Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Keerkringen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
gaat het niet, de mussen, kwikstaarten de struisvogel en schapen de hand het eten als duif zo schuchter in het believen de paarden stalden we onder de maan in het hek van herinnering straks en later staande tegen de keerkringen in te weten wie we waren achter onze stilte wegend dat het behoedende altijd en eeuwig verlaten achter donker glas…

Dooi

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.917
plotseling zegt zij: "Drink, nu ligt de zon in je glas", en alsof zij het eeuwige leven gaf, giet ik de brandende zon in mijn mond. - Zij daalt in mij af, zij gaat vurig en fonkelend in mij onder, zij verdeelt zich over mijn aadren, zij wordt een deel van mijn bloed.…

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
gevangen in illusies verworden ze tot spiegels van de ziel Mijn tranen wellen op in jouw ogen jouw mond spreekt mijn woorden sterren schrijven jouw naam in stralen van goud kristallen sluiers lichten op als een glimlach van de eeuwigheid overweldigende schoonheid tijdloos universum Muziek weerkaatst langs glazen schaduwen brekend glas…
Ariadne10 december 2010Lees meer >

Wees maar niet

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Verdraag mij niet bij daglicht Bij gesprek over verf of glas Verdraag mij niet bij zinnen of inzicht Bij stofzuig, opruim, afwas Verdraag mij niet in dagen Vol paperassen en factuur In inwisselbaar kleingeld In goedkoop, goede koop, want duur Betaald Quitte gedraaid Winst behaald Hoogconjunctuur Van vlam die flikkert Maar nooit vuur!…
Cathalijne17 december 2010Lees meer >

het masker

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 967
als ik de waarheid zou spreken zeggen zou dat alles tegen zit dat alles stuk ging dat ik leef achter een masker uren loop ik te ijsberen probeer de dingen te overzien proberend om de stukjes samen te laten komen m’n masker is breder als de Berlijnse muur langer dan de Chinese muur hoger dan een wolkenkrabber en breekbaarder dan glas…

Bij het raam

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 633
een lange droom nu is de winter aan zijn overval begonnen Het is te kort zo kort dit zoele zoete leven het beeld vertekent in de druppels op de ruit onder mijn ogen zaait de tijd zich uit ik koester zacht wat mij van nu af is gegeven Er piept een schommel in de tuin waar ik ooit was Ik hoor een jongen huilen achter het glas…
trawant30 december 2010Lees meer >

Binnenhof

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.435
Het stille hart van wervelwinden in dit glas water, Nederland, waar ik mij steeds terug moet vinden naast dagtoerist en demonstrant. Bestaat dit echt of zijn wij spoken, figuren dansend hand in hand, gedurig in koud vuur ontstoken door woorden van dor zand? Ga maar bij dichter, boeren kijken: hun taal, hun grond, vast in de hand.…
Aad Nuis16 maart 2022Lees meer >

Boodschap van de nooit aangespoelde fles

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Op de eerste kust stond de man met de fles hier waren de verlangens, de wensen de boodschap, de zoektocht naar de mensen vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes Gevat in groen glas bereid voor de reis naar zeeën waar de zon nooit ondergaat langs tropische vissen, bergen van ijs tot het land waar water haar achterlaat Op de tweede kust…

Ligtuin ?

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 619
Het lijkt een laatste zomerdag, waarin ik het weinig zoek, het niets uit een botanisch boek, waaruit ik met beide handen had willen plukken, lanterfantend geurend in het Heem, in mijn ligtuin waar ik in mijzelf kan liggen in elke houding die ik was, zoals je sprankelend water schenkt in een horizontaal glas.…
pama16 september 2011Lees meer >

uniek

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 765
glimlach brengen het zijn geen matrozen in de diepte van duisternis, geen riviermannen die meer schelp zijn dan steen ik wil een spiegel buigen in de stroming van de zee, vleugels openvouwen boven de herinnering aan witte aarde voor haar, voor haar als een nabijkomende oever en voor dat andere waarmee ze zilverkleurig licht op glas…

In m'n eentje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
dagen gaan en dagen komen ochtend, middag avond, nacht opstaan, douchen, kleden, eten en de katten niet vergeten elke dag aan je gedacht lachen, huilen, zwijgen, zingen werk en hobby, fiets en trein gewoon de dagelijkse dingen voor het eten een glas wijn wind en regen, zon en maan liggen, lopen, zitten, staan zomer, herfst, de wind…

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
Ik woonde in een speelgoedstolp van glas. Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemand vinger, zonder één geluid. Er waren sterretjes, als speldenprikken.…

kerstavond 2012 zonder jou.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.388
Kerstdag twee is voorbij De geur van het gourmetten blijft lang hangen, Restjes weg…glazen leeg Niet nog even samen een glas wijn nemen En samen naar muziek luisteren Geen kus… Wat is het stil………
janny dacher27 december 2012Lees meer >

Door de trechters van de tijd

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 989
Soms is er nog dat verlangen naar de oude Linde waaronder ik jou mijn woord heb gegeven en waar het licht teder om je bruine haar sluierde langs vonkende ogen straalden Toch bleek jouw tred niet waterpas wordt nu mijn blik door jou ontweken met een liefdeloos gezicht Je hapert slechts nog geestelijke verval met een leugen hard als glas…

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas. Dingen zijn vlammend iconen geworden: passerende wagens tot praal, baasjes met honden tot engelen glanzend, hagen tot luchtig fonkelend kristal.…

Waar de tekst eindigt….

