2456 resultaten.
De ideale lijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
830 III
O haar weer rauw & roze
in de oren bijten en giechelend
de heuvel op (langs ideale
lijnen van vermaak),
en als je huilde was het
van verlangen, om wat je zocht:
een warm bevrijdend ledikant -…
Mijn leven met jou
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.587 Mijn leven met jou
is als een pad wat
niet recht loopt
mijn leven met jou
loopt allerminst
synchroon
mijn leven met jou
is als een boeket
met rozen,
soms prikken de
doornen,
dat is heel gewoon
Mijn leven met jou
is als suiker
in de koffie,
mag ook een zoetje zijn,
dat maakt me niet uit,
mijn leven met jou
is nooit vervelend…
Ochtendblues
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
798 kriekt de dag schaamteloos mijn stoute dromen weg
De krant hangt op half zeven voor me op de tafel
Ik kijk verstoord naar een vroege vogel op de heg
De zon sluipt aarzelend binnen in de kamer
en ik ontdek dat de kat met muizenissen stoeit
De koffie werk ik samen met het nieuws naar binnen
Het is zo’n luie ochtend die me maar matig boeit
De rozen…
Mijn grote goed
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.334 Ik heb jou liever dan honderd rozen
Al bloeien ze nog zo mooi.
Jij kan mijn tijd beïnvloeden
De minuten langer maken
En de uren korter.
Ik weet het allemaal.
Ik leef er iedere dag mee.
Jij in verwarring
Omdat ik niet weet wat ik wil.
Ik wil het onwerkelijke, het niet-bestaande
Of het is simpelweg teveel.…
Nachtmerrie
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
641 Een zee van klappende rode rozen, scheidend
een witte mustang galopperend
een gebronsde blondine, verleidend
haar lange manen golvend in de wind
De klamme vuisten klemmen zich
strak ritmisch dansende dijen…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 herleeft
lichtgroen tussen de Zeeuwse knopjes,
waar het ridderspoor van geen wijken weten wil
onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel
uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning
vergeet-me-niet oogt vergeetachtig vandaag
hortensia kent geen onderscheid tussen man en vrouw
kleedt zich soms roze…
Trouw
gedicht
3.4 met 23 stemmen
8.864 Dat zij zich onder de rozen zullen mengen.
Inmiddels zijn ze geplant.
De bleke hoeden afgezet.
De vrouwen geven hun overspelige echtgenoten water.
Ze zijn niet jaloers, voelen slechts trots
En bemesten trouw de grond
Voor dit experimentele offer.
----------------------------------------------
uit: 'De gevelreiniger en anderen', 1994.…
Een adder
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.039 De rozen strooien blanke blaadjes neder,
En 't geiteblad houdt roos en rots omvat:
De rots van klimop pronkt met geiteblad,
Dat, uitgeschoten als een slanke veder,
Zich losser plooide, breder steeds en breder,
Tot het de blauwe verte in de armen had:
De woudduif koert...…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is…
Mijn Hospita
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.201 Mijn hospita draagt haar boezem
Al vijf jaar uit de rouw,
Vandaag was ze in lichtlilablauw
Met roze moerbeibloesem.
Mijn hospita was vanavond
Bijzonder sentimenteel: -
Haar dode man gedacht ze veel,
Vertelde ze hoogdravend.…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 ik vond je in de achtertuin
had je bijna niet gezien
liggend tussen stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 Vaak denk ik aan die dagen
dat ik jou trots bij me droeg
en mezelf mijmerend vroeg
of ik als moedertje zou slagen
Ik stelde me ons leven voor
waarin jij centraal zou staan
ik zag je al over rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt…
Engeltje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.985 gouden vleugeltjes en rode wangen
brachten mij de nodige innerlijke rust,
en heel ondeugend heb ik toen,
haar roze blote billetjes gekust.…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 de brug
slechts éénmaal is zij ingegaan op een verzoek om het recept
een vage kennis wou het sturen naar zijn zuster in Amerika
in de lente kregen we een kaart: we really enjoy your erwtensoep,
we nemen elke dag een stukje bij de koffie
----------------------------------------------------------------
INGMAR HEYTZE
Uit: Het ging over rozen…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.…
zuigende opwinding
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
2.272 donzig mos
op een mantel van scharlaken
rust zij in een lieflijk lentebos
op een door mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken
haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar willen strekken;
zij, een bouquet van
ontluikende witte rozen…
Valentijn
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
4.022 Rode rozen, verliefde blikken, intieme dineetjes
een ansichtkaart of een hamburger bij de Mac,
op 14 februari kan bijna alles, is niks te gek.
