5764 resultaten.
Boven stroomden de wolken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
693 boven stroomden de wolken over
alles wat mooi en droevig was
het leek een dag als alle andere
beneden in een stille straat
liep een ingekeerde man
in het zwarte licht van zijn droom
een droom zonder lichaam
zonder woorden
op weg naar het gevecht
er hing een geur van het einde
boven stroomden de wolken
over alles wat mooi en droevig…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
Diepzee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
595 Ergens moet het einde zijn
maar wat vind ik daar? Op de bodem van de diepste zee
is mijn einde klaar. Waarom moest ik gaan
want in dit graf zal ik sterven! Is het mijn laatste smart
en zal ik erven? En na drie nachten staan mijn voeten
op de grond, dieper kan hier niet alles is verstompt.…
o HEER GIJ MINT IN ONS ALLEEN
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.921 En wij, in al dat minlijk is
wij zullen U beminnen
en hebben, God, in U alleen
ons einde en ons beginnen!…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
afscheid
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.313 Het laatste uur, de laatste gang,
weten, voelen, maar niet bang
liggend op mijn schoot,
jouw wang tegen de mijne
ik moet je laten gaan
ik kan het niet maar het moet
je wilt niet gaan, je vecht en je gromt
je moet nu jongen, het einde komt,
ga en vrees niet, ik houd je stevig vast
ik ben bij je, slaap maar in
denk maar aan ons eerste begin…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 Het zicht van het einde, het einde van het begin.
Een begin van een nieuwe reis.
Een reis naar een onbekende bestemming.
onbekend maar wel herkend als de mijne, met mij zelf weer aan het roer.
I.H., B.J. ,K.B bedankt hvj !…
Scheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Mensen beloven elkaar eeuwige trouw
Tot de dood ons scheidt
Tijdens zo’n onecht verbond
toont men reeds een keer berouw
Het leven gehuld in gestrande rouw
De liefde is tevens tot haat bereid
Kinderen offeren zich in de stof
De een is schuldig, voor de ander de lof
Een enkeling gaat samen tot het bittere eind
Diamanten schitteren verfijnd…
De kust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Als de zomer ten einde loopt.
En de wilde gang weer begint.
Aan de liefde voor de zee komt geen eind.
Ook al zal ik niet kunnen kiezen.
Ik zal altijd terug komen.
Aan de kust.…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 naar datgene wat ligt aan het begin of het eind
naar datgene wat vanzelf weer verdwijnt
waar is de schat?…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.303 Maar het bevatte ook een einde.
Dat viel om middernacht.
Ik lag op bed,
toen zijn daden werden ontkracht.
Ik werd achtergelaten
en een deel van mij werd afgeslacht.
Ik werd het slachtoffer,
van wat hij had aangebracht.
Het bracht me thuis,
naar die maandagnacht.…
zeeslag
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
755 in dertien-vijftig slag bij Zwartewaal
strategisch vaargebied in Holland’s Graafschap
de Hoeken kregen hier een rake doodsklap
kent u nog tegenwoordig dit verhaal
Bernisse nu terrein van eendgesnater
een kinderkretenspeelgebied met water…
Vervreemding....
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.286 Wanneer komt mijn einde nabij?
Ik weet het niet meer
Mijn gedachten ben ik kwijt
Totaal vervreemd van de werkelijkheid…
oud het mens de mens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.028 Zo wordt van ieder
het laatste het eerste
en is elk menselijk eind
een bijna mensloos begin…
Raam vol nachtvlinders
gedicht
3.1 met 47 stemmen
20.553 Zij trillen tot zij zitten op
hun plaats als het niet waait, het raam
verlicht, stil tot het einde van
de nacht, stijf op een doel gericht,
uit op bezweren van het licht.…
CHICKEN
snelsonnet
3.6 met 35 stemmen
3.283 Het Thaise volk wordt overmand door vrees:
een kippenboutje kan je einde worden,
maar sussend vult het kabinet zijn borden
met dat o zo veelzijdig stukje vlees.
Mijn vrouw is bang voor muizen, dus u weet
waarom ik vaak beschuit met muisjes eet.
(p.s. En voor arachnofoben in ’t gezin
eet ik van tijd tot tijd een suikerspin.)…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende zomerliefde, meer heb ik
nooit gewild.…
HANDEN
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.035 Vier handen, gerimpeld en oud
hebben altijd liefde gegeven
gewerkt tot het eind
gezwoegd in het leven.
Handen die groot hebben gebracht
die met liefde ons streelden
handen die tederheid brachten
en alles samen deelden.…
Jouw naam op mijn deur
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.428 Het voelt zo goed en zo vertrouwd
en toch is het zo pril
Ik weet dat het voorbarig lijkt
maar dit is wat ik wil
Met jou samen mijn leven delen
voor altijd bij elkaar
Dacht dat echte liefde niet bestond
maar dat was dus niet waar
Nu dat ik jou eind'lijk gevonden heb
laat ik je nooit meer gaan
En hoop ik dat jouw naam binnenkort
op mijn…
De gestreden strijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.851 De strijd is gestreden
Een strijd zonder winnaar
Een breuk zonder aanwijsbare reden
In gelukkige tijden ondenkbaar
De strijd is gestreden
Het is nu eindelijk welletjes
Tijd om de horizon te verbreden
Een einde aan psychologische spelletjes
De strijd is gestreden
Het afscheid kort en emotieloos
De tranen reeds verspeeld in het verleden…
Verbroken betovering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 Als hartstocht is verijld
betovering verbroken
wat rest van liefde
dan zoete herinnering
van spanning
zonder boog
Als hitte is geluwd
lichamen verouderd
wat rest van lust
dan warme heimwee
naar het vuur
ongeblust
Als stilte is gevallen
sprankeling ontprikt
wat rest van samen
dan stil verlangen
naar lange uren
zonder eind…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
Verledenspiegel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
988 Je had het zover kunnen krijgen
en je was al een eind op weg
door liefde werd ik gevangen
en dat was voor jou de grote pech.
Het verleden heeft mij groot gemaakt
en buiten dat veel geleerd
nu weet ik immers ook beter van vroeger
ik deed wel eens dingen verkeerd.…
Doe het zelf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
732 Ik sla zonder slapen,
het einde in zicht.
Hout is mijn wapen,
touw mijn gedicht.
Ik leun achterover,
bewonder mijn werk.
Het helt wat over,
hangt naar de kerk.
Ik ben het licht,
niks kan me raken.
Heb niemand nodig
om me los te maken.…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
wakker
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 op je knieën, beval je
en alles werd zwart
stil
verlamd
de stoelpoten
gebonden aan de mond
van macht
schaduwen, de poppen
op je rug
en alles werd lelijker
de verste hoek
binnen handbereik
telkens anders
de gil
toen de aarde
in de nachtspiegel
van de kamer keek
op knieën die zwegen
stil
de vergetelheid
op het eind…
Voor Roza (+)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.774 Nu is uw leven hier ten einde;
wordt het voltooid bij Hem, de Zijnde,
en danken wij, ondanks de rouw.…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…