Lees meer >

Waar alles mee begint

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Anders verdink je in de zee!' Ja, denk ik luidop Ik recht mijn nek en kijk op Ik verdrink in woorden en zinnen Dat waar alles mee zouden moeten beginnen Oorlogen weg, dat is wat ik zeg Vrede en Vreugd, dat is wat Deugd…
Kh30 juni 2021Lees meer >

Meer dan ‘n stoel,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
n blauwe lucht waarin ‘n berglandschap van lobbig geklopte room aan de horizon een eiland van grijs zand voor het eiland helderblauw water en daarin een stoel een stoel in het water niets meer niets minder en toch is de stoel zoals hij daar in het water onder de blauwe lucht met wollig witte wolken meer dan een stoel veel meer…

vlucht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
de lucht is vandaag gevuld met aankomst en verblijf bevroren in hemel en veranderlijk met wolkenvorm vertrekken is geen object geen onderwerp in een kooi geen zinsnede op het strand geen visgrond en zilverplevier misschien een draadloos paaltje in ongemaaid weideveld een onzichtbare kust, een hek of onmiskenbaar iets dat beklijft…
Iniduo28 juli 2021Lees meer >

de zon ontspande

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
dan spoelt de vloed je tegemoet moet je springen om te overleven en die kunst versta je goed kom naar zee laat strand je dragen dan hoef je het verleden niet om raad te vragen blijft vandaag de mooiste dag…
wil melker8 augustus 2004Lees meer >

De kust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Aan de liefde voor de zee komt geen eind. Ook al zal ik niet kunnen kiezen. Ik zal altijd terug komen. Aan de kust.…

Witte zeilboot

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
Je had me mee kunnen nemen in de kleine dingen van fladderende vlinders en geurige bloemen groeten en afscheid zoete hoop en zilte tranen op de witte zeilboot de rivier volgend weg van de onrust naar het moederland met de kasteeltuinen waarin je opgroeide had je mij kunnen vertellen waarom die grote gebeurtenissen zonder gevolgen…

Er bloeit een roos...

hartenkreet
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Geen bloem is mooi genoeg om aan jou te schenken geen berg is hoog genoeg om jouw lof te zingen geen woord is lief genoeg om aan jou te denken geen zee is diep genoeg om jou weer te vinden Maar er bloeit een roos enig in haar soort die je alleen in mijn hart kan vinden en die door alle getijen daar onverpoosd in liefde blijft…
Greta Casier15 september 2021Lees meer >

OVER ZICH HEEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
In een schelp leven als bewegingloos weekdier; soms de zon voelen, dan dat verkwikkende schuim: wensloos tevreden bestaan!…

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Ode aan de zee waarin ik mijn dank betuig Golven van leven. Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
CB18 juni 2022Lees meer >

STORING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Twee vlinders vrijen op het duin; dan drijft zeewind hen snel landinwaarts.…

Golven

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
z’n gedachten zijn niet altijd meer te volgen ga er maar niet in mee want als je goed kijkt zijn het onnavolgbare golven die allemaal behoren tot de in hem gevormde zee…
catrinus25 oktober 2022Lees meer >

Sterke hartjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Een rondje van boven naar de vuurtoren kijken en luisteren naar de golven die verhalen vertellen van de zee?…

Thuiskomen op Schiermonnikoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik proef het zout weer op de lippen, de heldere lucht die mij omarmt, het strand herkent de afdruk van mijn voeten, de zon, die strelend mij verwarmt. Schelpen voelen aan als vroeger, hogerop het hete zand dat stuift, de vloedlijn nog op dezelfde plaats, het helmgras dat geestdriftig wuift. Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen, de…

HONKVAST WAAIEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust, die met wijde blik naar alle kanten tuurt, bemoedigingen over de zee stuurt, het eigen strand maakt tot een oord vol lust. De bruisende branding murmelt bewust, blaast haar stem langs haven en vissersbuurt, landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…

Droom in droom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik liep de zee in, die hijgend ademend door mij heen vlijmde, en niet veel later spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen en dreef weer terug met het schuimende water. Alles vloeide zo onophoudelijk door, ik liet mij maar drijven, dobberde mee, belandde als wrakhout op het strand, werd dan weer meegezogen door de zee.…

