3457 resultaten.
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 muren zijn mijn thuis.
woorden gaan voorbij,
ik wil ze graag begrijpen,
maar ze overspoelen.
te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.…
Trage cirkels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De hele dag schuilen
wachtenden achter
de regengrens
in nissen aan het trottoir
langs Bar Titanik, geen hoop
op toegang noch op het einde
van de lange regentranen
over de ruwe muur, het raam
en de tralies voor de vrolijkheid
binnen, waar ik hand in hand in
trage cirkels om de muzikanten loop
over het zwart en het wit
van met modder…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Het was er al, onopgemerkt
tot ik er op ging letten
en nu komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend…
De zwerftocht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
203 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
poort zonder slotbrug
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
5 de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach
de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof
aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Het is zaterdagavond net half elf
ik zwerf door het huis en weet van mezelf
wil niet meer voelen, toe laat me vergeten
een wurgende haast, ik weiger te weten
echt te zien hoe leeg het is
vluchtend in een muur van geluid
voordat ik stik in dit teveel aan niks
kan niet meer ademen zonder jou.…
ANTIGONE
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
858 Antigone wankelt, treedt buiten Thebe's muren,
nippend van haar whisky beziet ze het slagveld:
daar, naakt, verminkt, afschuwelijk mishandeld,
ligt het lijk van haar broer, Polyneikos
terwijl Socrates rapt over demokratie,
spreekt koning Kreon zijn bevel uit:
Polyneikos moet tot prooi worden van
de honden en spindoctors, niet mag hij
begraven…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Ik rook weer m'n sigaret, hier
De lampen branden er weer, hier
In mijn huis
Op papier
Mijn huis
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
Met lucht er tussen
Die alleen ik adem
Nu alleen ik adem
En water om te blussen
De dorst en het vuur
Tussen elke muur
Toen
Toen konden we het nog doen
Zonder kraan…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Grote kale platanen sieren het
door muren omgeven pleintje.
Slechts een enkeling woont hier
nog in alle eenzaamheid,
het gehuchtje oogt kil en doods.
De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan de elementen.…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
700 straatlantarens
en een
abnormale maan
verlichten een
donkere steeg,
schilderen
grillige schaduwen
van oude eiken
op oneindig
lange muren.
de kerkklok
slaat
twaalf uur
vluchtig wandel ik
verder, zonder om
te zien,
niet al te veel
op mijn gemak
door het geluid
van een krakende tak.…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 Hun geur zit in de muren,
hun namen — in mijn keel.
Maar ik zeg ze niet meer hardop.
Te veel lucht.
En alles breekt.
Ze zeggen:
je moet sterk zijn.
Je bent een man.
Je moet dragen.
Rechtstaan.
Maar niemand zegt
hoe je verder moet,
als niemand nog
“papa” zegt.
II.…
Ab Inferno langs een omweg
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
477 Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie
dat wij sterven, en zij dwaalt
door dromen
maar wij raken de weg niet kwijt
in ‘de profundis’
ondanks de pech van de overwonnenen
tot in de verloren hel
doelloos stilstaan en zijn is nu
ons leven
doelloos leven voor de geopende
muren
was deze leugen vandaag ook
onherroepelijk?…
De architectuur van de scheiding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Maar de cirkel krimpt tot een muur,
de muur stolt tot een cel,
en de bewaker draagt jouw eigen gezicht.
Ondertussen bloeden de atlassen.
Breuklijnen klieven de ruggengraat van het samenzijn.
Blauwe schermen flitsen in de nacht:
statistieken, embargo’s, verschuivende fronten.…
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 De verwelkte bloemen
de donkergrijze wolken
hoge muren die dreigend op me afkomen
Als een rat in de val.
Doodgaan van angst kan niet meer
want het verleden heeft mijn
ziel allang vermoordt.
Gevochten en gestorven in een strijd
tussen de dood en
het leven dat ik niet wil.…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…
Woordenspel
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.296 stuif het water, druppels regen
zo spoel je soms mijn tranen weg
mijn handen raken
enkel nog visioenen
ze volgen ieder lijnenspel
ik kus nog enkel in verbeelding
en voel de huiver in mijn bloed
mijn zinnen braken
enkel nog sermoenen
ze maken soms een woordenspel
ik spreek nog enkel tegen muren
en galm mijn spreuken tegemoet
stuif…
Schone Schijn
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.533 Tussen beeldjes, bloemen en portretten
Zitten de herinneringen
Uit de tijden van ’t verleden
Er kwamen nieuwe poppen bij te staan
maar ook de tijd is doorgegaan
Zo maar op de vensterbank
Een lijstje aan de muur of uitgestald
in moeders notenhouten kast
Dragen zij voor altijd de herinnering
Dragen zij nog vaak de loden last
Want achter…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken en muren…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…
Ik zie jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.105 Sommigen zien een oude vrouw,
ik zie je jeugd, je wijsheid, je trouw
Sommigen zien een mopper, een zeur,
ik zie je diepte, je gevoel, je kleur
Sommigen zien een mens, zo moe en leeg,
ik zie je kracht, die ik ook van je kreeg
Sommigen zien iemand zonder gevoel,
ik zie je wensen, je hoop, je doel
Sommigen zien een muur om je heen,
hoe…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 straten draaien
om hun hoeken en
verdwalen zich in pleinig
zoeken naar een andere weg
muren hebben horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 in een handvol woorden
blaast de wind orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt…
Eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.848 Namen noemen
en tegen muren praten,
urenlang zichzelf verlaten.
Een stoel verplaatsen in de hoop
daarna niet meer alleen te zijn.
Ramen sluiten,
een boek dat open ligt dichtdoen.
Van dromen in een bed bedaren
en morgen alles overdoen.…
Mijn grote huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.088 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
Bijna wit .....
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.896 Met langzame streken
strijk ik het verleden
van de muren en fluister
zachte woorden van liefde
weerkaatst door het felle
zonlicht, ontvang ik die
éne straal en lach heel
stil de dagen voorbij
elke lijn of rimpel zoekt
in het leven haar weg naar
gehuilde tranen, sneeuw veegt
wit in de vroege ochtend jouw
naam in ijspegels langs…
de gedachtes voor het slapen gaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.398 alleen de sterkste blijft bestaan
blijf maar bij me als we vergaan
we zijn slechts een schaduw op de muur
we zijn aan het spelen met het vuur
ik ben degene die blijft leven
alles wat ik heb dat zal ik geven
ik vang je als je gaat vallen
ik ben de redder van ons allen
de pijn raast overal om me heen
ik ben sterk maar sta alleen
nergens…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…