3181 resultaten.
Voor B.
gedicht
2.9 met 334 stemmen
67.773 zonnetje
ze heeft een rok met buidelzak
daar zou ik graag in willen zitten
Zij scoort nauwgezet rattenagressies
ik zit in de bibliotheek en schrijf
de enkele keer dat ik haar spreek
springt er mijnerzijds een vonkje over
Men moet de mooie dingen mooi laten
en blij wezen dat men gelukkig is
men MOET de mooie dingen mooi laten
en toch oog…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken weer het hoofd
op hol tot een orkaan ontstaat
en hij zich in de stilte van
het oog…
Hoe goed ik het heb
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
1.358 raam
een hemel vol met sterren
'k ben opgestaan en ging naar buiten
waar niets het uitzicht zou versperren
Ik hoorde bladmuziek van bomen
het zachte ruisen, een fluistering
ik hoorde krekels in het nachtelijk uur
genoot van geluid en schittering
Dit is een nacht om van te dromen
ja zelfs wanneer je wakker bent
ik zal vannacht geen oog…
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 die dag was het doodtij
hij gleed gestaag voorbij
de uren vielen als los zand
op de ongelezen ochtendkrant
binnen oog- en oorbereik
hing de deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 Maar wat je altijd meedroeg al die tijd,
het knuffeldier zo zacht zo dwingend
met zijn domme trouwe knoopjes
die oog hebben voor niets dan voor jou,
het hopeloos met hart en ziel verslingerd
wollig wezen dat van jou is, bij geen ander
ooit nog die versleten warmte vindt -
hem moet je achterlaten en verraden
als je de lonkende rivier ingaat…
Geloof en rede
poëzie
3.1 met 20 stemmen
4.514 Maar waar zij aan de vroomheid schaadt
Wend ik tot God mijn oog!
Want naast der rede schoon geschenk
Lag Hij het bijbelwoord
Opdat 'k zou toetsen wat ik denk
En zeggen: 't is akkoord!
Dit hemelse criterium
Staat vast in eeuwigheid!…
Oververhitte vlammen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Zijn manier van de aanraking
waar zijn handen contact kregen
met mijn fluwelen vingers
ontstak het vuurwerk in mijn hart,
de uitnodiging van de lippen
die bewogen sensueel terwijl hij zweeg
terwijl een gevoel van geluk mij overviel
vol ongeduld stond op uitkijkt te wachten,
werden de beelden, oog doorgrondbaar
in een kort film afgespeeld…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…
Cannabis lollies
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
740 Een dagje Amsterdam,
auto buiten de stad,
lekker met zijn tweetjes
met de vouwfietsjes op pad,
racen door de straten
een heerlijk vrij gevoel
gezellig samen praten
dwars door het stadsgewoel,
hier een patatje eten
daar een blikje fris
maar wat ziet mijn oog nu,
lollies van cannabis?…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.372 van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan het open raam de lucht vol stemmen
en wemeling des oogs…
Als wij niet meer kunnen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
769 Als we het niet meer kunnen Heer
En ons einde komt in’t zicht
Dat ons oog dan op U mag zijn gericht
Want bij U zijn we veilig, altijd weer.…
verlichting
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
861 ik liep laatst in een straatje
zeg mensen lopen hand in hand
het was een donker straatje
op het eerste oog niks aan de hand
dat straatje werd steeds langer
en ik werd een beetje bang
kom ik ooit nog uit dit straatje
het duurt nu al zo lang
na een periode van bangheid en van verdriet
zeg ik het einde van dat straatje
en jij stond daar…
Schipper naast God
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 en 't veilig strand voor oog.…
De gouden kakkerlak
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
846 We gaan vervuilers fotograferen
we gaan de troep op de kiek zetten
om zodoende een gooi te doen
naar de gouden kakkerlak
Mensen motiveren om zodoende te leren
rommel op te ruimen, pas op:
dat je niet zelf gevangen wordt
in ’t oog van de camera!…
IN NEVELEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 De sleutel maar eens ophalen misschien
Tweehonderd jaar geschiedenis meemaken
Het kleine godshuis binnenin bekijken
En met mijn vingers langs de banken strijken
De zerken lezen en de doodsoorzaken
Eens achterhalen van de dappere helden
Die voor mijn vrijheid het moesten ontgelden
Iel bedehuis, je weet maar niet van wijken
Al kan het oog…
GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 De mens roept God aan
in kleine, verloren ogenblikken,
spreekt vluchtig tot Hem,
Wiens oog het wereldwoeden
als een stofje langs ziet gaan.
