5922 resultaten.
‘t is liefde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.782 deelden wij de buit van lust
stiekem als dieven
en een tot nooit meer zien
ik heb sindsdien teveel aan je gedacht
ruik in mijn dromen nog je huid
en hoor je rauw en wild gesteun
jouw lenden laten mij in fantasie nog kreunen
als er geen sprake van een liefde is
wil ik mij toch en altijd meer
als ben ‘k een uitgehongerd dier
in jou verliezen…
Onbereikbaar .....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.414 Verloren in verlangen
kijken jouw ogen mij aan
handen houden gevangen
willen me niet laten gaan
Zachtjes teken jij mijn mond
als een lijntje in de lucht
licht geopende lippen
verliezen een diepe zucht
Rillend wil ik behouden
wat verloren is gegaan
teder wil ik omvatten
onbereikbaar laat ik gaan…
Bouwval van het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
727 Betonnen woorden
verzonken zinnen
genagelde kreten
ontspoord beminnen
Rottende klanken
gebroken verhaal
een hek om de hemel
gevoelens van staal
De punten omhoog
ijzeren spiesen
het eeuwige raken
de grip verliezen
Instortingsgevaar
verbreekt het geheel
de grondslag doorgronden
bouwt ieder zijn deel…
Geloven en geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 En de stilte weer laat spreken als de scherf
die haar naam krast in het
spiegelbeeld dat
ze wil zijn
of wil geven als de mooie
illusie
die je wilt geloven om
haar aandacht niet te verliezen
en te wachten tot haar zwijgende schaduw
weer een andere leugen kiest.…
Vitrificatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 Dames..druk met hun carrière
Laten massaal eitjes invriezen
Zo valt er weinig te verliezen
Door een leeftijdsbarrière
Dag kleine knul dag lieve meid
Tot ziens..tot in de pruimentijd
---------------------------------------------------------
Het invriezen van eicellen is enorm populair onder vrouwen die geen partner hebben.…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
Gal en azijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Wat jou op een bamboespies
Werd aangereikt, spons
Gedrenkt in gal en azijn,
Om je uitgedroogde lippen
Te deppen, verschraald door
De blakerende zon, door
Het schuldeloos opgehangen zijn,
Stroomt hier in ongekende mate
Door de loopgraven van een aan
Flarden geschoten menselijkheid,
Waar kinderen hun onschuld verliezen,
Onomkeerbaar…
Gerede twijfel?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 In gevoel alsmaar te
moeten te kiezen, en
als ik me de weg vergis,
toch maar door te gaan,
waar al lang geen pad meer is,
geen duidelijk doel, ingeslagen
door de tijdsmechaniek die richting
geven moet aan de voortgang
van stappen, een voorspelbare tragiek,
zal me in de herhaalde vraag verliezen
of ik wel het juiste heb gekozen, kan…
Sellinger zonsopgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 de zon komt op
en vlamt oranjerood
wordt groot
in alle opzichten
de Duitse
windmolens knipperen
onbenullig rood
met hun toplichten
donkere syndromen
ritselige dromen
komen in nood
verliezen inzichten
sterven dood
morgenrood
een onbeschreven blad
stilte, alleen een
eekhoorn, egeltje dat
ritselt in het blad…
Dansen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
259 is
dansen
begonnen
als oefening
een ritueel vechten
om beiden sterk te zijn
die zich ontwikkelde tot wat
wij er nu onder verstaan
een lichtvoetig lopen
en los van zorgen
elkaar omarmen
zonder bloot
te zijn
is dansen
een vechtspel
om te verliezen
wie je tot dan toe
bent, een voorzichtige
verkenning, een oefening
of de toekomst…
Alsnog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
402 Tragisch heb ik toch gekozen,
alsof ik wist, ik zal verliezen.
Vijf keer stond ik voor dat kiezen,
vijf keer moest ik bevriezen.
Niets bleef over van dat kiezen,
behalve wat mij krom deed staan.
Ik heb het winnen overleefd,
maar ben gebogen vergaan.
Ik kwam terecht in wat er niet is,
in het stille, zonder stem.…
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
384 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen twee ademhalingen,
het kleine teken
dat zegt: ik ben hier.…
Tot later broer
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.557 Ik kon helaas geen afscheid nemen
Ik kan helaas niet bij je zijn
Maar denk aan jou en voel de pijn
Pijn die een leven lang zal duren
Het had ook anders kunnen zijn...
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
die niet te begrijpen zijn ?
