4084 resultaten.
Macht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 De sluiproute van de olie
door misdaad overwoekerd
macht is eigenlijk honger
zuchten en kermen worden niet gehoord
de woestijnwind blaast
maakt vlinders van steen
hoe komen wij hier weg
hoeveel hoofden tel ik
zijn dit echt de werkers
zij hebben wel houwelen
maar kunnen er niet mee richten
bind nu alles samen
dan is die beklemming…
Arcadia
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.022 Op een steen zit haar echtgenoot,
Ziet haar spelen, ergert zich dood
En zuigt op zijn manilla.…
bestemming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 niets komt uit niets
geen steen werpt zich op
water zoekt rivierbedding en
dijken steunen tegen klamme lucht
het vliegtuig bedenkt zich nooit
snelt zonder omhaal
zijn witte strepen vooruit
het doel is waar men een stem vindt
die roept en galmt in dreunende magen en
knarsende achterhoofden
zodat men wel iets denkt te horen maar
nooit…
Net even anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik kende
het probleem
wilde jou in steen
met houwen
boren en vijlen zag ik
rondingen verdwijnen
nog even hier
een stukje daar
het was nooit klaar
jouw massa verdween
precies daar waar ik
wilde dat het verscheen
maar dan helaas
net even wat
anders dan voorheen
ben er niet uitgekomen
jij bent en blijft nog steeds
het beeld…
Twee druppels?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 Toen ze ooit samen vloeiden
als een stromende beek in alle
opzichten in hun bedding ongelijk
tot in hun midden een steen viel
hun wegen tijdelijk gescheiden, elk
draaiend aan hetzelfde levenswiel
door gedachten uiteengedreven, hadden
zij veel en zoveel meer gemeen,
ze vloeiden uiteindelijk ineen als
twee druppels water, in het geheel…
In de sfeer van corona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 op het grondgebied
van de
twee delen
in Lutjebroek bouw ik mijn
huis op de
vergeten stenen
en kijk in de stilte
om me heen
naar 't hol
van de boom
waar de vleermuis
ontwaakt
terwijl een straaltje vocht
langs de boomschors
de grond in sijpelt
heel deze tijd speelt
in de sfeer van corona
men zou in
deze zuivere lucht
bijna het Urgenda…
Toegeeflijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 in de door
kaarsenwalm
berookte crypte
hingen lichte
papiertjes tussen
eeuwenoude stenen
met nog niet
uitgesproken vragen
wensen en gebeden
door de tocht
flakkerden
vlammen hun
toegeeflijkheid
langzaam droop
het vet waarin
oude zielen
verstillend
leken te huizen
heb de drukte
niet gezien in
mijn visioenen
waarbij ik de heer…
Arcadia
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 toen zij in de velden van
vroeger liep
ver van de smeulende wind
en bijtende bergen
zag het kind van weleer bloed
in het oog van de zon
zij begroef ontbladerde dromen
onder de steen van het slapende oog
nu huivert ze naast zwijgende goden
ze hoort het slikken van de tijd
het licht is niet van porselein
in de velden van vroeger…
Pontifex
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
464 Het onverhoedse
heeft toegeslagen
eenmalige donderslag
bij heldere hemel
buenos aires
voor miljoenen sorelli
et fratelli
in ecclesia
Ziedaar, herrezen
vanonder een wijze steen
diepbewogen
zijn urbi et orbi
in zijn vermoeide ogen
anima mundi
Ecce homo
Buona Pasqua
non plus ultra
ten leste
requiescat
pontifex summus…
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Overal zie ik blote borsten,
in marmer of steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt…
Nacht op de kale berg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
245 Het periodieke galmen
van het elektrisch brons
in de loze klokkentoren
van de kerk der heilige
bevlekte noch bezoedelde
op schootsafstand
niet te ver hiervandaan
is sinds een jaar of twee
godzijdank niet meer te horen
de vier wijzerplaten dicht
gemetseld van eendere steen
symbolischer en profaner
dan deze dwerg
kan secularisatie…
Verwondering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
190 De berg in haar
wijkt niet voor
kracht
zij wijkt voor
inzicht,
voor de heldere hand
van ratio die haar
eerste scheuren
blootlegt
haar denken alleen
verzet geen steen
enkel verwondering,
wanneer vogels
als ondergronds
water bewegen
wanneer verdriet
liefde en verlangen
hun stille druk
uitoefenen
wanneer het
massief…
Vals gestemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 Vindt ze mij lief, als ik wilskracht mis
nu haar naam op een steen is gegrift?
In mijn kamer staat een bruin dressoir,
waarin mijn krachten worden bewaard.
Ik sta op als ze mij morgen zoekt,
de regen klinkt als ingetogen muziek.
De baslijn sloomt bij het akkoord dat ze hoort.
