13066 resultaten.
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Zelfs een laatste wens wordt niet vervuld.
Opgespoord, losgerukt, zinloos weggedoken.
Ze zullen komen, uit alle hoeken en uit alle gaten,
zich werpend op hun prooi.
Vernederd, monddood, geketend in een kooi,
van God en iedereen verlaten.
Dan volgt de slag waarmee hoofd en romp worden gescheiden.…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Toch heb ik voor deze maand ook nog een wens
Niet nogmaals afscheid nemen van weer een mens.
Zij die stierven waren beslist goed, jong en heel oprecht
Leven die ze adem ontnam deed het gewoon even slecht.…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 verder zoeken
naar leegte die wordt gemist
ik hoor het geluid van stilte
steeds dieper bij mij, naar binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het gevoel is nog bedekt met linnen
twee vensters zijn ogen naar buiten
ze verblinden, tonen het harde licht
ik moet derhalve mijn ogen stijf sluiten
als mijn wens…
KOEKOEKSWALS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Hun wens moet meestal echter vervagen.
Wat mag diens klare stemklank verstrekken?
Omringend geheim blijft de mens plagen,
maar zal spreuken, verhalen opwekken.…
Kiki Bertens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Je zult maar net een potje tennis spelen
met naast je van die prinsen en prinsesjes,
dan wens je een geweer of therapeut
‘K#tkínderen,’ wijst Ki, ‘ga dáár vervelen!’
Maar ’t helpt niks, koters slijpen weer hun mesjes,
je hoort: ‘De bal is in! De bal is uit!’…
Vergeten Olie 1
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vergeet te ademen of begraaf een filosoof,
Hang niet teveel gewicht aan je eigen gelijk,
Omgeven door omgevingen, vergeten te gedenken,
Ik fusilleer geen gezang, of ets, of wens, of niets.…
melba snelt koppen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
474 ik heb vannacht gedacht
verder dan kozijn niveau
ik betaalde voor een zonsondergang
hield mijn hand niet op de knip
ooit schreef ik in mijn dagboek
ik heb mijn langste tijd gehad
de wens om zee te zijn spoelde af en aan
toen schreef ik in mijn dagboek:
ik heb mijn langste tijd nog niet gehad
nu ik aan de grens gekomen ben
de grens van…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 een herfstwolk
residu van onvermoeibare nazomerreizen
langs hemelgewelven
die nutteloos zwerft
door zilvergrijs zwerk
zo ben ik, o luisterrijke
illustere zon
Uw aanraking
heeft mijn damp
nog niet vervluchtigd
mij eenmakend met uw
duisternis verdrijvend licht
zo drijf ik door
de advent heen
van u gescheiden
Indien dit uw wens…
Samen
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
609 Met bloemengeur
Van zoete rozen
In mijn gedachten
Waar wij samen wachten
Waar liefde woont
Met licht verpozen
In mijn gedachten
Met hemelse krachten
Die ons verbinden
In liefde vinden
In mijn gedachten
Waar wij samen lachten
Ja samen
Samen
Thans gaat de zomer
Voorbij als een dromer
Een vlindervlucht
Een wens…
O dagen van oktober.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
984 wat jubelt er, ik ben
ontroerd in u, want 'k wen
nooit aan uw heerlijkheid,
uw gouden licht, uw tijd,
o dagen van oktober, waarin wij
stonden zo stil en vonden bij
elkaar de zoetste heul en rust voor eeuwig.
---------------------------
uit: De Gids (1905)…
20 miljard over de muur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Haviken strijken hun pluimen
Hun lobbyclub heeft goed werk gedaan
20 miljard voor oorlogsschepen
Wen er maar vast aan
Het kan oplopen tot het dubbele
en misschien nog méér
De eindjes staan open
Politiek kent geen ommekeer
Oorlogsschepen zijn passé
Geldverslindend en kwetsbaar op zee
Afgeschreven in 30 jaar
Meer op de werf dan vaarklaar…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het…
Over Vrijheid
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 Als ik volledig mijzelf mag zijn,
alle ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal…
Over Vrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 Als ik volledig mijzelf mag zijn,
alle ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal…
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
176 Kortweg wachtten zij, die wel loslieten
In een vrije vlucht door de ondergrens,
Dwaze nachten af, hoe dat vliegen moest;
De gevallen ster, in een kern een wens.
