7546 resultaten.
Brakende nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De nacht houdt gevangen in catastrofes
alsof doorzichtige touwen kracht hebben te binden
maar ontwaken is krachtiger als de dood alleen maar
zin heeft in te grijpen
Magere Hein heeft tot op heden nog lang niet al het
werk verzet en laat het er niet bij zitten, hij slijpt
continue zijn zeis, ondanks onverzettelijkheid
gaat hij zelf flink over…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Spiegelbeeld met pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Spiegelbeeld ik heb een vraag
Een beetje minder pijn vandaag
En niet zo agressief
Iedereen is voor mij zo lief
Maar het maakt mij zo kwaad
Omdat het steeds nog niet gaat
Wanneer word ik weer de oude ik
Ik zit gevangen in mijn lichaam het gevoel dat ik stik
Spiegelbeeld dit wilde ik even aan je kwijt
Mijn geest woelt en ik zit met…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…
Mijmerkompaan
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.048 Rood is de horizon
door gefluister van wind
gevangen in jouw ziel
in jouw taal
bloeien chrysanten
bruin in een kroeg
omgeving stelt zich voor
aan vriend, droom en ratio
beweging neemt iets terug
van denken, voelen, tasten
een droomseconde hier vandaan
ligt een oeverloze droom
te genieten in het zoeklicht.…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Nattigheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Druppels racen om wie
het snelste valt, om
eenmaal beneden
samen te klonten,
gevangen in elkaar.
Van hun gezamenlijk
lot nog geen weet, en
ze zakken traag,
onder mijn vinger
scholen zij samen,
onwetend hoe de
zwaartekracht hun bedroog.…
Huid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3.993 Voor eeuwig gevangen
In de cellen van jouw huid
Je kunt erin verdwijnen
Ik wil er nooit meer uit
Strelend vol verlangen
Kies ik mijn eigen bruid
Twee handen druk bezig
Mijn tong hangt eruit
Ik proef jouw essentie
Ik eet je
Ik ruik je
En weet je?
Jij bent mijn huid..…
hemelhuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 opnieuw, in een poging niet te betreden
planten we bodemloos onze dunne bomen
te voet, langs de randen van vrije vlucht
op zoek naar de wortels van verlangen
om ons af te zonderen van het heden
de kaalheid van onze vlakte te omzomen
tevens voor wankele schreden beducht
altijd tussen gedachtemuren gevangen…
Stil verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Diep verborgen in het
schaduwrijk gebied
zie je tranen om wat is
In het licht zie je het niet
Niemand ziet het
stil verdriet, het gemis
Het verlangen gevangen
Kleurrijke bloemenpracht
fladderende vlinders
dansende libellen
kabbelend water
wuivend riet
statige zwanen
In lommerrijk gebied
zie je al die tranen niet…
Vergeef het me
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
594 laat je niet
gevangen houden door wettische
gebouwen met ogen vet
en wil is wet
die noch van mens of broeder
houden
de getrouwen hun woord
de strot in douwen
roofzuchtig hun aardse huisje
bouwen
de begerige ogen astraal
gaan ze keer op keer met dat
wat een ander toebehoort
aan de
haal met een hart van staal…
Beoogd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Voorzichtig schuifelen wij
elkaar voorbij
met ogen die gedogen
ogen naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou, jij ziet mij
in vertraagde wereld nog coronisch
veraf maar toch zo dichtbij
blijft elke verhouding platonisch.…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 ‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
zoals bij Edward Hopper
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.090 het kon gebeuren
je werd door een
fascinerende foto op
het verkeerde been gezet
zoals bij deze foto
begin jaren zestig in
de hal van Rotterdam CS
toch had het ook zomaar
een schilderij van
Edward Hopper kunnen zijn
een puur stukje realisme
dat wij van hem kennen van
pakweg begin zestiger jaren
doch fraai gevangen in de
lens van…
Volmaakt in imperfectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
264 Een hart kan niet breken
het kan overslaan
als ingehouden adem
en doorgaan
Een hart is volmaakt
in imperfectie
perfect in harmonie
met je natuur
Een hart met littekens
klopt onvermoeibaar
heelt de scheuren
Een hart vol verlangen
blijft niet treuren
is vrij van gevangen
wil in ontvankelijkheid ontvangen
Een hart
bevangen door…
in de sluis
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
280 hier rust het water
dat tijdens het leven
tegen wil en dank, vroeger of later
van taken werd ontheven
in robuuste armen gevangen
tot stilte gedwongen
neigend naar onderhuids verlangen
het avondlijk vuurlicht verdrongen
maar bootsman noch wachter
geven zich prijs
dan klinkt het alsmaar zachter;
waarheen gaat de reis?…
een nieuwe kans
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.119 'k staarde in een grauw verleden
kende geen toekomst
Was niet vatbaar voor 't heden
Wonden van een pijnlijk afscheid
nooit geheeld
vervormden pijnlijk elk nieuw beeld
Voorbij kwam jij
raakte me aan
verdreef die duistere waan
Leerde me mijzelf
niet meer te haten
't verleden met rust te laten
'k heb weer vrede met mezelf…
Je handen...
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
2.588 Je handen liggen stil
gevouwen kleurend blauw
Handen met een verleden
die geloften deden van trouw
Ooit streelden je vingers
een symfonie van passievuur
Nu liggen zij daar stil
zwijgend in dit kille stilte uur
Je handen liggen stil
gevouwen in een doodskrans
Handen met een verleden
die het leven namen als een kans
Ooit streelden je…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Dauwvol, berouwvol om alles
dat dauwdruppelend aan een
heden voorbij kan gaan, kent
morgen een verleden dat niet
aan het spinnenweb voorbij
kan gaan.…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
Op weg naar vrede
hartenkreet
1.9 met 12 stemmen
1.607 Het vijanddenken moet even oud
als de eerste stammenoorlog zijn
en gekoesterd wantrouwen
is al eeuwenlang oorzaak van ’t venijn
dat complottheorieën doet smeden
ja, oog om oog en tand om tand
regeert nog steeds met strakke hand
leren we dan nooit van het verleden?…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 Terwijl het vee, in haar roep gevangen,
rondjes loopt op vers gemaaid gras.
IJs, als intermezzo gegeten,
dat pijnlijk op de tanden rust.
Ze heeft ze net pas laten bleken.
De deur nog op een kier.
Zie je;
Zijn neus staat niet waterpas.
Het is wat hem ooit griefde.
Maar met een verleden van hard lood,
mag een mens dat verwachten.…
Oriana en de Dalai Lama
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Zijn amandelogen goudomrand geslepen
Hadden tussen de rozen reeds begrepen
Dat ik een vrouw ben zonder pausen of goden
Over het verleden sprak hij en de doden
En hoe hij vergeefs zijn lusten dacht te doven
Door metergrote kolen te verbouwen in de moestuin
En dat hij graag monteur had willen worden
En over de Baby Austins en de Dodge
Die…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd,
gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid.
Maar kijk omhoog, zie de blinde man die naar de wereld staart,
hij schiet op alles wat beweegt, niets blijft hem gespaard.…
Genotsartikel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.404 Gevangen in haar rode licht
Bekeken achter glas
Zit ze daar maar op haar mooist
Een schim van wat eens was
Ze flirt en lokt en kleedt ze uit
De mannen van de nacht
Betaalde liefde tussendoor
Terwijl thuis wordt gewacht
Haar eenzaamheid valt niemand op
Geen man past in haar leven
Want wat je eenmaal hebt verkocht
Valt niet meer weg te geven…