Ik vind haar liever dan wat ik nu zie.…
Nietszeggend
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.657 Samen toekomst kijken,
terwijl liefde vooruitliep op
rotsige bodem... puntige stenen
in uitgeslepen grotten.…
Molens
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
992 Verdreven warmte door kille kieren
Waar klam en vocht deed zegevieren
Kraken in nachtelijke symfonie Molens
Draaien stenen verkrampte nieren
Verhulde pijn ontbering reeds gewoon
Noeste arbeid beloond met karig loon
Beeldend het landschap tot op heden
Door miljoenen bezocht en betreden
Zo het ware en altijd het heeft behoord
Draaien zij…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Summer in the city
gedicht
4.2 met 79 stemmen
7.333 De stenen heg hoeft niet geknipt
het pad wordt nooit gewied.
er is zo weinig onderhoud
ga zitten en geniet!
En zie je daar mijn glasfontein
waar duiven van graniet
als tuimelaars aan ’t spelen zijn
samen met een parkiet?
Wat zeg je nou, iets minder zon?
Tja..., ’t is en blijft een klein balkon.…
De rozen en het lied
gedicht
3.0 met 148 stemmen
27.758 Soms scheurden wolken in haar hoofd
en doffe stenen troffen haar terrein.
Te sterven, maar een levende te zijn;
en niet beleven wat er is beloofd.
Er kwam een stilte na de storm
waarin haar hart de regen binnenliet.…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 Aardbevingen en uitbarstingen
Lavastromen over mijn wangen
Vloedgolven van steen
Als je weer gaat.
De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.…
zuur(sonnet)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.888 wanneer hij gesloten bleef die mond
en zijn lichaam uit werd gekapt
in de wazige steen van achtergrond
is de tijd mij sneller ontsnapt
toen die mond vierde met een lach
en een lieflijk woord achter zijn
zeldzaam vreugdige lippen lag
was het al een stralen in de pijn
ach, toen de armen mij
bijna aan gingen spreken
was mijn hartje al zo…
Stadswacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.882 Ergens in de stad
staren stenen saters
met wellustige grijns.
Ik maak me los
van ongelijke tegels.…
ergens
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.437 Maar alleen, het enige bezoek een
afgedwaald stuk steen, ijs en puin.
Het bezoek klopt aan en laat een rode
blos achter, een lieve kus, een keer
in de duizend jaar.
Ze draaid om haar as en toont al haar
geschenken, plooien die haar oppervlakkig
krenken. De zon komt op, een nieuwe
dag breekt aan.…
samen
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
2.940 er zijn nog zoveel dingen
die we samen kunnen doen
er zijn nog zoveel stenen te versjouwen
er zijn nog duizend wensen
die ik graag vervuld zou zien
er zijn nog zoveel bruggen om te bouwen
je kunt je ogen sluiten
aan de zijlijn blijven staan
maar we kunnen ook besluiten
samen doen we er iets aan
want wie iets wil bereiken
die moet er tegen…
Keiharde Stilte
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.617 de stilte valt harder dan steen
zo ineens sta ik alleen
ben ik het punt van aandacht
geleid door inspiratie die wacht
totdat ikzelf de stilte breek
en dan de woorden kies en spreek
over deze mensen, voor mij in het dal
giet ik zinnen als een waterval
vervuild water laat ik meeglippen
totdat de kanalen vastslippen…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
het marmer glanst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 het marmer glanst
polijst de tijd
die is geweest
in aders die
het leven raken
subtiel detail
verspringend soms
ze waren daar
toen Gaia nog
haar aarde maakte
eeuwen splijten
in geopend steen
de houwer kijkt
er vaak langs heen
ziet ongebroken lijnen
dat spel kan hij
met een geoefend
hand verfijnen
ze worden in nog
zachter kleuren…
Voor jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
4.727 Ik denk aan je
even verloren
in zoeken naar waarom
van steen en oude ogen
Die zochten de plaats
waar ze woonden
in een stukje wereld
dat je zag wegkwijnen
wegglippen in zand
Ik bid voor je
in alle rust
stilte
en eenzaamheid
wachtende op rimpels
en antwoorden
op vragen
die ik nooit
zal durven stellen
Ik ben hier voor je
in…
Letterlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.744 De obsessie
Van melancholische fantasieën
Loopt uit mijn hand
Het blijft een leugen
Want de realiteit is
bij nader inzien gestrand
Met kinderlijke gedachten
Weggestopt op vochtige zolders
Mijn misplaatste gevoel
Gefuseerd als engelen met steen
Een beeld om aan vast te klampen
En afhaken is geen doel
Letterlijke woorden
Hebben mij het…
illusie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.969 ‘k Had enkel een stenen beeld zien staan.
En ik wist, wat je ook moet doorstaan,
het leven trekt er zich niets van aan,
je hebt je eigen godverlaten weg te gaan…
inzichtelijk erop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.189 dus sprak hij heel omstandig
over koetjes en andere klonen
op het uitzaaien na dan
viel er ook niets te vertellen
voor geen reden iemand te bellen
bleef er gewoon hij met zijn elan
tot ook hij begon uit te spellen
zoveel aan dit te geven
om het zaakje rond te krijgen
zoveel om niet meer te zwijgen
net genoeg om door te leven
de steen…