3244 resultaten.
Vriend zonder vader
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
651 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Voor de Mis I
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
732 En ik vang elk gebaar waarmee zij
minder moeder wordt, steeds meer
het meisje dat ik van een foto ken;
dat uitgelaten door de golven rent
in een voorbije tijd, toen ik nog
niet bestond. En dat ik haar, dat
zij mij vond, lijkt groter wonder
dan tevoren. Op zondagmorgen
word ik steeds opnieuw geboren.…
Om de stilte heen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
744 Als je het niet wist, als je
het niet zocht, als je het
niet zag, riep, voelde:
laat het zingen aan de wind,
laat het deinen aan de golven,
maar zachtjes, om de stilte
heen.
Om de stilte willen woorden,
zoeken mensen, is men
eenzaam.
Laat de pen de hand proberen.
stilte om de schrijver heen. In
stilte stilte dichten.…
Zandlopertje,
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.141 In een oorschelp
ruist de echo van
het eeuwig leven
wat zij ontdekte
in een beweging
met haar hand,
fluistert de zee
wind haar naam
in ieders oren, ze
bereed een eigenwijs
dolfijntje over de
golven van plezier,
maar kon daarmee
het tij niet keren.…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten,
de golven zich tot kolken vormen
en de zon doorbreekt.
Het moment waarop je huilt van geluk,
een tranenval van vreugde,
als je eenmaal beseft,
dat vreugde van binnen zit.…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze vastbinden
aan de dromen die je naliep
en ik weet nog mijn liefje
dat we schreeuwden
om het vallen van de golven…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Vanaf de horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
744 Het gras kleurt grauw
waar jij dromen verspeelt
slapen zeemeerminnen
op vaste wal, vervreemd
golven klotsen tegen kadekust
dromen hernemen liefste lust
en jij schrijft brieven aan de toekomst
vanaf de horizon tot aan het heelal
voor wie het hoort, de zondeval
is door jouw ogen droomgestoord
maar het leven is geen carnaval
door liefde…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 Neem je huisje mee op zee
Mijn golven zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen…
Onuitputtelijke mand ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ze draagt een maand met verdriet
op het strand ontfermen golven
zich over de broze lijnen van de vloed
en uit de diepten van de eenzaamheid,
het leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Dan laat zij de foto zien,
golven grijzig wit
tonen ons een stippellijn,
contouren van het kindje klein,
het hartje is een stip,
in mij springt het open wat ik nu al
voor dit jonge leven voel,
stil ontluikt een omahart,
liefde overspoelt.…
Ergens wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 hoe water mijn woorden noemt
herhaalt, herinnert, wast
mijn woorden, golven, dingen
simpel rollend water, voortdurend
zonder geheugen
het verleden eender in toekomst
een begin van misschien
einde van steen
gehard door vluchtig denken
ergens wel, sluimert zeurpijn
in doolzeeën
strandt met zandig tij, ginds
schootmosselen, zandplaten…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
Wedstrijd zeilen.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.120 schuimkoppen vormen zich op grauwe golven
witte zeil bolt in de krachtige noordenwind
hun fokkenist wordt telken male
onder opspattend boegwater bedolven
schuin hangt de zeilboot in een poging
snelheid aan de wind te maken
mast en stagen hoor je knerpen en kraken
onverstoorbaar vaart de bemanning door
bij 't starteiland gaan ze rap door…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 zal hun ark de golven weerstaan?…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 Het noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de…
Was enkel geest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 ik heb geen
stappen gedaan
om uit te treden
ben met
het heden naar
de toekomst gegaan
wist mijn plaats
in vaag verwachten
zag het spelen van krachten
was enkel geest
omdat zintuigen
ankerden in plaats en tijd
voelde me
bevrijd door een
grenzeloos opengaan
de golven achterna
die mij in zeeën energie
moeiteloos deden vervloeien…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 ik leg mijn
warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant…
Dat wat ons aan de ziel verbindt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Halverwege het strand onder
De wijde hemel blijft zij staan
En peinst als uit marmer
Gehouwen naar het water
Alleen de maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen
Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
643 Ze is zo vrees'lijk overstuur, loopt
met d'r hoofd nog net niet-
tegen de muur, maar de wanhoop
overspoeld haar met grote golven,
ze huilt.…
Liefdesstrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
595 Maandenlang hield de liefde stand
gevochten tegen het water
samen een dijk
stonden ooit hand in hand
Maar de liefde bleef een strijd
de golven sloegen op je in
langzaam ging je gebukt
langzaam raakte je hem kwijt
En op een dag liet je hem gaan
geen hoop meer voor de toekomst
geen vertrouwen meer in deze liefde
liet hij je in…
Zee van Tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Golven rollen af en aan.
Wolken drijven spontaan,
gedreven door de wind.
En wij mensen?
Kunnen wij stromen zoals water stroomt?
Ons bloed.
Kunnen wij leven van de vrije wind?
Onze adem.
Is het mogelijk om ons verzet te staken?
Is het mogelijk om eens niet ons best te doen?
Kunnen wij onze plannen zomaar laten varen?…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Soms is er een moment van kalmte, rust
Soms is er een moment van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen
het willoos lijf volgt traag
de golven…