3682 resultaten.
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Time flies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Naarmate je leven
korter duurt
vliegt de tijd!…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.
Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Ik droom nog even door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 Het is zondagochtend, ik wordt wakker
maar het voelt als waken
ik kijk nog niet uit m’n ogen
die zijn nog dicht, die slapen nog
slaapdronken tastend een uitje wc
dan terug in bed en draai op 'm zij
ik droom nog even door
maar het dromen gaat over in gedachten
heel even aan mijn ontvallen zo lieve man
dan denk ik aan m’n fijne kinderen…
70Plus
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
598 ’t Is klaar voor 50Plus en voor Henk Krol,
De Kamerfractie is uiteengevallen,
Het zat erin, het móest een keertje knallen,
Maar wanneer eindigt dit gerollebol?
Het is een feit, al doet hij zo zijn best,
Dat deze man steeds minder toekomst rest.…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 mijn ouders hebben
de oorlog meegemaakt
het land opgebouwd
voorwaarden geschapen
zij hebben zoveel
gezien en gedaan
hebben bomen geplant
om vruchten te dragen
wat hebben wij relatief gezien
aanslagen ver weg en enkele
iets dichterbij – crisissen?…
R in de maand
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
773 De korte broek zat heel de zomer fijn
Maar ’s-avonds dringt de kou zich in je benen
(Wie kou lijdt of juist niet, zit in de genen)
De jongeheren worden wél wat klein
Doch levensvreugd zit - eerlijk waar - van boven
Al willen jonkies dát nog niet geloven…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Probeerde naar huis te gaan;
Ben nooit echt aangekomen;
Een deel van mijn geest en ziel raakte onderweg verloren;
Ontnomen.
Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In het licht van deze volle maan
luister ik niet meer naar de letters,
leg de woorden als mijn kleren af
en vind in hun schaduw
mensen die met mij
bewegen door de straten,
maar niemand houdt echt
mijn hand vast – enkel in de vorm.
In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Als het daglicht gaat slapen,
waar ligt dan de grens?
Zal ik gewoon dromen,
zolang de beek blijft stromen?
Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het is niet dat de pijn ophoudt
met vervormen, vertekenen
wat zich achter de grenzen
van mijn weten afspeelt
(een kind zingt vals als
de ouders geen harmonie kennen).
Jij, mijn lief, voelt
wat ik niet weet
(vanuit, vanachter je eigen
grenzen?)…
(v) Maan woont hier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 Nu,
nu we de kust verlaten hebben
en naar de horizon trekken,
getrokken op getijden en wind,
zeg ik je: maan
woont hier, op dit schip,
in haar eigen kwartier…
Er zijn geen grenzen meer, want wie
kan water verkavelen?
Mijn handen reiken naar de verten
van je ogen,
zonder die bodemloze verten
verdwaal ik (ook aan land
was dat al zo)……
Ouder zijn geeft uiteindelijk rust..
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.279 Woensdagmiddag schoolvrij
de wereld was even volmaakt
tussen toen en versnipperd
heeft alles anders gemaakt
in het midden voelde veilig
links van mij innemend sterk
rechts zijn liefhebben geprezen
beiden ook te lezen op één zerk
ouder zijn is in veel opzichten
de verklaring van herinneringen
mijn eigen volgorde daarbij past
al lang…
Rimpelig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 O nee, ik heb er echt niet naar gekeken
Die male of female korte vette kale
Ze staan in 't dikke woordenboek Van Dale
En zijn, met daantje doorsnee vergeleken
Iets detonerend qua bodystructuur
Met olifantenhuid, pokdalig
plat
Slap, vlezig, haarloos, uitgezakt
of glad
En uitgemergeld na zo'n wellnesskuur
Die toch het ergste leed zou…
DE POORT GESLOTEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 'DE POORT GESLOTEN
MAAR DE GLEUF BLIJFT OPENSTAAN'
is een gemaakt gezegde van mij als bedenker
Met de poort doel ik
op seksuele geslachtsgemeenschap
en met de gleuf
de portemonnee
Zeg maar
de seksualiteit versus de liquiditeit
Het komt natuurlijk ook voor bij mannenrelaties.
