3011 resultaten.
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren
voordat rietkragen zich sluiten…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Dichter komen, de kring sluiten
be-doel je dat vandaag?
Het samenzijn weegt op de dingen
verdwenen in het leven zelf
ongemerkt, vervangen of vervormd
Zonder tijd alleen ver-anderen
wars van onbestaand verleden
zonder verborgen oorzaak.…
Iemand verliezen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
780 , te verliezen
hoe dan ook een wisselend gevoel
gevoelens die je niet kunt beheersen
iets wat gebeurt met een doel
Je gaat op zoek naar onbeantwoorde vragen
je gaat iemand missen tot en met
je bent er helemaal niet bij
je lijkt wel op een zijspoor gezet
Tijd is nodig voor berusting
tijd zal de wonden helen
tijd om een periode af te sluiten…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Zonder dat ik mijn ogen sluit zie ik jou voor mij staan
op plaatsen waar het daglicht tegen op ziet
in hoeken, om bochten waar ik jouw schaduw bewonder.
Je schaduw wat als een kaarslicht langzaam dooft
het sprookje wat in een dagdroom langzaam verdwijnt
maar jouw portret in mijn sprookje maakt het bijzonder.…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit
Hoor alleen maar het geluid
In mn donkere kamer, van een vogel die fluit
Tot het gelukzalige moment dat ik mn ogen sluit…
Eeuwig moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 zodra mijn vingertoppen
de witzwarte ladder beroeren
neemt iets mij bij de hand
ik kan dan zo maar niet stoppen
een verlangen laat zich vervoeren
onaantastbaar voor het verstand
de ogen sluiten zich als vanzelf
en mijn omgeving laat ik achter
ik ga onderweg, weet niet waartoe,
naar ergens waar ik klanken delf,
de bodem is er zachter terwijl…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens zou kunnen maken
en nu in een vuilniszak verdwijnt
Jouw leven keert terug tot stof
als een kring die zich gaat sluiten…
razen in een waas
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
506 de waas van het moment
sluit velen van ons de ogen
het is de eigen wereld die telt,
vervloekt zij het mededogen
de tijd die men heeft
wordt nagenoeg opgegeten
door het zoete van moeten
hoe ik dat zelf ervaar
of hoe de ander dat beleeft
kunnen gedachten wel, doch
gevoelens onvoldoende meten
men loopt niet meer op blote voeten
van schoeisel…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde huis dat leven heet
het sluit…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 zit zich te verbijten
op zoek naar een uitweg
langzaam valt de avond
geruisloos sluit ik de piano
kon ik hem maar helpen
voet voor voet vier passen
tot achter zijn stoel, voorzichtig
raak ik hem aan, streel
een arm, hij legt het scherm weg
en leunt achterover, laat me
mijn armen om hem heen slaan
legt stil zijn handen op de mijne…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.
Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond.
Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten.
In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer.
Eenmaal was er een vrouw.…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig,
op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval
van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…
Kiezersbedrog
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
516 De klucht keert om de vier jaar weer
Kiezen voor bestuurders Waterschap
De club van bijziende boeren
en baantjesjagers, rechts in de leer
Om niet helemáál af te gaan
sluit Waterschap bij Provincie aan
De opkomst is ook dáár miniem
Vijftig min houdt het voor gezien
U mág kiezen maar wees bewust
van geborgde zetels in de trust
Boer en…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Rosse grutto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 na het broeden op de
toendra van Alaska
vlieg je naar het wad
voor la Grande Bouffe
je maag overvol gevuld
met overheerlijke fruits de mer
sluit een sierlijk vaarwel uit
maar een aanloop bevrijd je
van al het aardse gedoe nu je
aan één stuk 13.000 kilometer
over eindeloos water van de
grootste diepste zee vliegt
uitgeput…
Gestileerd protocol
netgedicht
5.0 met 131 stemmen
507 was geen aanval
met een gestileerde
protocol juist het
onberekenbare maakt dol
altijd heb ik je
blikken kunnen lezen
maar de onverwachte
aanvallen tartten mijn leven
overal waar je
kwam en danste
stroomden je energieën
als mooiste dromen
maar er is een ruis
gekomen die deprimerend
werkt door zichzelf
onverwacht kort te sluiten…
Gespleten aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 over de grenzen
laten we samen het licht ontsteken
ken me
en noem mijn naam
die al een naam had
toen het nog geen vorm had
de vrouw die niet genoemd mag worden
in doolhoven verstopt
eten ze mijn vlees binnen de muur
voor doden
wij geheel anders
verlangen niet terug naar de tijd
van de vleespotten van Egypte
maar sluiten…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Geen god en tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 ik was op weg
stopte en ging
naar binnen
omdat er
geen buiten
meer was
door een deur
die ik niet meer
hoefde te sluiten
voor mij
strekte zich
talloze uitheemse
disformaties uit
waarvan sommige
nog iets vertrouwds
hadden in kort geleden
gebouwd maar
met focus op een
andere wereld
waar niet alle
dimensies bezet
waren die asychroon…
De moed verliezen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
754 Het sluiten van mijn ogen heeft wel de pijn verzacht,
Maar neemt niet weg die knagende zorgen.
