3024 resultaten.
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.427 En tóch geloven dat het lente wordt,
al valt de koude regen neer in stromen
op kale, zwarte takken van de bomen;
al zijn de dagen lichteloos en kort.
En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens,in ’t donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.…
Stil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
819 Ik kijk naar de kale takken.
En denk niets, zie niets.
Een vogel die niet meer zingt.
Ik mis hem niet eens.
Ik sta stil en kijk waar ik ben.
Tijdloos sta ik daar te staren.
In het niets, alleen maar stilte.
Dan dwarrelt er een blad naar beneden.
Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos.
Dan zie ik een tapijt van bladeren.…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Weer jaagt gierend de storm
door de vrijwel kale takken
van de stokoude boom,
die nu echt kraakt en steunt;
de knoestige bast van zijn stam
vertoont zeer diepe scheuren.
Knarsend kreunend verliest hij
uit zijn zwaar gehavende kruin
de gebroken dorre twijgen.…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 De kleuren veranderen door de richting van het gevoel,
elke tak afzonderlijk, benadrukt het doel naar lucht, zodat er
niets verloren gaat in fragmenten van het licht en geen verschil
ontstaat tussen de hemel en een open plek in een gedicht.…
Schildervriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
947 Je schildert gezichten
op plaatsen
waar geen mensen komen
klopt jouw hart
in schilderstreken
je kleurt het zwart
terug in het landschap
vergane glorie maakt plaats
voor duisternis en hoop
in het grauwe moeras
verzaken ambtenaren in groene taken
verstand verjaagt gevoel
die ziel gaat voor de wanhoop
op de loop
het koninkrijk…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ik roep de vogels mijn lief
vol nijver en egard
zoeken ze een heem in de gaard
welluidend, of verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn…
Een detective zonder moord...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
845 Er moet enkel de perfecte hulp komen,
om haar bij te staan in haar taak,
die zij zeer toegewijd op zich neemt.
Dan zal werkelijk alles opgelost worden
en helder blijken te zijn.
Wordt vervolgd.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 En het waait takken tegen mijn blote benen
en het schramt op de huid die groeven draagt…
Nu al.
Nog voor mijn tijd geslonken is
Nog voor mijn beide handen de zure bessen graaien en de geul dempen met uitgedoofde ogentroost
Hier wil ik niet staan.…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de krakende
takken…
Een trouwe vriend?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.739 nog jong waren
helaas bleef hij aan de schoorsteen hangen
en nou vraag ik eigenlijk waarom
welkom in mijn huis
ontvangen gewoon eigen volk
gezellig eten een glaasje wijn
achteraf heel veel venijn
dat heb ik achter me gelaten
weet je ik heb medelijden met je
maar ik duld geen vos meer op mijn heide
mijn herten zullen veilig zijn
o ja de tak…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
Onmisbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Van elke bloesem aan de tak herken ik jouw kleur
zo zacht en warm wat iedereen aansprak
een Golden Retriever onder de trouwe honden.
Dat lentegevoel ligt achter mij, de oogst is rijp
om jouw hartstocht te continueren
die mijn hart altijd euforisch kon laten bonken.…
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Fotograferen was één van je vele taken,
daarom wil je naar buiten blijven kijken.
Wat je alleen nog kunt is tranen maken.
Toch hoop ik dat we altijd samenblijven.
Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen.
Samen met jou kan ik voluit blijven lachen.
Het lachen staat me nader dan het huilen.…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder toe
de vliet, het riet, de draad
omringen mijn drassige gedachte
wilgen dragen aan de horizon
mijn nog niet geknotte takken…
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Wolken
luchten
coniferen
een watertoren
plastic
nog steeds
gehaakt aan
een tak
van een
kale boom
de voorjaarsstroom
strijkt
er langs
terwijl het
strijklicht
van de ondergaande
zon
een plekje
verovert
op het balkon.…
Dubbel herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 Dubbel herfst
De vlinders hebben nu mijn tuin verlaten
De vogels zingen minder enthousiast
Het terras is leeg waar we ’s zomers zaten
In de lucht meldt zich de gans als wintergast
Van de takken dwarrelen nu de bladeren
Als veel kleurige vlinders naar de grond
Of drijven op ’t water alsof ze badderen
Maar zwieren eerst nog op de wind in ’…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 de spiegel toont mij het ware beeld
van hoe het gisteren was geweest
de tafel had een feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek
versierd met knipperend licht en witte ballen
zijn stoere takken…
Haar laatste vlucht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
444 ik zag
je ogen gaan
jij wist nu al
waar jij de
grootste olijven uit
de boom zou slaan
jij kende haar
al een leven lang
haar hang was
altijd verder dan
de langste stok
zou kunnen reiken
het liefst verstopt
achter tak en blad
totdat de oogsters
kwamen en met
hun net en zak de
stilte overnamen
jij wist hoe
je moest raken…
Engelen bestaan niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 je niet en doe je
nauwelijks wonderen
ontken je dat
jij lief leuk en juist
bijzonder aardig bent
hoef ik jou niet
te ontmaskeren
want als ik naar
je kijk voel ik me rijk
in het weten dat jij
altijd bij mij zal zijn
waar jij lacht
bloeien bloemen
ruikt het naar
pas gemaaid gras
kletsen vogels groene
blaadjes zomaar van hun tak…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Laaggevallen takken
priemen en beuken in
op geen acht slaande wandelaars.
Regen en wind halen verder
De kastanjes uit het vuur
voor de zegepralende herfst.…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 ondanks virussen en oorlogen
uit 't verleden
en de tegenwoordige tijd
met tegenstrijdige gedachten
in duistere nachten
is er liefdevolle menselijkheid
onder de zon
in dat ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
Wat ik tegenkwam 3
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Veel wormen vanmorgen
Iemand met arm steunend in kruk
ik los,
een verre jogger
Zwaan, nek omdraaiend om zich van iets te ontdoen
Meerkoetjes
Van groot hoefblad de roze hoofdjes
De netelige brandnetel weer genesteld en
zurige zuring
springende knoppen aan takken
Geelgroen hing gewillig de wilg
De wind blies in mijn gezicht
Dichtgevouwen…
De gehangene
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Ik hang hier aan een knoestige oude eik
want mijn schepper wil niet over me waken
uit zijn handen komen nu voorname zaken
die hem overbekend maken en zeer rijk
hij vulde mij op met hooi en wat takken
het land had zo zijn eigen geschiedenis
onder mij ontsprong een hele mooie lis
de natuur had het voorjaar al te pakken
de kerk bleek plots…
WAAROM IK TOCH ZOVEEL VAN NEDERLAND HOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Markerwadden en wellicht zelfs in de toekomst
de Noordzeevlakte bij IJmuiden voor Tata-Steel
Maar ook het nieuw op het land
bij de boeren en buitenlui
maar ook in de stad
in de plaats Eerbeek
bij de JUMBO
met de HOLLEBOLLE GIJS
die lege plakkerige statiegeldblikjes vreet
zelfs met vuilniszakken vol
kieperen ze in z'n grote bek
en tik, tak…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…