De PTT heeft het beredruk, sjouwt zich bijkans
een breuk, ’t is te hopen dat de man ook verliefd is,
anders is die week voor hem helemaal niet leuk.
Kleine presentjes van persoon anoniem.…
La Haye
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.009 (de zomer van 2006)
we zwolgen zomer in het Westbroekpark
de zon was gul en uiterst vastberaden
de picknickmand was mee en overladen
met stokbrood, rode wijnen, verse kwark
en kazen uit het land van Jeanne d’ Arc
een glas cognac was ook niet te versmaden
de Franse slag en zalig zonnebaden
La Haye als de Provence of de Camarque
de rozen…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Liederen voor nieuw leven 2
gedicht
2.2 met 131 stemmen
19.116 de omvang van haar schedeltje stelt ons voor
een raadsel. onder haartjes, een voor een
vouwen zich blaadjes toe tot been zodat haar
gezichtje als een lampenkap vol licht
de binnenkant weergeeft - anders zien
we de niet roze lettergrepen van haar handjes
of het ritselen van een glimlach wanneer die
opkruipt naar de pasgeboren oogjes
en ze…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 De takken van de rozen werden staken,
de bottels zijn tot zwarte vellen verdroogd.
Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken
en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Gevangen
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
2.750 waardoor jaren moeilijk leken
ook vertelde je van elke ochtend
vroeg uit de veren en duiven
opgedoft met kleurrijke ringen
van mannenkoren en samen zingen
van zaterdagochtend de lokroep
voor warme koffie met een velletje
ik ruik het shaggy, de grijze jas
de rookstoel en de brandgaatjes
zie rimpels boven twinkelogen
en een bos donkerrode rozen…
Simon Vinkenoog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.245 De nieuwe bejaarde, dat was hij
de geraniums voor zijn raam die hij vermijdt
naar de tuin bij de welriekende rozen
een strijd in tijd.
Hoor
aanhoor de kraaien
zei hij,
dat is het geluid van Amsterdam.
Met mijn dichters pen zal ik zwaaien,
de wind heeft me erheen
verbazend doen verwaaien.…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil terwijl ik luister
En speur naarstig naar iets dat schijnt
Aan de kust van een nieuw leven
Als een baby die maar net kan staan
Strompel ik zonder op te geven
Zoek ik de zin van mijn bestaan
Op een duintop val ik neer
Als de nieuwe ochtend roze…
Omwegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 Het pad in de tuin liep dood
zelf zou ik het zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, ik denk, we komen
elkaar toch wel ergens tegen, een
willekeurige kringloop niet van
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van blanco zerken, deemoedig
in het mos waar de bewijzering
staat, in het voorspelde rood der rozen,
wat knelde…
als hij kon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 wij ontwaken temidden van de vlam
de eeuwige vlam
zo rood en heet
een rozen doorn die prikt
in vuur en vlam
zo heet
maar in het midden
en begin
is ie blauw
koel en vind
geheimen verborgen
in `n eiken kist
wij zijn geboren
of hebt gij u vergist
na sissen in verborgen symboliek
u prins zegt allen u dit
wij zijn broeders en zusters…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 muziek zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd,
Uit verlangens, eenzaamheid, rechtstreeks vanuit mijn dromen, kijkend naar kleuren en bloemen, tijdens een kille helst;
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn verdriet zelf gecreëerd,
Uit een lach, gezelligheid, na een kater van het samenzijn, kijkend naar rode rozen…
TANKA 'S VAN HEINDE EN VER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
459 Twee rechte stokjes
liggen stijf opeengepakt
in de reiskoffer,
zijn rozen uit Europa
tussen Javaanse palmen.
Wat ben ik van plan?
Gedachten en voornemens
komen aanzweven,
verdwijnen, duiken weer op:
mijn hoofd is een spookkasteel.…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen naar
het ongekende, het onzichtbare
dat zich wil openen
als een roze…