Alle inzendingen over gevangen nagalm verleden

7546 resultaten.

Sorteren op:

Brakende nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
De nacht houdt gevangen in catastrofes alsof doorzichtige touwen kracht hebben te binden maar ontwaken is krachtiger als de dood alleen maar zin heeft in te grijpen Magere Hein heeft tot op heden nog lang niet al het werk verzet en laat het er niet bij zitten, hij slijpt continue zijn zeis, ondanks onverzettelijkheid gaat hij zelf flink over…

Doorschemer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
als de hemel stilvalt die voor zon moet doorgaan, in gesloten ogen schuilt dan liggen rijen dagen aan, voor anker in labiele zee, met tegenpijn die regen huilt bij kalme deining, immers, milde golven van randlicht donkeren monochroom zodra als glimp gevangen of misschien als fonkeling in een trage dagzoom…
Iniduo21 juni 2014Lees meer >

Spiegelbeeld met pijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Spiegelbeeld ik heb een vraag Een beetje minder pijn vandaag En niet zo agressief Iedereen is voor mij zo lief Maar het maakt mij zo kwaad Omdat het steeds nog niet gaat Wanneer word ik weer de oude ik Ik zit gevangen in mijn lichaam het gevoel dat ik stik Spiegelbeeld dit wilde ik even aan je kwijt Mijn geest woelt en ik zit met…

Aandenken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
de nachten lengen tot rode wederkeer naar 'n herfstige dood, wollig gekleed in grondmist en doorregen met rag op elk pad dat ik onwetend betreed het lijkt alsof verloren stemmen in die zachte, verstilde draden zijn gevangen alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig leven naar eindigheid doet verlangen…
Iniduo5 augustus 2014Lees meer >

De dag van de dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Op de dag van haar dood verborg ze haar ziel onder een zachte sluier van verdriet en pijn Opdat haar ziel bleef hangen en nooit haar weg vond Violen verstilden Muziek stierf langzaam weg Toen en nu was zij dood Haar dagen geteld Haar leven geleefd Zuiver, dat wel, maar nooit door een engel gevangen…

Mijmerkompaan

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Rood is de horizon door gefluister van wind gevangen in jouw ziel in jouw taal bloeien chrysanten bruin in een kroeg omgeving stelt zich voor aan vriend, droom en ratio beweging neemt iets terug van denken, voelen, tasten een droomseconde hier vandaan ligt een oeverloze droom te genieten in het zoeklicht.…
mobar12 november 2015Lees meer >

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Nattigheid

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Druppels racen om wie het snelste valt, om eenmaal beneden samen te klonten, gevangen in elkaar. Van hun gezamenlijk lot nog geen weet, en ze zakken traag, onder mijn vinger scholen zij samen, onwetend hoe de zwaartekracht hun bedroog.…
Marije Geerts24 november 2015Lees meer >

Huid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.993
Voor eeuwig gevangen In de cellen van jouw huid Je kunt erin verdwijnen Ik wil er nooit meer uit Strelend vol verlangen Kies ik mijn eigen bruid Twee handen druk bezig Mijn tong hangt eruit Ik proef jouw essentie Ik eet je Ik ruik je En weet je? Jij bent mijn huid..…

hemelhuis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
opnieuw, in een poging niet te betreden planten we bodemloos onze dunne bomen te voet, langs de randen van vrije vlucht op zoek naar de wortels van verlangen om ons af te zonderen van het heden de kaalheid van onze vlakte te omzomen tevens voor wankele schreden beducht altijd tussen gedachtemuren gevangen…
Iniduo30 juli 2017Lees meer >

Stil verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 712
Diep verborgen in het schaduwrijk gebied zie je tranen om wat is In het licht zie je het niet Niemand ziet het stil verdriet, het gemis Het verlangen gevangen Kleurrijke bloemenpracht fladderende vlinders dansende libellen kabbelend water wuivend riet statige zwanen In lommerrijk gebied zie je al die tranen niet…
G.Driesman2 december 2017Lees meer >

Vergeef het me

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
laat je niet gevangen houden door wettische gebouwen met ogen vet en wil is wet die noch van mens of broeder houden de getrouwen hun woord de strot in douwen roofzuchtig hun aardse huisje bouwen de begerige ogen astraal gaan ze keer op keer met dat wat een ander toebehoort aan de haal met een hart van staal…

Beoogd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Voorzichtig schuifelen wij elkaar voorbij met ogen die gedogen ogen naar andere ogen achter gesnoerde monden liggen woorden gevangen blijft taal bekrompen ik zie jou, jij ziet mij in vertraagde wereld nog coronisch veraf maar toch zo dichtbij blijft elke verhouding platonisch.…
mariebeau28 augustus 2020Lees meer >

Oktober

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Nu is weer een ander duren in de plooien van een tijd met vroege schemeruren en dakloze bomen in hun houterige pose ben ik weer gevangen in een vreemd verdriet om dat achterlaten van wie of wat ooit kwam of ging in vreemde traagheid sluit ik ramen en deuren de avond kijkt me aan met koolzwarte ogen ik moet met het donker de herfst weer…
mia bemong1 oktober 2020Lees meer >