Ik mis je broer, tot later…
vluchtig
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.628 voel ik nu
een druppel zakken
over mijn
ongeschoren wang
een traan
die afscheid vertaalt
in vluchtige vochtigheid
van innerlijke treurgezang
ik kijk nog omhoog
alsof ik de waarheid
verwacht van boven;
het gevallen leed van een blad
met uitzicht op herfstig sterven
ik hou me van de dove…
't gaat voorbij...
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.154 De zomer
vertrekt
uit mijn hart
...ik neem afscheid.
Kille herfst
gevolgd
door ijzige winter
zoals altijd.
Het gaat voorbij ,
ik weet het ...
De lente komt weer.…
zoeklicht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
770 het afscheid
zal ik schrijven in herhalend
zwart
met gordijnen dicht
als getuigen van de taal
die ik opraap
uit de nachtvlakte
van de kamer
en de duizend jaren
die ik heb geleefd in mijn woorden
zoals de minnaar
de vlinderkoning
voorheen, met ziel en zinnen
in het weggegleden landschap, dicht
begroeid
ik heb geen angst…
Bang
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
968 Elke keer als je weg gaat
ben ik bang,
bang dat het een afscheid is.
Bang dat het voor de laatste
keer is.
Je bent me alles,
Ik wil je niet kwijt,
wil bij je zijn,
veilig in jouw armen
waar ik het liefste ben.
Je bent het belangrijkste voor mij.
Je bent alles
wat ik wil en nodig heb.…
Afstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.145 of te vroeg, en te laat
Wanneer afscheid?
als je er nog bent
Welke afstand?
geen herinnering
Ben ik op tijd?
of gepasseerd
Och ja, ik was het vergeten…
ook zoiets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
937 m'n vader moest een operatie
en de hele familie was bij elkaar
om hem sterkte te wensen
en misschien ook wel een afscheid
en iedereen zoende hem, ik niet
want ik was zwaar verkouden
en ik wou hem niet aansteken
maar hij keek verwijtend naar mij
na de operatie bezweek zijn hart
en ik ook omdat ik hem niet had gezoend
voor hij…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
hogere waarheden (de moeder 1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 de pluizige blauwe
hemel verandert in
een grommend grijs monster
alles ademt afscheid
in een rivier van bloed
keert ze de stenen om
haar lied moet de kille
gronden warmer kleuren
haar schrille schurende
stem verhaalt over een
hoge waarheid als in
een Griekse tragedie…
Mijn lief
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
664 de voor-laatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken,
kleeft ook nu aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde,
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in de romantiek
van het onvolledig zijnde…
De seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Lente, zo teer
het seizoen van
vernieuwing en groei
Zomer, zo frivool
geeft uitbundigheid
vrolijkheid en bloei
Herfst, zo onstuimig
met verandering
en afscheid
Winter, zo sereen
waarin bezinning
en gewaarwording heerst
Zo gaan de seizoenen rond
In de reflectie van de tijd…
immanentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 een gedicht
in een gedicht
in een gedicht
geboortegewicht
een boom
in een boom
in een boom
dennenappel
hitte
in de hitte
in de hitte
eeuwige zon
een mens
in een mens
in een mens
kleinkind
verleden
in het heden
in de toekomst
herinnering
leven
na een leven
na een leven
eeuwigdurend afscheid…
Rutte linksaf, help!
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
880 Eens rechtse bal, wel met wat roze trekken
Dan aandacht voor de simp’le, kleine man
en voor ’t milieu, men wordt er knetter van…
Zelfs afscheid van het grootscheeps rijken spekken
Hij doet niet meer aan onze soort behagen
Mark Rutte is voorgoed linksaf geslagen!…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
Rode kus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 ik heb je
alzo lang
zien vertrekken
pijn bedekkend
met een rode kus
lippen nog gespitst
in afscheid met
emotieflits
nog voor het rood
was uitgelopen was
jij meestal weer
opgedoken
keek mij in
onschuldig blauw
lief aan en ik liet
jou in vrijheid gaan…
Vergeleken met toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 glimlachend
wendde zij
zich af
weer had ze
in de spiegel
gekeken
zichzelf
vergeleken
met toen
naar een
oordeel werd
niet gevraagd
en toch
ontdekte zij
voordeelpunten
als reactie
op die lach ja
haar sterkste troef
ontwapenend
bij inzet en
afrekening
nog zwaaide spiegel
de lach terug in afscheid
met koesterende aai…
DE GLIMLACH VAN HAAR LIPPEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 Door helder sprankelend
stromend bronwater
verkwik ik wat of meer
door de waterval-muziek
van Chopin
Het afscheid van tante Lucy
het bijwonen van de dienst
is confronterend raak
Ook zij heeft 't moeilijk
met het loslaten
van een leven zonder leeftijd
Tranen ontvallen haar ogen
maar worden opgevangen
door de glimlach van haar lippen…