3701 resultaten.
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring van haar al.
Eindig in schokken dit wrede bestaan.…
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Ik proef het zout weer op de lippen,
de heldere lucht die mij omarmt,
het strand herkent de afdruk van mijn voeten,
de zon, die strelend mij verwarmt.
Schelpen voelen aan als vroeger,
hogerop het hete zand dat stuift,
de vloedlijn nog op dezelfde plaats,
het helmgras dat geestdriftig wuift.…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
Licht, lucht, zachte vacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
671 Kermis-
in het reuzenrad haar lippen
zoeter dan een suikerspin.
Carrousel
gaat sneller en sneller
paarden vliegen weg.
September-
weemoedige klanken
in wijn gedrenkt.
Staande klok
staat al vierenhalf jaar
stil op half vijf.
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.…
Heraclitus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 De rivier is nooit dezelfde
zoals mijn voeten en mijn handen
Steeds weer ander woorden
Woorden die stromen
over mijn lippen van de dag
naar de nacht
Als iets verdwijnt
dan is het geweest
zoals het laatste licht
als de dag is weggeslopen
En dan
over geluk gesproken
als het leed al is geschied
Ik zou moeten huilen van het lachen…
Kleurnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Mijn oor is kleurpositief
de rode rand kookt
van jouw woorden, fel
licht spat uit de schelp
en hangt voor mijn mond
voor mijn ingehouden adem
mijn lippen nog niet open
mijn gedachten onuitgesproken
mijn blik kleurnegatief
met doorbloede hersenen
gekruiste armen, gloeiend
van argwaan en verzet
van willen aanvallen
Jij zult er niet…
Ik loop van je weg
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
519 Aarzelend
Onrustig voelend
Kijk ik naar je
Ik kijk je aan
Maar ook weer weg
Langzaam
Mijn hart bonst
Bijna pijnlijk
Hard gaat het tekeer
Ik beweeg
Twijfelend mijn lippen
Maar er komt niks
Hopend
Op een bemoedigend knikje
Kijk ik in je ogen
Mijn hart stopt
Met bonzen
Even voel ik niks
Mijn mond beweegt
Ik praat
En…
Monchou Elime
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Als de merel mij gewekt heeft
's Ochtends vroeg, voor dag en dauw,
Is zij het eerste wat ik zie
En strek mijn arm uit naar de vrouw
Die zich Monchou Elime noemt
Die ik bewonder om haar huid
Haar ogen, lippen, ja ik uit
Mijn liefde als een bij die zoemt
Rondom haar ravenzwarte haar
Met wat kastanje erdoorheen
Streel ik haar rug, haar…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Voel ik haar lippen op die van mij,
Verbeeld ik weer met haar vrij,
Voel haar zachte lijf tegen mijn lijf,
Wil dan, dat gevoel altijd blijft.
Droom ik weg in mijn herinneringen,
Beleef weer de tijd van toen,
Ik genoot van ons intiem samenzijn.…
LIDCACTUS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 In de Jordaan leven veel mensen met een bijnaam
wat dacht u van deze
Zij, een wulpse vrouw
woonde al lang in de Jordaan
was me er 1, 1 van 'us' op z'n Jordanees
Ze liet graag van zich horen
haar tongval was zeer Jordanees
en ze was niet voor de poes
Ze kon flink kattig zijn
en koel en kil met van die
verfijnde lippen praten
Als…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 je bloeide in je lach
ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
Pijnlijk mooi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.545 Spottend loopt ze met lange laarsen
-in leer met lak verzegeld-
-elke man met zwak ontregeld-
Langdurig haar schoonheid verbazen
Elke stap zacht de hakjes klikkend
-met een rokje strak gevouwen-
-zwoel de lippen gepruilt gehouden-
Verbazing werkt licht verstikkend
Haar ogen die subtiel de lust smeken
-een verbeelding zo uiterlijk mooi-…
Onder de gordel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.860 Het spiegelmeer herschikt jouw lijn
Een vlak waarin de huid schubt
De heuvelrug glanst van zweet
In een koperen zon
Jouw roos van lippen
De gekartelde wonde, nog pril
Geurt naar een oeroude vijver
Grillige diepte
Groen gevlekt
Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus
Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand
De avond dompelt in…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen
haar handen kil gevouwen
beide lippen…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt
Likkend aan verdroogde lippen…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 vrouwen krijgen
in de zomer de
verontrustende vorm van
bewustzijnsverruimende
hersenschimmen
op een koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid
de tranen door de jaren
ik zie nog zijn lach
geschilderd op zijn gelaat
lippen…
schemer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.816 nu je huid het laatste zonlicht absorbeert
en je ogen moeten wennen
aan een wereld zonder licht
ontdek je vaag waarneembaar
de contour van een gezicht
dat zich tergend langzaam naar je keert
en met fluisterend geweld
komt jouw naam over zijn lippen
voel je vingers benig hard
je zwakke lichaam tippen
en weet je dat protest
hem niet meer…
een hemel zonder God en zijn gebod
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.361 ik ben verloren in een
hoofd vol weekend zonder huis
mijn glimlach raadselt en
ik proef je op mijn lippen thuis
nog tintelen je handen op
mijn huid en keren terug met
vlagen lust genietend van een
hemel zonder God en zijn gebod
ik zocht pijn om te herkennen
om je zacht te laten wennen
aan het hevige genot, overgave
maakt je niet kapot…
haar
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.371 bij het aankijken een ruimte vol kleur
utopia lijkt dichterbij dan ooit
met vreedzame, niet geforceerde woorden
uit liefdevolle lippen met een prettige geur
vervuld van emotie zonder traan
lachend met de benen verstrengeld
de seconde, een minuut, alsmaar langer
maar na die tijd is het gedaan
licht boven de aarde zwevend naar huis
surrealistische…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 een niet-begrijpen
een koppig zwijgen
je laat de pijn ontwaken
en verft een landschap
waarin ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar…
Tegen de muur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.512 Zacht pre'vlen je lippen, stop!
het bevel doorboort ons stil moment
in je hoofd heb jij een muur…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
Jij...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 Maar jouw armen om mij heen,
jouw zachte stem,
jouw heerlijke lippen op mijn mond,
dan ben ik helmaal van de wereld,
jij bent dan de enige die ik ken,
de enige waar ik voor leef,
de enige om wie ik geef.…
waar je liefde mee schreef
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.573 ik heb je bedolven
onder mijn gaven
mijn bloemen kwamen
de kleur aan je vragen
ik las in je ogen
het licht van de zon
kuste je lippen
zo rood als ik kon
je gaf me de hand
waar je liefde mee schreef
met woorden zo heftig
dat passie lang bleef
je lichaam nog jong
je blik had de tijd
we kozen het pad
richting eindeloosheid
we zijn…
Dood Kindje
poëzie
3.6 met 160 stemmen
38.164 Men gaf hem op 't geboortefeest
Van hand tot hand, tot, stil en lief,
Een gast hem kussend aan de lippen hief,
En allen keken... later is gezegd:
Hij gaf een zuiver klein geluid,
Verschrikt en schoon, zoals een nieuwe fluit,
die men probeert en peinzend nederlegt.…