5774 resultaten.
Stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.165 Op stille paadjes
in het groen
zie ik stil,
gekerfd in't hout,
een zoen.
Een oude boom
staat daar vergeten,
tedere woorden,
zo versleten.
Een oude bank,
Ik zet mij neer,
mijn gedachten wiegen heen en weer.
Een glimlach van weleer.…
Ssssttt...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.183 Open uw oren
en wil horen
de ijle kanken
van het stille slapen.
Wees rustig blijf kalm
als een woordloos gedicht
dat onleesbaar vult
het wit van onschuldig papier.
Refrein na refrein
zingt het zijn lied van de leegte
van het eeuwig slapen
van het onhoorbaar zijn.…
gesloten ogen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.248 ik zie in jouw ogen
mijn weg naar dromen
aanschouw verdriet
in tranen zo diep
beheerst verlangen
vragende ogen
spiegel jezelf
eindeloos diep
waar verzonken hoop
als stille wens
zachtjes huilt
in gesloten ogen…
Eenzaamheid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.263 Je betreedt thuis, de stille trappen
Waar slechts je schaduw wacht
van je eigen gemaakte stappen
Niemand met je in de nacht
Een lege stoel met lege kleren
Geen ander spoor dan dat van jouw
Het alleen zijn al die keren
worgt jou als met onbreekbaar touw…
Relatie...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.355 Het vinden van die ander
Uniek en onderscheidend
Het verliefde hart stillen
Een zucht naar genot
Het vullen van liefdesschalen
Rode harten met pijlen tekenen
Het verven van verliefde kleuren
Een sensueel spel van passie
Het vinden van die ander
Samensmelten in pure verliefdheid……
Dementie, verstilde woorden.
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.060 Ik luister
naar haar stille
zwijgen,
loodzwaar
zo rondom ons.
Wat blijft zijn
vervagende
herinneringen
aan ooit
gestelde vragen,
eens gegeven
antwoorden,
er is niets meer
te raden nog.
Rest mij de
ontgoocheling,
een onthullende
verbazing,
waar niets meer
is van dat
wat was.
Ergens tussen
toen en nu
zijn wij ons
verloren.…
enkele tonen hoger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 met een warm oor
ga ik slapen
je ruist als de zee
zo vlakbij
de woorden die
ik je hoorde zeggen
hebben daar
even uitgerust
geen duin verkruipt
helm geselt
de wolken
je zwarte hoofddoek
siert het contrast
van niet weten
stille verborgenheid
en stappen vooruit…
Insomnia
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.070 In deze stille en eenzame nacht
zonder de haast van het licht
houden de wind en de bomen
als tijdloze vrienden voor al die
slapelozen, fluisterend de wacht.…
hervonden liefde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
631 Dodenkruid bloeit de akkers aaneen
met stille getuigen die het niet
kunnen omvamen dat hun dood
ons geweten in ruste hebben gelaten
zuiver gestreelde winden
dansen langs beenderen heen
en och hoe schraal kan troost dan zijn
wanneer wij elkander weer hervinden…
De vogels op de daken
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.110 Hun stille silhouetten
willen alvast hier zetten
het beeld van "stop 't verdriet",
dus zingt mijn ziel met luide tonen,
ze wil alvast in vreugde wonen
en wanhoopt zeker niet.…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
midden in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
707 ik was nog jong
althans zo is mij verteld
dat ik reeds zong
in stille gedachten
dat ik al vroeg
werd gekweld
door wijsgerig smachten
nog steeds kijk ik
midden in de nacht
diep in het heelal
en stel mijzelf de vraag
wie heeft dit zo bedacht
het houdt mij bescheiden
omdat welk antwoord ook
mij nooit bevredigen zal…
ode aan de zachtheid van jouw bestaan
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
835 ik ken je niet, maar ik zou
je Odeth willen noemen
je wordt gedragen door velen
vaandelend hoog noemen zij jouw namen
gaan voorbij aan de pijn
die jij onmiskenbaar lijdt
ik voel slechts Odeth
die mijn bestaan niet belet
zij is de stille kracht
die mijn leven verzacht…
1 november
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.120 stille tranen vallen
op het roze marmer van je graf
vervlogen beelden
flitsen herinneringen
je bent ... niet meer
maar toch ..aanwezig
gisteren
eeuwen geleden
en toch dichtbij
morgen onzeker
gisteren verleden
waar lach en traan
verweven zijn
© marijket…
Een sterrenstreep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
721 ik vlaag een
sterrenstreep
naast wat er is geweest
geboren in een
veeg van wolken
kolken wij de maan
zij schreef in schijnen
af en toe verdwijnen maar
haar golven maakten alles waar
je glinstert weer
jouw stille kou mag ik
warmen in onze sterrenarmen…
Vaarwel Michael (This Is It)
snelsonnet
4.2 met 16 stemmen
1.146 De man die heel de aarde kon doen trillen,
bleek niet in staat zijn eigen pijn te stillen,
ondanks het spul dat hij z'n lijf inspoot.
