25015 resultaten.
versjes
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.053 weet zij veel
wat dichten is
dat het de lezer
is die schept...
hérschept wat
dichters verzinnen
in gedachten, luidop
als ooit Cees Buddingh’
nooit versagend
gaat ze door
én door
met penselen van
haar versjes
waarvan André Hazes
post mortem
een stijve krijgt…
Ga Maar...
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
2.115 Het is tijd om
op te stappen
het is tijd
je moet nu gaan
Waarom woon je ook
zo ver, te ver
bij mij vandaan?…
Voor mijn liefste
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.799 Ga dan nooit meer weg van mijn zijde.
Nooit meer komt er iets tussen ons beide.
De zon kruipt langzaam naar boven.
Trouw heb ik jou moeten beloven.
Dat is onnodig want ik wil alleen jou.
Want jij bent de vrouw waar ik van hou.…
Veerkracht
snelsonnet
3.2 met 37 stemmen
3.481 In Zeeland kreeg men steeds het heen en weer,
Men klaagde over wachten in de zomer,
De files en de tochten alsmaar slomer,
Dus vaart het mooie veer vandaag niet meer.
Maar ach wat kunnen Zeeuwen zich vergissen,
Want nu pas zullen ze de boot echt missen.…
Veren in de wind
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 onder veren
kussen dons
bedolven liefde
sneeuwt om ons
en drijft
tussen de lakens
in bed, kasteel
verover mij
je silhouet
danst schaduwen
en ik streel
een glimlach
uit de nacht
wacht
op het ontwaken
van de dag, dan
verdwijnen wij
alleen
de wind weet waarheen…
Dame uit Veer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
887 Een dame uit Veere
Ging graag uit de kleere
Het was liefde voor geld en met passie
na een kwartiertje zei ze: dat wassie
Want er wachten nog veel meer heren.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.
Sidderingen, die tot zijn diepte dalen,
Hij voelt ze niet, verdiept in pijn van wond:
Zijn teerheid bloedt parels, die, klein en rond,
De ronde zee, immense paarl…
VERSE GRAVEN HIER EN DAAR
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.285 Verse graven hier en daar,
onbegersde moldebuilen,
ziet men uit het kerkhof puilen,
dit onzalig ziektejaar!
Kinders, sprakeloos, gekist;
ouders, al te vroeg gaan slapen,
wonden die in 't herte gapen...
deerlijk om herdenken is 't!…
Ver van huis
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.848 Druppels vallen op het doek
boven zakken slapend vlees
Warme adem blijft gevangen
het snurken zacht en hees
Een uil kijkt naar de sterren
verslikt zich in wat lucht
repeteert nog eens zijn kunstje
nu in vogelvlucht
Zachtjes vallen dromen
synchroon met strepen ster
Na al die vele kilometers
is thuis nog steeds niet ver…
Mijn sterretje...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.959 Aan de donkere hemel,
sterretjes rij aan rij,
een van die diamantjes,
schijnt daar speciaal voor mij
Al heb ik je nooit mogen zien,
en je niet eens gekend,
weet dat je, waar ik ook ben,
altijd bij me bent
Soms droom ik wel eens,
van hoe je nu zou zijn,
dan droom ik dat je bij me bent,
dat voelt bijzonder fijn
Al ben je nog zo ver,…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.724 Ik ga dan stil, tevreden en gedwee,
En neem geen ding uit al dat Leven mee
Dan dees gedachte, gonzende in mij om:
Men moet niet van het lieve Dood-zijn ijzen:
De dode bloemen komen niet weerom,
Maar IK zal heerlijk in mijn Vers herrijzen.
--------------------------------------
uit: Verzen (1894)…
Een stille dag is om mij heen (1895)
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.171 Een stille dag is om mij heen
en in mij is het leven flauw,
ik voel de angst des wezens nauw
en ben in mijne vrede alleen.