De pulppublicaties staan er vol van.…
[ We nemen afscheid ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 We nemen afscheid.
Mijn zwaaiende hand trilt, maar --
vader merkt het niet.…
[ Mijn familie eist ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Mijn familie eist
gehoorzaamheid, ach, liefde --
is niet onkwetsbaar.…
[ Goddelijke hulp ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Goddelijke hulp
is voor jongelui, daarna --
moet je het zelf doen.…
gewapend glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 stil
gelukkig hadden we
boeken uit de bibliotheek
die ik hem voorlas
poezen die ons kalmeerden
met zachte warmte
en rustige ademhaling
we gingen verder
ieder ons weegs
soms kwam hij 's nachts
dan legde hij me dingen uit
rekentrucjes en bewijzen
die ik 's ochtends niet meer wist
we probeerden beiden
ieder van een kant
onze ouders…
90 HET NIEUWE 70
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
895 90 het nieuwe 70
Mama, Paula 90
nou die geef je geen 90
in geen 90 jaar
die geef je 70
ze is mijn schoonmoeder
ze was 'n vakantieweekje mee
met zoon Jelle, mijn man en mij
naar zonnig Gran Canaria
in een eigen optrekje
maar ze trok er op uit
alleen en met ons
de paden op, de zeeën in
vooruit met flinke pas, plas, plons
ze liep…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 lang heb ik
je gezicht
kunnen lezen
juist de vele
stukjes leven
die zich dan
goed laten zien
want niet alles
wordt in rimpels
vergeten
die groeven
gaan dieper
dan verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding…
Zorg en jeugdzorg
netgedicht
2.6 met 57 stemmen
328 het zijn blokjes tekst
die ik op spanning
heb gebracht met
diverse emoties uit
de dagelijkse
werkelijkheid
miljarden mensen
hebben met hun leven
letters woorden en
zinnen aangedragen
waarbij gevoelens
in het bestaan het
sociaal samengaan in
verbindingen spannend
kleuren want hoe de
mensen elkaar te
na staan is al lang niet
meer…
Gelijkgestemden?
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
521 mag ik tachtig worden
zonder dat alle ziektes van
dementie tot kindsheid
mij in al die jaren nagedragen
en vergelijkenderwijs kijken
hoever ik ben voor ze daar
echt werk van maken
natuurlijk met het oog op
mijn welzijn en hoe lang
ook zij daar nog mee zouden
moeten leven want ja regeren
is en blijft vooruit kijken en
dan het liefs dichtbij…
't kleine leed
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.208 Uit het ei ontsproten
pril gekipt van in 't begin
te vroeg uit het nest gevallen
d' ouders vinden hun jong niet meer
Opengespert met zijn snavel
te klein om te vliegen
snakkende naar ouderliefde
bleef het eenzaam en alleen
De tijd, mijn machteloos toe kijken
hoe het leven weg kwijnt.…
Ik ga
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
265 Ik ga, maar niet weg,
ik ga, maar ik zal er zijn
in de woorden die je kiest,
in het korte aarzelen
voor een mooi woord,
dat nog een tel blijft hangen.
in het rechten van mijn
schouders in de wind,
in de pas die vanzelf
een tel korter wordt bij regen.
in het rustige roeren
van je lepel
draaiend, verdwijnend
een tel en dan een slok…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
2 MOKKAGEBAKKIES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
329 Mijn leven is kneuterig geworden
huis-, tuin- en keuken-activiteiten
huisje: 3 hoog met 51 betontreden
boompje: veel te grote boom in de tuin
beestje: een heel grote bruine labrador
ik keutel wat in huis, binnentuin en berging
ik kook voor ons beiden niet voor meer
dat was eens, meer en meer en meer
een dynamisch leven van werken, zingen,…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte. De…