Net als zijn moonwalk ging hij tot besluit
niet langer vóór-, alleen maar achteruit.…
Grote liefde
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
937 Regen, zonlicht,
zomer, winter
komen binnen en
doorstaan
de stille kracht
van grote liefde,
teruggekeerd om
oud te worden
in deze liefde die
blijft bestaan.…
Vriend
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
640 Misschien laat jouw leven
de stille schaduwkant zien
wat ooit zo diep verlangde
en is liefde ingewikkeld
om met eenvoudige
woorden te omschrijven
maar als ik je vergelijk
met de zoete vrucht
van droeve eenzaamheid
ben jij misschien meer tijdelijk
en ik mezelf in stilte vergeten.…
Vleugelnachtjes, zachtjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
489 schenk mij het vertrouwde
mijn leven, mijn lief
je weet, ik ben zo’n dromer
als een stille voorjaarsvlinder
altijd fladderend op weg
zoekend naar een zomer
naar het vergeet-mij-nietje
de verscholen dapperheid
tegen de wortels van het rietland
och, laat mij vleugelnachtjes
wangenzachtjes slapen
tegen de schoonheid van je hand…
Puzzel stuk
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
844 Ademloos
in het ochtendgloren
de herfstgeuren
in de nacht
sloeg de wind
tranen
uit geschreven woorden
tegen daken
en
gesloten ramen
enkel
nog wat
druipende
bloemblaadjes
staan
als stille getuigen
herken ik mezelve
van schaduw
ontbloot
achter
het venster
met
vragende ogen…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 De sneeuw ligt
overal verspreid
en alle bomen zijn gerijpt
de zon schijnt met
haar stralen er doorheen
Het is een stille pracht.
Wie had dat verwacht!
Zo vroeg in het jaargetij
gaan we door de koude
winter heen...
Wat staat ons nog te wachten?
Alleen maar koude nachten.…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
De vrije geest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 In de nadagen van mijn leven
zijn er stille uren
waarin ik overdenk
dat ik niet meer de baas ben over mijn lichaam
dat een ander het lijkt te sturen.
Ik heb me er bij neergelegd
maar daarmee is niet gezegd
dat ik de geest ook nog weg geef.…
De Waarheid Van Het Bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Elke keer is er een opening om naar de “stille” wereld te gaan,
maar even zo vaak trekt de illusie van de bekende wereld aan.
Zoek niet want eens, onverwacht, dient het zich aan,
en ervaar je de waarheid van het bestaan…
Ongewenste gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
542 In de verborgenheid van onze geest
komen soms gedachten naar boven
waarvan we vluchten willen
ze veroorzaken pijn en verdriet
maar daaraan ontsnappen kunnen we niet
omdat gedachten niet zijn te stillen
ze horen bij ons "zijn"
toch is het een verademing
om je hart eens te luchten
dat verzacht verdriet en pijn…
winterwoorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 langzame dromen
in mijn lichte hoofd
lucht in mijn longen
zoete melk in de
ochtendkoelte in
de palm van mijn hand
witte stille vlakte
waar mijn ogen in de
verste verte verdwalen
winterwoorden schijnen
door poreuze wolken
in het prille tere licht…
De tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Vele leeftijden geleden
ik vond
de tijd
ergens op de bodem
van mijn stille oceaan
Zwemmend naar beneden
ik nam
de tijd
Zij gaf me weer wat adem
Ik besloot toen door te gaan
Daar in het verleden
ik vergat
de tijd
Zij bleef er stilstaan, stiekem
Ik moest zonder haar voortaan…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
zinloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 steeds vaker
met afschuw aanschouwen
het nieuws in de krant
we willen niets
meer horen en zien
het gaat boven ons verstand
er zijn uitspraken
uit angst en woede
“Nederland is een kutland”
het helpt niet
weer een stille tocht
uit eerbied
zinloos
harteloos
goddeloos…
Muziek?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Lawaai in onze straten
' k Genoot juist van de stille zomeravond
't Lijkt op vuilnisbakken legen,
of kapot hameren van een kunstwerk dichtbij
Maar nee, 'k hoor ook trompetteren,
wat slagwerk
Dit heet muziek!
Heerlijk, gauw voorbij!…