1994 resultaten.
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Mijn redenen ken ik niet. Heb ik mij gekozen
toen ik nog licht was, een vergeetachtig soort
latere engel? Woorden zijn vals,
woorden zijn katten die krols zijn van wijsheid.…
Gestolde neiging
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
1.003 Je wist dat ik mijzelf
was kwijtgeraakt, zo her en der, zo door het
meest afschuwelijke, ach, ik ken geen andere
dichter die zo beminnelijk de diepste ellende
wegblaast als een allerliefste draak!
Waar ik geen bruggen meer kon vinden, daar
lanceerde jij een postmoderne speedboot.…
In de regen
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
742 Ik ken ze wel, de vele cliché's
van neergeschreven gedachten
door schrijvers en dichters
door wijsgeren en filosofen:
woorden op papier
die ons doen geloven
dat wenende regens onze wonden verzachten.…
over vanavond (Oberdörfli, Zürich)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
647 over vanavond (Oberdörfli, Zürich)
over vanavond
andere avonden
liefde of gezichten die ik ken
valt weinig meer te vertellen
dan wat ik op bierviltjes krabbel
‘dode geluid van haar lach
naar binnen kijkt hij
koekoeksklok altijd een uur later
drupt de kraan en drupt
achter sijpelt de stortbak
weer Zarah Leander
Ich liebe dich
komt…
Afscheid..
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.072 Weet lieverd dat ik trouw aan jouw zijde stond,
maar ik kan niet meer, het is ons, ongezond,
mezelf onvermijdelijk bedriegen in wie ik ben,
wat de tegenstelling is, in hoe ik jou ken.…
valse profeet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 ik heb de boodschap ondertussen goed begrepen
de persoon zegt dat gevoel niet te kennen
en waarom dat zo is…
iedereen prijst hem om zijn wijsheid
(wat prachtig gesproken, wat een pracht mens)
als ik me verwijder van de groep vraag ik het me af
de stem nog echoënd in mijn oor
neen, ik ken geen haat…ik glimlach stiekem in mezelf
voor iemand…
Liefde langs de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 steeds
onbewogen, je haar dat nat
gedrapeerd langs rietstengels
je eigenheid omkadert
mijn ogen kunnen je niet meer
bevatten, hoe het licht nu
met je schaduw speelt en
neerlegt in je gezicht
en als ik in je armen verlicht, valt
om ons heen de avond traag en
kleurt je koude wangen rood, ik voel
mij verre van de dood, zo vol
verlangen, zo ken…
Wanneer lijden teveel is.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Niet geletterd, zie ik hem,
op "sterven na dood"
liggen tot ie niet meer "ken"
en hij kan al zolang niet meer,
dokter zegt elke keer:
Uw hart is nog zo goed meneer,
maar zegt hij
wanneer stopt het nu een keer?…
Afgaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 Ken je het perfecte imago, gedichtje?
Dat is glad en minzaam, geen al te lastige naam en dus ook Carré-waardig.
Met zo’n imago bezoek je bepaalde cafés met een notitieblokje.
Gedichtje, gedichtje, ik kan het niet helpen. Wij gaan voor echt
en ik vul je met realiteit.…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Mijn moeder heeft mij tans bekeken met haar warmste ogen;
nooit was de handdruk van mijn vriend hechter als deze al is mijn vriend ook ver,
en nooit zoende mij zó een geliefde als deze die ik niet ken.