Dat ik je nooit meer in mijn armen zal mogen nemen,
Om te verdrinken in jouw sterrenlicht.…
Veelbetekenend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 maar de laatste
dagen kost het
passen moeite
alsof hij door de
komende herfst
krapper wordt
ondanks het fruit
en de schitterende
oogstkleuren
de souplesse
is er ook al niet
meer bij het
uitgaan alsof
de jas geen zin
heeft om met mij
op stap te gaan
en samen gezien
te worden
het regende met
slaande wind de jas
wilde niet sluiten…
Friemelt en krioelt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 het woelt
friemelt en krioelt
met vleugels
en harige poten
jij fietst en loopt
onbewust af en toe
met de mond open
maar je bent
het zat dat
onderhuids
gekruip en jeukend
gevoel ze komen
jou de oren neus
en mond uit
niemand heeft
thuis de juiste
spuiten en pillen
om het ongedierte
effectief te stuiten
en buiten te sluiten
voor…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel
Beschermers tegen al het kwade
Laat hem de binnenkant vinden van haar hart
laat hem het openen en het zacht
over de oude paden schrijden
Hij is dichtbij en zij waakt hier
op de rand van de tombe
Ze sluit…
Ik kende ze niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 de gezichten die je
in de spiegel aan
blijven staren tot
je samen een
energie punt bereikt
maar dat sluit meteen
ook het contact en dus
geen communicatie
en voor zover ik weet
is er nooit een
follow up geweest
toch roept dit buiten
de orde meemaken
exceptionele diep voelende
ervaringen in mij op en
gevoeligheden voor dit
soort…
Beerput
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
175 kuil en verplaatsen
ons gewicht om de grond
te voelen deinen
De wc staat achter, tegen het huis:
een hok met een rond kijkgaatje
in de deur, op een put
die oom Sjef komt legen
De kuil doet hij samen
met de schepper, emmers
de keuken en de gang door
naar de kar met de strontton
En daarna dweilen we
Het pand is te oud
om aan te sluiten…
Dit is een vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
37 We sluiten de drukkerijen wegens infiltratie
We arresteren de redactie wegens smaad
We ontmantelen hun kantoren…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Sluit aan tot ge als een enig volk
De tijd weerstaat die rukt en rijt,
Ontredt aan wolk en warrelkolk
De schoonheid van een nieuwe tijd.…
Dichtersbar
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
879 Ach, woorden zijn maar woorden,
als de bar straks sluit,
vallen de woorden op straat,
en geen straathond luistert meer.…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 heel zijn leven onvolmaakt
hoezeer hij ook
blijft zoeken in dat leven
hem wordt altijd te weinig tijd gegeven
voor hij tot bovenmenselijk geraakt
Zo lijdt een mens
soms meer dan hij laat zien
en huilt hij harder
dan zijn tranen stromen
want op de vragen die er in hem komen
vindt hij geen antwoord meer misschien
En in zijn onmacht
sluit…