8371 resultaten.
sinistere verborgenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 ze voelt zich naakt en koud
de ongebroken duisternis vertrekt
geen spier
waar scheuren in het hout
wat hars laten geuren
druipt deemoedig nog
een laatste zucht
de lucht is stil
haar lichaam kromt
kortzichtig rond haar oude kleuren…
wintergedicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
998 Ze is er weer
de winterfee
uit haar hemeltroon
strooide ze met
witte vlokken
zonder geluid
een winterdeken
op de aarde neer
en oogt ze
als een maagdelijke bruid
met haar blauwe luchten
en zonnestralen
in glinsterend goud
voelt haar aanwezigheid
toch heel vertrouwd
Maar haar sneeuwwitte winterkus
is bitterkoud…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…
Het naamloze geboortewit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 de lucht
was dunner dan ik dacht
ademde in lichte woorden
voelde hoe de geest
zich minder stoorde
aan syntactische verankering
zocht vrijheid
in geluidloos roepen
zonder de beladen resonans
opende in licht
smolt samen met de kleuren
tot het naamloze geboortewit…
Dagdromen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Dan zie ik al het groen rondom mij,
de vogels in de lucht en de bomen.
Wat ik moet doen is dan niet belangrijk
en loop wat te dagdromen.…
Zintuiglijk beleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 mijn ogen tranen
en de lucht is vervuld
van zoveel bloesem
de wind jubelt om mijn oren
brengt het zaad
bevruchting en leven
ik nies in een wolk
van kleuren
die de velden verspreiden
ik vervloek de maaier
en prijs de wilde bloemen
die mijn ziel ontroeren…
HEENGAAN VAN DE HERFST
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
417 In de grijze lucht
kringelt een buizerd traag rond,
duikt weg _ voor kraaien.
Verre sneeuwwolken
hangen stil en grauw, rondom
glanzend avondrood…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
Herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Meeuwen vliegen sierlijk
boven de botenmasten
die fier staan
in de zilte lucht
Aan de kust van Westenschouwen
voel ik een
gestolde herinnering
aan de gekwelde grond van ‘53
In Brouwershaven lijkt
de tijd stil gestaan
Stilte overvalt
ja, het ontroert…
wildgroei
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
541 hier
is niet meer dan gebarentaal
hier spreken geen kletterende lippen
en hoef ik niet te aarzelen
om lief te hebben
het openen en strekken
als een wankele windgolf
waarin ik gedachten verf
stand houd
in het enige verhaal
dat er toe doet
het is hier
op deze dag
en geen andere
dat hoge lucht
me niet lager schreeuwt…
IK VOEL ME...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Als Candide en het optimisme
het pessimisme kan dat niet luchten
omdat het een tegenstelling is
maar bovenaan staat het positieve
dat ik omarm met mijn levensinstelling
de filosofie om te overleven
niettegenstaande de rimpeling
doorheen mijn doorleefd gelaat
staat alreeds jaren in mijn genen gegrift.
© Laurens Windig…
Zondag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.036 een morgen vol klaarte
en tegen de blauwe lucht
trekt een klad duiven
gejaagde rondjes.…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Sluimeren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 in de sluimer
kus ik de zon
en strijk de lucht blauw
vanaf het palet
waarop kleuren zich
liefdevol vermengen
licht nog dieper kleurt
dan eergisteren
omarmen zonnestralen
mij zodra de droom
over jou langzaam
overgaat in alle dag…
Onweer, donder, bliksem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Na onweer, donder en bliksem,
Waarin ik in een flits
In al mijn zwakheden
Werd vastgelegd,
Mijn ik teruggebracht
Tot het kale zelf,
Begint het licht te gloren,
Heradem ik licht en lucht,
Word ik elke dag opnieuw
Gezocht en ook gevonden,
Elke dag opnieuw geboren…
Het dagpauwoogt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
812 Het dagpauwoogt en 't wielewaalt
en 't versje dat je dit verhaalt
zingt stil en vliegt als vlinder,
maar door de blauw azuren lucht
heeft het de status van een vlucht
dus 'k hoop dat 'k je niet hinder,
want weet je wel,
ik zeg het snel,
mijn vriendschap wordt niet minder.…
levensgevaarlijk melanoom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
597 ik ben als
een speelbal
op de golven
lig op mijn rug
hij is weer terug
het zwaard van
toorn en wrake
glinstert in de lucht
we duelleren
op het scherp
van de snede met
mijn hulpgebeden
hij ongrijpbaar
als altijd maar
dit keer onervaren
in de titanenstrijd
hoewel een
basaal carcinoom zou zo
een levensgevaarlijk
melanoom kunnen…
Hemels spektakel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 In deze sereniteit won het licht
en hoewel de lucht
verblindde bleef ik kijken,
want in de verte
gloorde een kracht
die voor niets zwichten zou.…
Boom in het voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Propjes groen
of paars
bij een boom
los in de lucht
die hangen
zomaar,
alsof geen tak
ze vast,
geen steeltje ze verbindt.