Van de avondlike bomen valt licht vol schittering.…
lelie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.088 u vraagt me naar sterrenbeelden, de zilvermaan, waar de liefde woont
maar niet wat er verloren is gegaan
daarover praten we niet als we samen liggen – dat goed is –
die warme nacht bent u mijn bloem vergeten een lelie, een donkere
ik ken mijn bloemen, heb ze u overhandigd
als het bloemenmeisje in de fassbinderfilm aan de man met één arm…
Kom je morgen kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 failliet,
dat wat macht heeft, achterna loopt in de tijd
Ook al rest maar een kans, daar gaan waar Hij de kudde weidt,
want waar ik ging, ik vond geen ander pad dat naar het leven leidt
Kom je morgen kijken, dan zal je zien, hoe zwak ik ben
dan zal je zien, dat ik alleen met moeite stand houd en
wat weet ik van leven, zodat ik zeggen kan: ik ken…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 en voorjaarsbloeiers in de herfst weer verdwijnen
hoe mooi verfde Hij de vlinders en de bloemen
en liet Hij de steekmug boven een waterplas zoemen
hoe meer en meer ik om mij heen begin te kijken
hoe meer ik uw grootheid moet loven en prijzen
dat ik een miniem deeltje van Uw schepping ben
en het heelal zo oneindig dat ik er weinig van ken…
de man in de maak - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 (al hangt die spijkerbroek nog steeds episch uniek)
een middelformaat kledingkast met finesse ben je
altijd wel relaxed, nooit het haantje op de eerste rij
maar met een houding die zegt: “ik ken geen stress”
ben jij wel de jongen die gewoon zijn mannetje staat
een lach met een knipoog, een blik met verstand
een rots in wat als kalverliefde…
Cleopatra en chautauqua
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
402 Corinthe - ik ken er meer - haar tijd was nog eerder en pas na
Colonia Ulpia Traiana en Noviomagus (Nimwegen) kwamen de horden de eeuwigdurende rust in
Constantinopel verstoren
...de brug naar het oosten
vernoemd naar keizer
Constantinus Maior...uw verre nazaat uit Rome, om zijn bekering genoemd de Grote...Ave
Caesar!…
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 zie link (herhalingen staan tussen haakjes) ~
Blad verkleurt weer
Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer, tot zand of steen
Maar waar je bent, je bent nooit alleen
Dus als ik een dag droevig ben
Weet dan dat ik steeds jou nog ken…
Na het uur van de Wolf
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.450 En hem zag ik oeverloos lullen
Een intellectuele kleuter
Die ooit een verlaten baby wist te zijn
En zij droeg de gevolgen en de last
Van zijn gedragingen en een kind van hem
En hem zag ik schaamteloos verhullen
Zijn innerlijke schade van zijn eigen kind-zijn
Een schrijver was hij en een speler
En iets van hem had weg, van iemand die ik ken…
Opa-of-niet
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
3.087 Het is mijn opa niet, het is mijn opa niet
Die daar ligt, zo stil
Die ken ik niet zo goed, ik heb hem niet gekend
Mijn opa wel, maar dat is hij niet.
Van al dat verdriet hier, zoveel verdriet overal
Word ik hyperactief.
Zouden ze dat merken, dat mag toch niet.…
ik blijf
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.143 vader bromde
dat dat jochie stil moest zijn
en dat 'ie 't anders mooi verdomde
terwijl ik zo graag hem zou zijn
ik zie jou elke dag wel spelen,
soms haal je zelfs mijn journaals
ik laat je in mijn denken delen
en lul met jou, zeg iets banaals
zeg dat jij mijn grote vriend bent
en dat ik zoveel met je wou
dat ik zo blij ben dat ik jou ken…
Familie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
6.608 Ik ken je adres niet,
niet de stad waar je woont,
niet je naam...
Arm, rijk of bastaard,
blank, zwart of bizar,
ik herken je gezicht...
En je zoekt een gelijkenis
en je zoekt het oord
waar ik soms vandaan kom...
Jij bent familie
van mijn orde en mijn rang,
degeen die ik kies,
degeen die ik voel
in dit leger van simpele mensen.…
Visje visje
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.429 Het is onvoorstelbaar, sinds het voorjaar
ken ik mezelf niet meer.
Hangt er een buitje in de lucht of wordt het hondenweer,
dan trek ik snel mijn zwembroek aan en zet mijn badmuts op
en roep: "JONGENS, NA MIJ DE ZONDVLOED,IK KIES HET RUIME SOP!
