3362 resultaten.
Borsten zonder houders
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
851 schoonheid
was klassiek
sprak de talen
als geen ander
alleen je lichaamstaal
gaf reden tot paniek
je wond de media
al middelvingerend
heel losjes om de pols
antwoordde ondeugend
en gedreven spits op
hun brutale calls
rechtte schouders
decolleteerde
borsten zonder houders
maar boog in afscheid
steeds de rug in een
veel te snelle vlucht…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 de duistere nacht verlaat
mijn kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht…
de schelp en het doel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 het doel is oneindig weg
hoe ver moet ik niet gaan
om daarginder te geraken
Naast hem spreekt de proost
van het broedergenootschap
dit is zoals het was
de grande route
waar mensen zich op begeven
met velerlei bestemming of reden
misschien de pest de post
onrust in het gestelte
het verlies van
de ziekte
aan een dierbare genoot
de vlucht…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de wind streelt door mijn haren
Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed…
Dauwmomenten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
775 zelfs rozen waren op de vlucht
stoven wervelwinderig uiteen
ontkleurd door de dorre adem
van een klaarwakkere sirocco
de stoffige hitte liet dorsten
naar verkoelende dromen
en slaapdronken hongeren
naar verwaterd groen
~~~~~~~
nu ademt het weer dauwmomenten
blije lucht blaast door de bladeren
van pas geboren bloemen
rood sprankelt…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Geen woord
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.695 Daar stond je, na zoveel weken
een biertje in je hand
Stiekem heb ik naar je gekeken
bijna voelbaar was de afstand
Ik durfde niets tegen je te zeggen
en jij praatte met iedereen
Zo graag zou ik 't uit willen leggen
maar jij negeert me alleen
Een traan glijdt langs m'n wang
snel vlucht ik naar de wc
Dit gevoel maakt me bang
wat moet…
Ergernisjes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
785 ik wil dat
gevraagd is mij niets
het zal wel betrouwbaar zijn
met vijftig ondervraagden
--------------------------------
CO2-probleem (senryu)
Een klein deel wereld
verzwelgt meer energie dan
de rest bij elkaar / produceert
-------------------------------------
Stilte (senryu)
Voor stilte ver weg
in deze tijd van het jaar
vluchten…
Spoken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.147 verpakt in het helse hemelsvuur
dat zich laaiend in het maanlicht baadt
en bloederig langs de wolken schuurt
voor het zijn gele gif naar aarde stuurt
met de zwarte bezieling van zijn haat
in het blazen nevelt salpeterzuur
zijn schreeuwen donderen obstinaat
maar als er licht door het donker gluurt
dat slaapdronken naar beneden tuurt
vlucht…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 In nood is het een plek om naar te vluchten,
waar luide leugens dempen tot geruchten.
Ik open achter mij de ophaalbrug.
Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.…
Diep in jezelf
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.397 Een plek waar je
alle gevoel van tijd verliest,
waar er een blijvende,
indrukwekkende stilte heerst
een plek waar je
een gevoel van leegte ervaart,
waar hete tranen
je de adem afsnijden
een plek waar het
in je binnenste woelt,
waar je gedachten kunnen
vluchten in een beven bang
een plek waar een dof gesnik
een rustplaats vindt…
de schimmen uit mijn wereld
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.478 ik heb ze in de hand
de schimmen uit mijn wereld
ze twijfelen aan m'n verstand
ze vreten aan mijn logica
ondermijnen het beslissen
ik ken ze nu en jaag ze na
ze streken neer als
vlinders na gevlogen vlucht
en paarden in de laatste zucht
hun wormen voedden mijn bestaan
ik liet ze in ontwikkeling gaan
tot dat hun vleugels zicht verhieven…
paradijs
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
756 mijn gedachten zijn vaak
door verwachten bevangen
alsof jij of jij nog zal komen
waarom blijft toch mijn ziel
aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil zo graag vergeten
aldoor wat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop wil aanmeten?…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Verdwaald tussen toen en nu
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
608 jeugd als een mand
vol nachten de angsten
in het duister fantaseerden
om toch maar heel even
iets van liefde te mogen
proeven wanneer mijn eigen
armen me warmden
krakende deuren
die als pencelen met zachte
strepen werden gesloten
hielden niet de woorden tegen
die het plafond deden verschuiven
naar mijn verlangen
om in dit leven te vluchten…
De dromer zingt
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
994 Laat mij slapen
Ik heb geen zin om te praten
Zei hij met zijn laken
Dromer ziet wat hij wil
Kijkend naar de dromen van mooie gedachten
Maar dan is die heel even stil
Raakt hij in trance
Door zijn hevig gedachten
Kan hij niet meer vluchten
Laat mij slapen
Ik heb geen zin om te praten
Zei hij met zijn laken
Ineens hoor ik hem zingen…
Hemeltergend
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 saters met goden
scharlaken rood hun dijen
van kletsen met de katers
ridders en rapalje vechten
om de verloren eer
van liefdesgodinnen
die hun hongerige lijven
in naakt verval draperen
rond de noeste appelboom
zijn vingers geschikt
voor huiverend begeren
petrus sluit ontluisterd
het hemels café
geeft de sleutel aan lazarus
en vlucht…
Jij groent in rood
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
693 ik ben een vlinder en
vlieg bladeren kapot
jij groent in rood
en blaast jezelf op
mijn vleugels
zijn uitvouwbaar
mijn vluchten
onbetrouwbaar
ik wiek de mooie schijn
als rups was ik venijn
mijn vraatzucht
bleek verwoestend
jij bent herboren
onderhuids omdat
je hart was overleden
zo doodde je verleden
in reageren wordt
het…
In obscuur kleine kroegen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
576 vorsten in paleizen
zag in woestijnen oases
als kleine paradijzen
in theaters
grand gala gedaan
in obscuur kleine kroegen
op de planken gestaan
jouw ster is gaan rijzen
in de glamour van geluk
ik mocht bij je blijven
en toch ging je stuk
het kopje laten hangen
zacht tegen mijn wangen
maar wij zijn weer terug
nooit meer op de vlucht…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
De Bende
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
2.007 de stegen oogden nooit te donker
geen stad te guur, geen buurt te grauw
we liepen niet, we zweefden
de nacht bracht huiver, angst en kou
we teerden op vergeten honger
die knaagde en die vervaarlijk vrat
de jongste van de bende vluchtte
ver weg van de verkilde stad
geen tijd nu om de held te spelen,
te draaien rond de hete brij
pas…
Op de kronieken van tijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
655 jij spreekt al zolang
blijft de oude
al zwijg ik vaker in de herfst
vlucht weg voor mezelf
om te genezen
de herfst verkleurd
mijn voeten, handen, mond en ogen
ik zal dit seizoen weer overleven
ink letters als een gebed
op het ongemak van ziekte
soms zwak, na al dat tobben
kom ik steeds weer bij jou
ik hang aan ’t oude
of het nu gaat…
het oog van de tijger
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
812 Alleen de sterren hebben wij en de
maan, samen met de wolven om naar te huilen en
de kunsten om ons bij te staan, voor diegenen die
dat aan willen grijpen, om te vluchten, voor troost-…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?
Er verandert iets, wezenlijk niets.
Lief, dat het zoeken kwam vragen.…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het…