Floddertjes opgefrommelde
kloddertjes.
Zonlicht schijnt door dun blad
om het nog
frèler, priller, losser,
feller te vieren.…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
988 Achter ieder woord dat ik schrijf
sta jij
ja, blijf
ga nu niet weg
nu ik je het meest nodig heb
blijf naast me
blijf in me ademen
geef me je lucht
vul mijn longen
voordat ik in mijn laatste vlucht
mijn laatste lied
heb gezongen.…
Knallen
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
751 “De lucht voor ons zal pas zijn opgeklaard
Als wij als boa´s wapenstokken krijgen,
Zodat ze ons met oudjaar niet bedreigen.
Juist dan zijn eerste klappen daalders waard.
Want reken maar dat dat goed gaat bevallen:
Wij willen met oudjaar ook wel eens knallen.”…
het hart uit het lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 verborgen
in het slib
op de
bodem van
de rivier
raakt het
water je
soms aan
het slib
omklemt je
moeiteloos
als een stolp
een gesloten
huis onbewogen
in verstikkende
duisternis
hoe blaas ik
lucht door de
loden hemel
hoe lijm je
verscheurdheid
hoe vind ik
je hart
opnieuw…
onafgemaakte versjes van het besef...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
529 zeilen neer
schoonschip gemaakt
het dek geschrobd
de lucht geklaard...
verloren strijd
de tijd te lijf gegaan
met handen en voeten
maar tóch vergeefs...…
de laatste novemberdag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 eigenlijk achteloos aanwezig
was het een dag aan het einde van de reis
een dag van de raaf
steenmeel en waterlicht
de zon lag op de grond en in de lucht
hing een inversie van tijd
achter de einder bleek geen
vooravond te bestaan
alles was rustig
en niets deed er nog toe…
zwijgrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 er was ruimte tussen tralies
een vogel in opengesperde lucht
ook waren er geduldige woorden op vezelrijk papier
enige betekenis was er niet
er was ook niets nodig, alleen een geest
die buiten zijn schedel treedt
alleen adem die verhuist, een ongetemde droom
meer viel er niet te zeggen…
Deze dagen 10
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Na die hevige bui en onweer,
weerlicht in de nacht
en veel krols van katten
me wakker houdend
zat ik 's morgens op de drempel
open deur naar tuin
te kijken
want het licht en de lucht
deden wat
een kat die voorbijkwam
het groen,
alles gelaafd,
de rust…
Bondscoach
snelsonnet
4.7 met 23 stemmen
553 Verheugd heb ik daar kennis van genomen,
Van voetbal heb ik heel erg veel verstand:
“De bal is rond en binnenin zit lucht”,
Examens legde ik steeds af met vrucht.…
Pet
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
624 Men weerde zich bij elke goal geducht,
Het volk smeet dan de petten in de lucht.…
V
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
412 ik zie ze vliegen
samen vormen ze
vrijheid
victorie
ganzen laten zich horen
lijken te lachen
kijk ons ze eens samen dragen
en ze hoeven niet
eens te liegen
victorie
vrijheid
hoog in de lucht
wat jullie beneden altijd
zullen blijven najagen…
Tóch lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Schrale frisse wind
een lucht vol
wolkenschilderijen
boven de bomen
met vage groene waas.
Op dor hout
alleen forsythia
of azalea molles.
Verder geen uitbundige
bloei of bloemenpracht.
Is dit lente?
Jáááá……!!!
Nog maar begin april.…