Visje visje diep diep in de zee,
zoals jij kan ik niet zwemmen en daar zit ik best wel mee.…
Z A A I D H E D E
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.539 Hoe dan zult gij, arme kenen,
leven kunnen, ongestoord,
die nu zit in ‘t land verdwenen,
vast en veilig, als gij henen-,
eenmaal, uit der molden boort?
Here God, die hebt geschapen
levinge ons, in de aarde, ‘n laat
niet, wanneer de zaaiers slapen,
over nacht, des vijands knapen
deren ‘t ingezaaide zaad!…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 om jou heen
ontsteek duizenden lontjes
een wagonlading dynamiet
in jouw bikkelharde hart
maar het blijkt
ondoordringbaar steen
ergens op de bodem
van dit troebele water
ik zie niets meer
geen zicht op later
waar de waarde te achterhalen valt
van waar ik nu mee bezig ben
wat ik in godsnaam doe
hier op jouw terrein
dat ik nauwelijks ken…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.385 Nog maar sinds onlangs ken ik hem
met zijn verrukte kleine stem,
zijn lichte, luchte jubelkreet
die van geen moeheid weet.
De morgenzon, de zomernacht,
de wind, de vrijheid zonder maat!
de lust die nimmermeer vergaat,
die heeft hij in zijn lied gebracht.…
Zee en zand
hartenkreet
4.1 met 42 stemmen
2.766 Een klein strandje
Een grote zee
Ik stap in het water
De zee neemt me mee
Ik zwem naar de diepte
Daar zie ik jou
We kijken elkaar aan
Wat doen we nou
Daar op die bodem
Van die oceaan
Allebei wat verloren
Kijken we elkaar aan
De tijd lijkt vergeten
Waar ken ik je van
Een ander leven
Een andere man
En ik was toen
Een andere vrouw
Maar…
Verlangende lijd ik mijn gemis.
gedicht
3.3 met 24 stemmen
37.480 Ik ken alleen deez' ene zang
van 't hart, dat zocht en nimmer vond,
en van een moe-gekuste mond,
die dorsten bleef, het leven lang.…
AFSCHEIDSBRIEF VAN EEN LELIJK MEISJE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.857 Ik heb jou heel de avond nagelopen
Maar jij doet net alsof je mij niet ken
En als je omkeek ben ik weggekropen
Omdat ik weet dat ik zo lelijk ben
Voor je me zei, dat jij me graag mocht lijen
Had ik nog maling aan m'n scheve nek
Ik dacht dat toch geen mens met mij wou vrijen
Want mooie meisjes zijn 't meest in trek
Voor jou had ik me bloesie…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 met zijn tranen
Omdat die kapitein
Zijn hart liet zien
Maar never nooit
Zichzelf kon zijn
Ik wil varen
Varen naar die ene plek
Van houden van, van echte liefde
Van echt gevoel
Een grote rots
Liep op de klippen
Een tranenzee
Ik was te trots
Ik wil varen
Varen zonder na te denken
Denken aan pijn, denken aan haar
Denken aan jou
Ik ken…
ganzenbord
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
3.106 hen elke keer om mee te spelen
Anderen mogen kijken naar ons spel
Maar met m`n vrienden wil ik het delen
Voor m´n vrienden wil ik vechten
Alleen met hun wil ik winnen
Alleen met hun zoek ik contact
Alleen hun laat ik bij mij binnen
Ik ben slechts mij zelve
Doch trots op wie ik ben
Ik heb ervoor gevochten
Maar ik weet nu dat ik mezelf ken…
Vriendschap
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
3.133 Vriendschap
Het bos
Het Amsterdamse bos
Ik kom er al
Zolang als ik leef
Nou ja, bewust…
Vanaf mijn vierde
Niet altijd
Soms wel even
Een langere tijd
Helemaal niet
Maar ik kom altijd
Weer terug
Om te zien
Hoe het met je gaat
Ik ken er elke boom
Het is zo vertrouwd
Toch zie ik ook
Iedere verandering
In een ontmoeting
Liefst één…