48273 resultaten.
Kom...
hartenkreet
3.0 met 41 stemmen
5.090 met mij onze macht…
Oh My God
snelsonnet
2.9 met 17 stemmen
2.032 Met z'n duizenden uit Azië vertrokken
En hier als een bedreiging aangemerkt
De zevenstip is 'r haast uit gewerkt
Ze moeten om hun bladbezit gaan knokken
De kostgangers van Onze Lieve Heer
Zijn ze hier voor een vakantie of voor meer?…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
Mijn verloren leven ( vogel )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 De vogel in mij
is allang weggevlogen
in alle vrijheid
raakte ze haar ballast kwijt.…
Voor Jan Willem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.130 LANGSTE DAG
Drie maal zeven
In de zesde maand
Van het jaar
Langste dag,
Zomer die op
Uitbreken staat
Vierentachtig schrijven
We als jij op deze
Bijzondere dag
Geboren wordt
Jonge ouders die
Verrast zijn met
Hun eerste kind -
Een zoon, ja, u heeft
Een zoon, en jij
Verdwijnt meteen de
Couveuse in ver weg
Van hen…
Tweede jeugd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
553 Mist en ochtenddauw hangen
Zwaar over het landschap
Van mijn tweede jeugd -
De weg die ik zoek
Is moeilijk te vinden, nog,
En toch torent boven alle
Nevel uit de ochtendzon
Die zich zichtbaar aan
Het grauwe ochtendlicht onttrekt
En hem weldra verdringen zal -
Voorgoed nieuw leven,
Jong zijn waar de ouderdom
Zich al zo lang…
Ruig
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
688 Vind ik mooi
De enige waar ik 'm echt voor knijp
Dat is die nieuwe engerd: Ruige Rijp!…
Beatrix's 80ste levensjaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix
Van '(h)arte' gefeliciteerd
met het behalen
van uw 80ste levensjaar
U verstaat de kunst
van mooi en moedig ouder worden
ook al gaat dat met kunstgrepen
U verdient een appeltje, een appeltje van Oranje
en als het toch moeilijk wordt
gewoon doorbijten!…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 De ondergang na jaren vernuftige uitvindingen,
waar de macht
zo zwart was als de nacht
en het geld
zo verdoezeld als de wegkwijnende zon.
De tol die wij allen hebben betaald
voor de hebzucht van wezens,
met een hart van steen
die geen greintje gaven
om het leven van hun medemens.…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uitgestreken ingeprent laait
de dag op nieuwe doch
versleten schoenen net
als gisteren weer op,
reeds ingelopen schrijden stappen
achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Het moment,
waarin onze verwachtingen,
roemloos ten onder gaan.
Oneindige momenten zijn het,
de enige momenten die ik ken,
waarin ik opklim, als een zon.
Eens zal het moment verschijnen,
waarin ik vol van aandacht,
zal kunnen ondergaan.
Elke dag, ieder uur, elk moment.
Vooralsnog leven we ons leven,
in een eeuwig veranderend nu.…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 We zijn op weg maar hoe kom je nou thuis
jezelf zijn in je eigen soul machine
de kiem van 'n magische ontmoetingsparel
met bladmuziek in een codex rescriptus
de glimlach van een nieuwe jeugdverslaving?
Je hoorde biden hello harris fluisteren
ik maak graag plaats voor
une reine des lacs roses
maar kamala zei, ik ben fleur
de sel
en als…
RUUD SONTAG...laat de zon weer schijnen boven Aalsmeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Ruud Sontag, Topman bij het, ons
zo internationale vliegveld Schiphol
Zou het in z’n naam zitten: Sondag
Zondag, Sunday, Sontag
Dat de zon gaat schijnen boven Aalsmeer
veel minder strepen aan de lucht overdag
en een flinke streep door de nachtvluchten
Het zit in de naam en het zit in de persoon
Zoals ook ik met mijn naam Krediet: vertrouwen…
Toen
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
3.109 Hoe velen zijn er al van ons gegaan
Mannen die we kenden in hun jeugd
We groeiden allen op in eer en deugd
Hebben onze opvoeding gestand gedaan.
Wat werd er waar van al die dromen
Waar we over spraken op de steen
Die zo heerlijk warm werd in de zon?…
Broeikaseffect
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.418 Wat is er loos in onze stratosfeer?
Geen hutspot meer en pegels in je baard,
berijpte bomen op een ansichtkaart.
Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer:
Waar zijn de strenge winters van weleer
nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…
een ééndagsgeluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
3.080 ik kleur de dagen op weg
daar waar het zilver en de klokken
onze bruiloft zullen laten schitteren
met slingers en duizend dankbaarheden
zal ik de jaren terug gaan tellen
waar jij mijn lief gegaan bent
door een tijd waar depressie
mij als man mijn taken ontnam
of zal ik fantaseren
over een nieuw begin
waarvan wij weten
dat het al steeds…
Suikerspinnen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
2.165 Zeg me waar we zullen zingen
in falsetten zullen zwaaien
spiegelhuizen laten lachen
om een Juttekop met haar
orgelmannen met een rietje
centenbakken laten graaien
kinderogen aangestoven
witte spoken laten kraaien
Zeg me waar we zullen dansen
vliedend middelpunten draaien
in dit reuzenrad vol liefde
zuurstokroze met gitaar
waar we samen…
zie ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 en de harten overlopen
laat ons nu samen zuchten,
waar de gebeden versleten zijn
pruttelt de koffie, zie het vage keukenlicht
onze roerloze handen beschijnen.…
Eerste schooldag
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
1.769 Alexia kwam kijken in de klas
Bij haar aanstaande onderwijzeres.
“Ik kom bij jou op school,” zei de prinses -
Maar dat gebeurt na de vakantie pas.
Dan kan haar ouderpaar haar eerst nog leren
De juf niet onbeleefd te tutoyeren.…
Duivelssteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 De duivel was woest toen
hij je naar de Doesburgse kerktoren smeet;
gelukkig gooide hij mis en belandde je
in de bossen bij De Steeg.
In lang vergeten en vervlogen tijden
brachten Ymirs verwanten je mee uit Jotunheim,
als altaar voor het offermaal gewijd
aan Wodans raven.
Althans volgens de oude verhalen;
zelf ervaar ik je meer als…
Wachten op Chnoem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 en toe neerstort;
waar ik onze werelden bewust verweef,
omdat wij wij zijn;
waar ik eerst nóg hoger proberen moest,
boven het geheel en het mogelijke,
met rode kroon en al,
tonen zou dat ik vliegen kon.…
Konibrillendag
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
1.359 Vierhonderd jaren lang al heeft één Huis
het beste voor met onze Lage Landen.
Zou iedereen niet klappen in de handen,
bezoekers, Friezen, mensen voor de buis?
Dus Máxima, je bent ook Van Oranje,
met bril of zonder: ik hou toch wel van je!…
Gun me, gun me maar even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Gun me, gun me maar even
na te denken over je vraag
natuurlijk ga ik antwoorden
maar nog niet meteen, nog niet
ik wil er even over nadenken
gun me, gun me maar even
en antwoord niet op de door
jezelf gestelde vraag voor mij
ik ben jij niet, jij ben ik niet
mag ik er even over nadenken
gun me, gun me maar even
bespaar me je spreektemperament…
Een korte vakantie
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
596 Het werd een week om nooit meer te vergeten
Ze vlogen naar de zon en weer terug
Het was een fout, beseften ze al vlug
Zoals ze op tv zelf lieten weten
Toch vreemd dat wij nog altijd niet vernamen
Waarom twee dochters pas veel later kwamen…
Het wordt weer lente
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
662 Wat ben ik blij, dus stuur ik dit bericht:
dat vogels weer uitbundig zullen zingen,
dat bloemen je weer overal omringen
en dat weer alles kleur krijgt in het licht.
En dat weer alles kleur krijgt in het licht,
dat zoveel maanden haast leek opgeborgen
en dat de mensen groeten, ook al zijn er zorgen,
ze voelen zich tot vreugde weer verplicht.…
De jaren betalen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.019 De bomen zijn gesnoeid om sterke takken te houden
waar we nog eens iets aan kunnen hangen
en iemand die teveel wordt, die voor ons gebrek
aan straat bij het licht van onze koplampen zal moeten betalen.…
Bloemen in het veld
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Bloemen in het veld
waarin ik wil liggen met jou,
waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen.
Waar wij de stilte vullen met onze hartslag,
en de bomen ons beantwoorden.
Waar wij tot in de wijde verte alleen zijn.
Waar wij ons gevoel kunnen laten gaan.
Een seconde een uur lijkt,
waar wij kunnen dromen.…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Wat angst welde in zijn hart, dat eensklaps hij ontliep
Het warm vertrek, waar aan haar boezem 't wichtje sliep
Zacht in haar arm en van haar kleed de wollige vouwen?
Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven
In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven
Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?…
OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 Oma is dood
de moeder van Erica
nou niet echt in de wieg gestorven
93 jaar en ze was de dagen zat
De begrafenis roept vragen op
maar welke vragen
de Meilandjes zijn ondernemers
van de wieg tot het graf
Dus er wordt ook wat afgelachen
opmaat naar de begrafenis van Martin
dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn
gilt Martin zelfs…
fascinatie voor de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.569 dood ik wil je leren kennen
wat hou jij eigenlijk in
fascinerend hoe jij intreedt
hoe jij de mens bevrijdt
ik wil weten waar we heen gaan
waar de dood ons brengt
zijn we dan verlost
van deze aarde
maar vooral van onze
menselijke pijn
mag ik even kijken
wat daar allemaal gebeurt
en mocht ik dan besluiten
hier wil ik eeuwig blijven
mag…