2943 resultaten.
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 links rijdend alle stoepen mijdend
met een uitgestreken kop
scheurt die het verkeersplein op
hier en daar wat auto's snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn…
Merrie.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
606 Het stond op de spiegel geschreven,
vannacht nog maar
vanmorgen
was het er alweer af:
“Van gekruid gehakt en tomaten
maakt men geen appelmoes,
maar het maakt geen fluit,
het smaakt nergens naar”
Dat heeft die heks gedaan,
om mij met deze spreuk van jou te bevrijden,
toen jij me achterna zat,
met dat stanleymes
Al die kastdeurtjes…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 Denken dat onderdak
geeft aan spiritualiteit
de atheïst mag ook
wakker worden in mij
het vrije denken als
warm verlicht wonen
in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden
nooit in woorden kon vatten
vijvers waren dunne spiegels…
OPNIEUW
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
908 Begonnen is de reeks
die het leven tekent
hiaten zijn het kenmerk
haperingen en overslaan
toch keert het ritme terug
onverwacht maar passend in de tijd
onaangekondigd en onbegrepen
in een alles of niets
even is het er, direct weer weg
ophalen en dicteren in zinnen
spiegelend in inzichten
naar een op- en afzien
telt alles wel mee op…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was uitgehard
maar voortbestaan toch bleef verwarmen
het water lacht
als jij weer in zijn spiegel…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 In de spiegels van het
blad zie ik mijn gisteren. de nacht,
het zeldzaam tedere van elk verleden
dat niet vervaagt
nu ik nog alles weet.
Ik ken de plekken waar het landschap
tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen
geuren, de zon een feest is. Muziek een
stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen
voor een ver verschiet.…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.
Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Ouder worden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.256 Maar ik krijg teveel meningen en weet nu niet meer,
naar wie ik luisteren moet, dus heb besloten tegenover
de spiegel te staan en alleen af te gaan,
op mijn eigen gemoed!…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Beken ruisen immervoort,
En de schone rozen
Neigen 't kopke over boord,
Spiegelen zich en blozen.
Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.
Kom, de liefde wacht naar u,
Blijf niet langer binnen;
Kom, de liefde lacht naar u,
Zing van 't zoete minnen.…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 ik heb alle moed verzameld
toch verloren met het spel
gooi ik de stenen weg
maar de tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt…
jarenlang ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 hij wacht al op haar als ze plaats neemt
voor de spiegel
al die jaren samen en nog steeds elke
avond als de gordijnen sluiten
ze zich terug trekken in hun eigen privé
vertrekken, hij als een kind zo blij
een voor een trekt hij de spelden uit haar
opgestoken haren
sterke haren, heerlijk geurende haren
hij houdt ervan hoe de zware pracht…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 men zegt wel;
laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 heb altijd van succes gedroomd
een kroon linten en wat lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 toen viel de stilte
hoorbaar als een waterdruppel
begon de dwaaltocht door de grot
kalksteenkegels sperden ons de weg
als stenen afgodsbeelden
wanhoop droop in pegels
van het gewelf
langs torenhoge ijskaskaden
van langvergeten angst
heel even fonkelde het meer
agaten spiegel in het vuur
van onze fakkels,
onpeilbaar als het navelstarend…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Bij de geknotte linden is doorzichtig
-stralend met lichtrode vruchten, geel
en groen blad, sneeuw op zijn takken -
de meikersenboom verschenen, roomwit
bloesemend, takkenwringend spiegelend
door het raam in de koudblauwe tegels.
----------------------
uit: 'Tirade', 1994.…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?
Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals de ochtend zich herpakt.
Onbeantwoorde vragen terwijl het antwoord pardoes komt aanwaaien.…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.
Een ander lichaam voor een tijd
gerijpt door de omstandigheid?
Dan blinken schelpen even op
ik hoor de stille letters klinken.…
ALLERLAATSTE STRAAT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
904 Op ‘t einde van de laatste straat
staat mijn weg voor eeuwig stil
Geen spiegel toont mij ’t gelaat
van hem, die ik gaarne zien wil
De weg terug schijnt pure mist
mijn ziel kan louter verdergaan
Wordt hier het gisteren gewist?…
's Herenweg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 , niet een zichtbare
doodlopende weg
maar toch, het zijn
verleden gedachten
die aan hun ogen voorbij komen
en de aanstaande morgen in
het ochtendgloren
gewis niet zullen verzachten
de kruisingen op hun gelaat
verhalen van verwarde snaren
is het levensverraad of
gewoon de laatste jaren baren
d'ogen blikken in de ziel
van een spiegel…
Slagen in het water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 buiten heel jaar door
Brengen we 300.000 keren
Onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
Vroeg bezorgd de dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach, wij zwemmers zijn rekkelijk
en de beweging is betrekkelijk
Veel dames maken die slag vaker
Voor vriend en vaderland
Op het droge voor de spiegel…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is waar
mijn hoofd doet me pijn
als ik deze wereld zie
te vroeg opsta na teveel wijn
zie ik de puinhopen ver weg maar
dichtbij zie ik mezelf in de spiegel…
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon
kijk maar eens achterom
woon in je gedachten
waar we lachen om de
gekke dingen die er zijn
samen delen we ook pijn
zo af en toe
wil ik je even bij me
dan spiegelen…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta
leven en gevoelens verdwijnen
zomaar ergens in een onderste la
uiteindelijk heb ik
in de spiegel…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 ik heb het woud gehoord
niet alleen zijn buitenkant
in het ritselen van bladeren
maar de oertaal van de vaderen
de krak waarmee hij
zijn jarenlange spanning
laat vieren in hervinden
van evenwicht en macht
het ven gezien dat zwart oogt
bij een helder blauwe lucht
en doodstil kleine bellen gas
aan de spiegel laat ontsnappen
bomen praten…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…