Wie het Woord kennen,
mochten eens een klacht uiten
in ander daglicht:
"Mijn God, mijn God, waarom
heb ik U verlaten?"…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 ik laat de stilte na
als allerlaatste beeld
elk oog, door zwart en wit omrand,
hecht zich als een zwerver aan het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde…
HOOR HOE MIJN HART HUILT
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 hoorn aan mij gedrukt
dikwijls als ik jou bereiken tracht
Onder smart om jou ga ik gebukt
altijd als ik vergeefs op jou wacht
Ik hoor de telefoon dan overgaan
en ik veronderstel ‘t ook van jou
Ik heb duidelijk voor je afgedaan
mijn ogen zijn daarom vol dauw
Ik wou dat je thans luisteren zou
bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart
Dat je oog…
kitty
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
726 Kitty,
Zelfbewust en voor het oog een lust.
In gedachten reeds geknuffeld en gekust.
Kitty,
Mooie vrouw van 60 jaar
Een persoonlijkheid, met zwart haar.
Kitty,
Haar ogen, twinkelen als zij lacht
Hiermee heeft zij mij in haar macht.
Zal zij om mij kunnen geven?
Wil zij samen met mij zijn de rest van ons leven?…
De draad en de vliegende naald
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
581 Wanneer besef je
dat een uitroepteken
je moederschap bepaalt,
de punt verandert
in een oog
en jij vraagtekenend
de nieuwe draad.
Vliegend word ik
verder voortgetrokken
langs kiezelstenen,
lettergrepen,
handgebaren,
namenreeksen,
twee ongelijke schoenen
in de hand.…
Stil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
819 Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos.
Dan zie ik een tapijt van bladeren.
In vele gouden kleuren.
Verbaasd zet ik een stap.
En denk waar is de tijd gebleven?…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
ZEVEN TRANEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
851 Zeven tranen uit een oog
en nog zeven uit ‘t ander
Hebben van mij, die boog
voor jou als tegenstander
aangezien je mij bedroog
Zeven tranen op een kin
en nog zeven op de hand
Iedere smoes bleek onzin
uit alles sprak weerstand
even sterk als de weerzin
Zeven tranen uit een hart
plus nog zeven uit de ziel
Is je innerlijk dan zo hard
dat…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mij werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen…
Gods liefde is hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gods onmetelijke liefde is hemelhoog
Voorbij de wolken reikt Zijn trouw
Hij houdt van al Zijn schepselen
Zijn goedheid verrijst voor ons oog.
God de Heer is onze levensbron
Zonder Hem kan er niets bestaan
Geweldig is het om zijn liefde te ervaren
Hij is ons licht, helderder dan de zon.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor
Hij is een wijze zwijgende getuige
Lijkt lichtelijk vermoeid, doch rimpelt niet
Een spiedend oog…
De Schepping 2
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
449 8
Het water stond tot aan het dak
De golven liepen hoog
Ze rolden van het oppervlak
Tot in de hemelboog
En Jahweh ging weer aan het werk
Dit keer met pomp, al gauw
Verdween het water uit het zwerk
De Hemel kleurde blauw
Beneden was het nog wel nat
Maar boven lekker droog
En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad
’t Is netjes voor het oog…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.923 Noem me Anna
en ik ben gewoon de buurvrouw
die gelukkig zwaait als ze een taart bakt
of de hond uitlaat
Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door een bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt mij Igor
Ik woon drie stralen verderop
en rij altijd om zeven…