Achter glas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Jouw foto op de tast Naast twee rode rozen Een zwart lijstje er omheen Zelf uitgekozen De rozen verwelkt Ze hangen gebogen Al tijden het Scharlaken verdrogen Jouw ogen, jouw glimlach Gevangen achter glas Jouw parfum, jouw lippen Nooit meer zoals het was.…

In memoriam matris (4)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
‘s Avonds stromen de buren samen in de kapel van het oude gehucht, waar wij onze moeder ontgroeiden maar gevangen bleven in haar hart. Hier is het licht der vele kaarsen, de troost der 50 weesgegroeten gemompeld door de eenvoudigen. Hier is de liefde van ons volk.…

zoals bij Edward Hopper

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.090
het kon gebeuren je werd door een fascinerende foto op het verkeerde been gezet zoals bij deze foto begin jaren zestig in de hal van Rotterdam CS toch had het ook zomaar een schilderij van Edward Hopper kunnen zijn een puur stukje realisme dat wij van hem kennen van pakweg begin zestiger jaren doch fraai gevangen in de lens van…

Volmaakt in imperfectie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 264
Een hart kan niet breken het kan overslaan als ingehouden adem en doorgaan Een hart is volmaakt in imperfectie perfect in harmonie met je natuur Een hart met littekens klopt onvermoeibaar heelt de scheuren Een hart vol verlangen blijft niet treuren is vrij van gevangen wil in ontvankelijkheid ontvangen Een hart bevangen door…

in de sluis

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 280
hier rust het water dat tijdens het leven tegen wil en dank, vroeger of later van taken werd ontheven in robuuste armen gevangen tot stilte gedwongen neigend naar onderhuids verlangen het avondlijk vuurlicht verdrongen maar bootsman noch wachter geven zich prijs dan klinkt het alsmaar zachter; waarheen gaat de reis?…
Iniduo21 maart 2026Lees meer >

een nieuwe kans

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.119
'k staarde in een grauw verleden kende geen toekomst Was niet vatbaar voor 't heden Wonden van een pijnlijk afscheid nooit geheeld vervormden pijnlijk elk nieuw beeld Voorbij kwam jij raakte me aan verdreef die duistere waan Leerde me mijzelf niet meer te haten 't verleden met rust te laten 'k heb weer vrede met mezelf…
Tony28 maart 2005Lees meer >

Je handen...

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.588
Je handen liggen stil gevouwen kleurend blauw Handen met een verleden die geloften deden van trouw Ooit streelden je vingers een symfonie van passievuur Nu liggen zij daar stil zwijgend in dit kille stilte uur Je handen liggen stil gevouwen in een doodskrans Handen met een verleden die het leven namen als een kans Ooit streelden je…

Geven, geven!

poëzie
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.153
'k Ben geleegd; ik ben verleden; 'k wórde dood: ik heb gevoed. Al wat komt is mijn verleden, waar 't gewerd uit mijne bede en lacht uit mijn vergeten bloed.…

Een enkele dauwdruppel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Dauwvol, berouwvol om alles dat dauwdruppelend aan een heden voorbij kan gaan, kent morgen een verleden dat niet aan het spinnenweb voorbij kan gaan.…

Er klinken voetstappen op het pad

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer zo'n oprechte liefde had.…

Op weg naar vrede

hartenkreet
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.607
Het vijanddenken moet even oud als de eerste stammenoorlog zijn en gekoesterd wantrouwen is al eeuwenlang oorzaak van ’t venijn dat complottheorieën doet smeden ja, oog om oog en tand om tand regeert nog steeds met strakke hand leren we dan nooit van het verleden?…

Het leven in coupletten

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 575
Terwijl het vee, in haar roep gevangen, rondjes loopt op vers gemaaid gras. IJs, als intermezzo gegeten, dat pijnlijk op de tanden rust. Ze heeft ze net pas laten bleken. De deur nog op een kier. Zie je; Zijn neus staat niet waterpas. Het is wat hem ooit griefde. Maar met een verleden van hard lood, mag een mens dat verwachten.…

Oriana en de Dalai Lama

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Zijn amandelogen goudomrand geslepen Hadden tussen de rozen reeds begrepen Dat ik een vrouw ben zonder pausen of goden Over het verleden sprak hij en de doden En hoe hij vergeefs zijn lusten dacht te doven Door metergrote kolen te verbouwen in de moestuin En dat hij graag monteur had willen worden En over de Baby Austins en de Dodge Die…
Henk Jonker21 november 2017Lees meer >

Het laatste blad

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Wegzakkend gevoel het laatste blad aan de boom angst om te vallen Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
CB30 november 2023Lees meer >

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd, gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid. Maar kijk omhoog, zie de blinde man die naar de wereld staart, hij schiet op alles wat beweegt, niets blijft hem gespaard.…

Genotsartikel

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Gevangen in haar rode licht Bekeken achter glas Zit ze daar maar op haar mooist Een schim van wat eens was Ze flirt en lokt en kleedt ze uit De mannen van de nacht Betaalde liefde tussendoor Terwijl thuis wordt gewacht Haar eenzaamheid valt niemand op Geen man past in haar leven Want wat je eenmaal hebt verkocht Valt niet meer weg te geven…