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Telkens weer gebeurt het, in een klein ogenblik worden losgelaten woorden geboren, je verwacht het niet, ze komen daar waar je ze hebt verloren en waar de maan ze hebben gerijpt, gerangschikt achter glas als olijven in hun eerste persing van een beproefd ras.…
Pama10 mei 2013Lees meer >

Meeuwen van de Grote Markt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Sta beduusd weer Bij te komen Van het werken Met mijn handen Onder kundige Begeleiding van De mensen van AT, Die weten hoe Mijn hersens te Kneden door Het werken met Glas en draad En zoals altijd klei - ' t Voelt alsof De eindeloze knopen In mijn hersenkabel Wat ontward worden En de pijn wat Minder schuurt, Sta…

O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 828
Rondjes dans ik om je hartje zo fragiel als breekbaar glas Waren alle nachten samen niet zoals de eerste was?…

Ik mijmer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ik mijmer kringen in de vijver zonnen in het gras sculpturen aan de horizon bladeren verwoorden onuitgesproken zinnen die kleur geven aan datgene dat tot voorkort voor onmogelijk werd gehouden, vooral nu toch spreken tongen niet van het kwade zoals dat serpent zou hebben geschilderd verkiest zij blindheid boven roem daar haar glas immer half…
LadyLove5 oktober 2014Lees meer >

Kwááák

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
De jonge klare was er koel en lekker en nooit stond er een glas leeg op de kast. En rond de klok van elven, vaste prik stond Piet vanwege wat hij had genoten meestal een beetje wankel op de poten en in zijn stem klonk nu en dan een hik; dat was zijn tijd om op de fiets te stappen.…

Waar teksten eindigen?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Telkens weer gebeurt het, in een klein ogenblik worden losgelaten woorden geboren, je verwacht het niet, ze komen daar waar je ze hebt verloren en waar de maan ze heeft gerijpt, gerangschikt achter glas als olijven in hun eerste persing van een beproefd ras.…
Pama25 november 2014Lees meer >

Pieter Saenredam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
De lijnen op het platte doek verdwijnen en scheppen ruimte, overdekte pleinen van steen, van glas. Het orgel speelt, hoor, een psalm van Pieter Sweelink. Een stoet van zwarte pakken schrijdt daar plechtig in gouden ochtendlicht en deftig begroet de kleine hond. Waarom doet een wolk het gouden licht verzwakken?…
mark12 januari 2015Lees meer >

Zwervende teksten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Telkens weer gebeurt het, in een ogenblik worden losgelaten woorden geboren, je verwacht het niet, ze komen daar waar je ze hebt verloren en waar de natuur ze heeft gerijpt, gerangschikt achter glas als olijven in hun eerste persing van een geselecteerd ras.…
Pama8 april 2015Lees meer >

Geen tijd deel 3&4

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Die me beknelt: ik voel me erdoor betast Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk Staat in de rouwstand: dit is duivels werk. O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t Fantoom verdwijn!…

Krankkiplekker

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Leven zonder sterven zou zijn als glas zonder wijn Uiteraard is de dood nooit eens imaginair zij is een verbinding werkelijk reëel in ons leven Zelf ben ik niet die vader 'k Verloor door ziekte wel een voornaam deel van mijzelf Er is immer connectie absolute verbinding tussen voor en tussen na waarbij er altijd wordt gelinkt tussen…

alles heeft zijn uur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
tafel kruimels blijven over gaten glippen ongezien naar binnen in deze rafelige dag buiten kronkel je je een weg door de wei die kleurt in zoveel tinten groen je loopt jezelf voorbij verbeten zoek je de draak het veelkoppige monster dat je pijnlijk uitholt en de dood buigend begroet krassende kraaien en een vallend glas…
J.Bakx2 augustus 2015Lees meer >

Het beest

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Onzichtbare angst Houdt mensen gevangen Ieder in zijn eigen blok Van glas en steen Buiten gluurt het beest Wachtend op zijn volgende vangst Onzichtbaar en dodelijk Regeert hij ons leven Hij neemt levens Hij neemt banen Hij neemt kansen op liefde en succes Zijn hebberigheid kent geen grenzen We werken aan een wapen…

de leegte van een herinnering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
zo nu en dan is er even die glans van een vervaagde herinnering, het venster ruw van oudheid met wat glas waar het licht van schuwt mijn zomer is de grijns van de verniste wolken voorbij en duidt mijn bestaan op de aflossing van karma, niets tegenstrijdigs verhaalt het verleden in het lijden van telkens het ontwijken ervan nochtans laaf…
elze30 augustus 2020Lees meer >

Omlijsting (3)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Beschermt achter het glas geef jij mij een dynamisch inzicht in ons houvast terwijl de aanraking van een afstand transparant voelt mijn poriën zuigen jouw souvenir door middel van verzachte tintelingen tijdens mijn bezinning en trekt de spanning uit het lichaam zoals jij het altijd hebt bedoeld.…