Is er in mij de aandacht niet
van verzen en hun stil verricht
inschikken tot dit klein gedicht
van iets geluk en licht verdriet?
dat gij nog eens mij waart nabij
en ik u koel en zuiver vond…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Zo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel,
Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel
Van denken is, een halfbewuste drukte,
Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet
Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet
Waaiend over een vers, dat haast gelukte.…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.174 Als een veer die dwarrelt door de lucht
tussen bomen, planten en bloemen
gedragen op de wind met een zucht
voorbij enkele bijen die zoemen
langs een vlinder zo kleurrijk en broos
zijn vleugels voor de eerste maal gespreidt
ze laat drogen in de zon, bovenop een donkerrode roos
genietend van het nieuwe leven dat hij nu leidt
lichtjes strelend…
Schrijfgek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
849 Hij schrijft vers na vers
In een hectisch tempo
Woord na woord
Zin na zin
Woorden worden zinnen
Zinnen worden teksten
Hij is erg ijverig
Maar die hoop literatuur kan ie eigenlijk
beter naar de Maan sturen……
Ongerijmd
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.272 verlies is nog vers
niets rijmt meer met het gevoel
en niets dicht het gat…
DROOM VAN DE DICHTER
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 in een onvoltooid vers met onafgemaakte
zinnen zo veelzeggend zijn dat iemand
er kippenvel van krijgt
iets losmaken dat nooit heeft vastgezeten
het gevoel vertolken van je naasten
als een vorm van helderziendheid
een vleugje zout in een schrijnende
wond gooien en als een lafaard
op de loop gaan voor je daden
of anders gezegd de mens…
Rookvrije werkplek
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
843 Ik zag op teevee, ‘t was in Veere,
de brandweer heel druk demonstreren.
En in het gegons
klonk luid: ‘Nu voor óns
een rookvrije werkplek creëren!’…
Triolet
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
621 Zo 'n vers is nu weer in.
M'n zinnen zijn erop gezet.
Hoera, dit is een triolet!
Het vers bestaat uit één couplet.
Hier komt alwéér die zin:
Hoera, dit is een triolet!
Ik zei 't al aan 't begin.…
Sir Patrick en de dichteres
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
823 maar ze zijn al ver, wankelend en giechelend
-Ja.. ja..ja…bla... bla… zeer intens!-
en eenmaal thuis, weet niet waarom
ik doe geen lichten aan maar blijf, verstijfd
naar de vloer onder mijn voeten staren
en voel hoe de Dood naar mij kijkt,
zoals een kind naar de laatste rode kers
hei dichteres, laat nú horen één leuk vers……
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 het volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren, onbenoembaar,
naar het gekraak van verse…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik ben van u zo verre,
Ik waar bij u zo graag,
En zeide u alle de liefde
Die ‘k in de ziele draag!
Ik fluisterde u in de oren
Zo geren een enkel woord!
-ik zong het reeds duizend keren!
nog hebt gij het nooit gehoord!
Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het…
Glazen stolp van verleden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 Beide handen vouw ik open
een warm welkom voorbereid
jij verkiest door hard te lopen
jouw eigen weg in eenzaamheid
Ooit zal ik de woorden spreken
in de letters van de tijd
eens zal ik de draden breken
in strakke lijnen van de strijd
Beide oren willen horen
ied’re klankkleur in jouw stem
weer kan ritme mij bekoren
ook al zette het mij…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Wanhopig tekenen mijn lippen
de leegte op het laken,
ze betasten het snikkende stof,
opgerold tot een levenloze gedaante.
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe vaak zal ik sterven
aan een dodelijke blik
als ik de bodem raak
van een glas wijn en
de smaak veranderd
in troebele azijn?
Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?
Hoe lang ben ik bestand
om eigen zure druiven
te…
de verte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
743 Dichte mist als een wollige deken,
beschermende bedekking,
maar de onbekende verte verschuilt zich,
laat zich niet kennen,
verborgen, maar toch aanwezig.
Als een dreiging, onbestemd,
of een onvervulde belofte...
De verste verte,
haar kop naar beneden, haar kont omhoog,
spieren gespannen, loerend,
klaar om onbezorgdheid af te straffen,
om…
enigszins surrealistisch
netgedicht
3.5 met 34 stemmen
2.045 en Dali had een snor
en daar trok ie dan aan
als aan een elastiek,
als een veer sprong die
dan weer terug -pats!- en
rolde zich heel snel op,
ik zou jullie er eigenlijk,
om 't jullie te laten zien,
een bizar schilderij
van moeten maken.-…
lief klein mensenkind
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.638 Lief klein mensenkind,
al ben je nu een ster,
je blijft mijn lief klein mensenkind,
ook al sta je nu zo ver!…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
IJdelheid
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
769 Verloor daarbij een witte veer.
Door het geklater, vormden zich
kringen om hem heen in 't water.
Nadat de poetsbeurt was volbracht,
zwom hij weer verder door de gracht.…