Golfjes wit

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 474
stralend kwam het vuurwerk van de zomer de kinderen tegemoet hun ogen spiegelden de kleuren die zij al eens hadden ontmoet een lieve verre herinnering met de onbekende koude en grote blauwe zee in golfjes wit die maakten dat het strand draaide je kon het aaien zonder gezicht zij hebben geluiden van het slissende water…

Wel of Niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Die planeet bestaat voor twee derde uit zee! OK, laten wij daar dan eens gaan kijken! Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken… Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden! Is er nog wel reden om te landen? Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren… Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…

Titanic

netgedicht
4.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 689
Gezichten en namen verdwijnen Gedichten en boeken gaan mee Zacht laten de sterren licht schijnen Op een traag zinkend schip Aan de horizon van de zee Mijn hart was ik bijna verloren Het zonk met de boekendoos mee Een zeemeermin dook ernaar Bracht het naar boven Gaf het mij in een bootje op zee Ik beloofde er goed voor te zorgen…

laatste golven

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
het zeewater stroomt en de golf belooft wat ik geloof als ik de zee wens wat hij nooit verliest en ik verdrink in de laatste golven die mij doen vergeten…
Magda Haan14 oktober 2023Lees meer >

Zomerzonschijnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 401
als schotsen en scheven komen zij het landschap binnen gedreven dwars en tegendraads maken een lachertje van zon die normaal stralend staat boven zoute zee en luchten vol zoetwaterregens die vluchten in de vallende half doorzichtig gordijnen en verwaaiend zand van het strand meevoeren naar het duinse helmgrasland dat…
wil melker26 november 2022Lees meer >

De bries van blauw

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 411
ze fladderen landen heel zacht op de korrels zand van het strand een kleurig bewegende rand aan de zee die om het zout was verkozen wij te midden van de opengevouwen vleugels toch aan de teugels op de bries van blauw op de klapwiek van stilte spreekt schakering zijn spel van verzameling ongelijke delen die toch als kameleons…
wil melker5 februari 2023Lees meer >

De zandmotor

netgedicht
5.0 met 53 stemmen aantal keer bekeken 467
ziltig vlaagt wind blaast herinneringen door je haar dat gemêleerd lokt in natuurlijke kleuren in de verte het glinsterend lichte zand onder een groen polig opschietende helmrand in afnemende vloed krult nog steeds in het schuimend wit het welkomstlied van de blauwe zee anders was vroeger met opa familie en paard en wagen…

Sluiers fijn zand

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag dat wit krullende branding in formatie haar sluiers fijn zand te drogen hingen in vlaagjes wind nog gleden ze niet meteen van de top naar beneden omdat cohesie door vocht daar geen bocht kon nemen de belletjes wit in hun opstandige fase krulden met zon schitterende kleuren in het omslaan en over de kop gaan in het ruime…
wil melker17 augustus 2023Lees meer >

Teveel hoop

netgedicht
1.0 met 348 stemmen aantal keer bekeken 736
hun blikken opstandig handen nerveus nog zijn de vonken niet overgeslagen heeft de overheid enige grip zonder slagen ze bedaren in samen door de somberte weg te zingen op het pad dat een stem in het donker beschijnt waar handen tassen pakken van het strand zonder elkaar aan te kijken want contact is de ziel zien die met…
wil melker20 september 2023Lees meer >

Ja hand in hand

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 932
zag de bui al hangen een warme zee verlaten strand zij liepen hand in hand het koude binnenland door duinen waar het geel nog triomfeerde en herfst voortijdig te plots interrumpeerde met regensluiers die het stel niet interesseerden door zomer zongebrand komen zij oogsten ja hand in hand elkaar weer winteren beloven nu stralen…
wil melker5 september 2008Lees meer >

De highlights

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 427
ik hoorde je lopen met robuuste pas op het net gelegde schelpenpad keek om in zee blauwe ogen die blond knipperden tegen een felle zomerzon samen keken we hoe golven het wit van horizon kuifden en ik jouw warme groet beantwoordde het nat van de plas verdween waar jouw pas in een lichter touche de vloedlijn proberend zonder…
wil melker12 december 2023Lees meer >

OPlichtgedicht

snelsonnet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Niet te geloven wat ik heb gevonden In Israël, waar ik heb rondgetoerd: Een Dode Zee-rol! Wat je noemt een knoert En oud! Flink door millennia geschonden Wat zegt u nu, zit er een luchtje aan? Hij komt ook uit een muffe grot vandaan!…