Kwade machten als taai slijm uitgehoest:
Op thermiek zweven als de ontsnapte,
Die diepte wantrouwt, zich hoog verstapte.…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 weg vindt
naar een groter, bescheiden nat
waarin zij zich mengt met de resten
van dat wat mij ver weg van het leven lokt
door het in eigen taal verslindende
Persisterende Positionele Perceptie Duizeligheid
het aangedane dat volmondig, zelfs
bijdehand, tracht mij te assimileren
van wie ik was naar degene
die ik in mijn weigering
niet wens…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Geen stilstand
wil ik, wens ik niet om mij heen. Leven moet ontstenen zijn.…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En na een wijl sprak hij: - ‘Ja, ik ween
Om wat ge in MIJN naam lijden moest weleer,
En wéér moet lijden. Zie, hier blijft ge alleen.’
En in een woud liet hij met mij zich neer,
Sloot met een kus mijn ogen en… vloog heen.
En 'k zeeg ter aarde en hoorde en zag niet meer.…
Stemmen op een gemeenteraad
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.032 Want waar moet het heen met ween landje ween
Waar moeten we wel mee in zee en in mee.
Een dichter of vier zal gaan spreken
Over hoe géén haat te gaan kweken
Dit volk is immers niet echt verkouden
Die hoef je het woord griepen niet voor te houden.…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.489 Wen blozend van leven de rozenknop zwelt,
Een aâm van wonne waait door 't veld,
Ontwaken in 't nestje de vogelen klein,
En drinken de dauw van hun vleugelijn:
En gij slaapt!…
Een cadeau van licht en lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Dit is de wens,
het cadeau,
het gedicht:
dat wij het land mogen zijn
waar ruimte ademt
en veiligheid woont —
niet alleen in december,
maar het hele jaar door.…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 Het dakraam straalt licht
in deze donkere nacht
ik tel de sterren een
voor een en doe stil
een wens, onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte…
lauwerkrans
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
3.176 Ik heb een vriend die voor me klaar staat
zowel bij dag als in de nacht
Terwijl voor hem ook niets teveel is
als hij geduldig op mij wacht
Hij neemt mij beschermend in zijn armen
bij hem ben ik veilig uur na uur
Hij schenkt mij zijn zachte warmte
als het koud is kil en guur
Ook kan ik stilletjes bij hem wenen
met van smart verscheurde…
OMA
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
6.892 Ik wens je álle geluk met je állereerste
KLEINKIND…
De Herdersfluit
poëzie
4.0 met 32 stemmen
7.014 Zo gaf ik gaarne wens en wil
en 's Heren hand en hield mij stil.
Zo dan als door een rieten fluit
bij zwijgend eigen stemgeluid
Gods adem door mij henen blies,
hoe grote winst bij klein verlies !…
Vrij
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.360 Mijn wens en begeren,
Kan niemand mij weren.
Laat wezen wat zij:
De gedachten zijn vrij!
En spert mij geboeid,
In duistere toren,
Hun zorgen en moed ,
Gaan allen verloren.
Gedachten als vuren
doen storten de muren.
En zoldring daarbij!
De gedachten zijn vrij!
Daarom wil ik immer.
De zorgen verjagen,
En zal mij dan nimmer.…
Nu het stil wordt om mij heen.
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.364 Vouw Uw handen om mij heen,
drogend de tranen die ik ween.
Het is al om hem met wie ik eens ging trouwen
het liefste wat ik ooit bezat.
Op wie ik durfde bouwen,
hij was mijn liefste schat.
Heer ik vouw mijn handen saam
en richt mijn ogen nu naar u alleen.
U roep ik aan in Jezus naam,
nu het stil wordt om mij heen.…
Drie sonnetten voor de maangodin - 1 - Selene
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.656 teken
Tot esbat tel ik nachten twee maal zeven
maar onvermijdelijk breekt de dag steeds aan
meedogenloos, hoe weet ik waar te gaan
en wie te zijn en waarnaar nog te streven
kil daglicht doet mijn lijf en zinnen beven
te scherp zie ik al wat ik heb gedaan
en al wat niet, en al wat is verzwegen
Selene kom, geef mij uw blauwe maan
hoe wens…
Laat de luiken geloken zijn
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.542 Wen het kindje gedogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende ogen stil
toe zijn gegleeën,
dan zal komen de dromenvrouw
zacht over de grond
zij de vrome, die schromen zou
zo zij wakenden vond.
En zij zal in de lange nacht
aan het hoofd zich vlijen
met der dromen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.…
VOORBIJ
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.425 Voorbij, ik wens dat het niet zo is,
en dat je je wrok voor mij laat varen.
Je hebt geen idee hoeveel ik je mis,
kon ik je gevoelens maar verklaren.
Voorbij, ik kan wel huilen van verdriet,
had ik me maar niet zo laten gaan.
Had ik mijn gevoelens maar nooit prijsgegeven,
dan had onze vriendschap nu nog bestaan.…