Alle inzendingen over wit

8650 resultaten.

Sorteren op:

een leeg huis

gedicht
3.2 met 94 stemmen aantal keer bekeken 64.796
de trap ben ik in 't midden opgegaan om je te zoeken zogenaamd je schilderijen te zien tussen de pilaren loop ik van zaal naar zaal langs witte wanden reliefs van het heden - je vloeren en deuren onzichtbaar wit lopen scheef van opgeslagen verleden.…

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
De bodem prijkt met wit geschitter. De maagre boom staat zwart verbrand. De onzaalge boom schudt zwarte kraaien Onwillig over 't witte land: Een groot penseel dat onheiltekens waaien laat over het geduldig land. Ik kan de vreemde tekenen niet lezen. Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward. Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.…

Afrikaans drama

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.462
van eeuwen handel mensengroepen hoe zij wegtrekken windgedreven donker op wit naakte angst beelden werpend op voorpagina’s (voor één dag) zich mengend in het achtuur journaal.…
sunset6 november 2008Lees meer >

Expositieruimte

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 440
Wij nemen bidders bij de benen knielen voor witte schurft uit jurken slurpen willen wij en nagelvijlen zien sprinkhanennekspek in dunne repen gesneden gestapeld tegen kerkhofmuren handen bloedeloos op rooie ruggen vouwen.…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…
wil melker27 december 2008Lees meer >

geef leven en bezieling

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.626
laat vliegen, laat haar vliegen de witte sluier met blauwe kraaltjes naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië laat gaan, laat zweven naar verre landen met brandend verlangen de geur van tijm, de geur van mint de wilde rozen van het Taurus-gebergte omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Halil Gür4 augustus 2020Lees meer >

Het pad der liefde

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.521
De witte echter, de minder mooie momenten die ook zéker zullen komen! Het zal voor jullie een peulenschil zijn de "witte momenten" door te komen, in de wetenschap dat liefde alles overwint!!! Geluk…

duizend bloemen

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 944
als je nog niet eerder zag je zoveel rood voor ogen als de dag dat ik je die papavers bracht van de heuvels uit het verre land wit is als jouw ziel oprecht en blauw de hemel die jij mij liet zien en rood het bloed in mijn handen van duizend keren plukken van bloemen voor jou…

GRENSGEVAL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
mij een smeken een gebaar de grens bereikt van goed fatsoen je raakte al de paal het rood en wit van hé kijk uit hier is de grens hier houdt het op gehoorzaam bleef je staan twee handen raakten aan de grens één stap nog slechts te gaan…

De tranen maken paden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
paden Hebben elk hun verhaal Een verleden, maar nooit een toekomst De roze paden, staan voor het heden Zodra ze wit zijn, zijn ze het verleden De onbelopen paden Op de huid van mijn arm Daar is mijn toekomst Daar maak ik paden Rood, donker rood Op het donkerste moment…
Duncan20 februari 2010Lees meer >

Vanuit de zitting van mijn stoel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
magnolia´s op handen haar huid nog zachter maakt telkens fluistert zij mijn wimpers langs: ´kom, wij gaan weer fascineren vanuit dit meesterwerk in passe-partout aan de maagdelijke witte muur.…

GETIJDENSNIPPERS

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
In het avondlicht glanst de witte zon, heel rond: mijn ogen zijn koel. Witte fabrieksrook strijkt langs novemberbomen... Een schilder ontbreekt! Rijp glanst aan bomen: beelden spoken in mijn geest... Maar geen gestalte! Waterkoker stuk! Dan klinkt na lange tijd weer die damp vol fluittoon.…
Han Messie29 augustus 2011Lees meer >

Hervonden schat

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
dag met nieuwe hoop ontwaakt gepaard met tomeloze energie zwarte bladen scheurt hij uit het boek versnippert ze met speels gemak tekent een grote witte bloem op de laatste zwarte bladzij als illustratie voor de hoop…
geeraardt29 augustus 2011Lees meer >

Poolruiter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Buiten kraakt het witte land, de stilte in galop, naderend in ademloos koude vlagen springt hij midden in de kamer.…

Sneeuwbui

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.907
Een hond danst lachend - met een wolvensnuit door zindelijk wit Hollands poollandschap. Een Alptraum van één dag. De witte bruid lost zachtjes schreiend op in grijze drab. ---------------------------------- uit: 'Ongekuste kikkers', 1997.…

Cannes

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.694
In een woestijn van zon, dicht langs de zee staan de platanen in een brede allee; dorstige herten, plotseling betoverd en in hun ren naar ’t water star gebleven, het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd, het wit gewei breed opgeheven.…
M. Vasalis17 februari 2016Lees meer >

Anno 2016

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
het niet, ze is in ‘t wit gekleed Dezelfde jurk als op het trouwportret Waarop ze resoluut haar ja uitspreekt Haar kern resteert, ofschoon ze overleed Een gids loodst haar naar J. van Nazareth Dan komt de vloedgolf die mijn dijken breekt…

verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
laat nu maar los zegt mijn moeder hier maakt het niet meer uit de zwart witte meeuw dobbert zout en nat- in – nat en zout het water staat aan onze lippen verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
wit decoreerde euforisch door het vele licht liepen wij in dromen waaraan geen eind leek te komen later zijn wij naar huis gegaan de ondergaande zon heeft ons het pad in rood gebaand…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Verrezen mensenkind

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
een moeilijk afscheid van hem die ook om hen gaf pas de volgende dag wordt in ontzetting en schrik maar met rondzingend bericht de tombe geopend gevonden hij was opgestaan de witte vlinder achterna en als nieuw verrezen mensenkind de wereld ingegaan…

Vriendschap sluiten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
ik herinner jou als toen: terwijl ik mij voorstel hoe liefdevol zoet de hoop een lied gebouwd op wit marmeren stenen een blinkend gebouw met nieuwe ogen en een tuin vol met bloemen waar de geur ons hart binnen sluipt om het simpele geluk van jouw hand in de mijne…

Ander onderwerp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
als oogverblindend wit pupillen uitroeptekens naar verlossing O Moedermank uw noodgeloken ogen zeggen het het sterven lukt hier zonder falen.…

Nog tien sextiljoen jaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Dag witte tuin waar zwarte letters groeien Vorm gevend aan het menselijk bestaan Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan Charon niet langer heen en weer zal roeien Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien Straks is het met mij- gardenier gedaan Ik zal je nogmaals innig gadeslaan Je tot die tijd met printerinkt besproeien Totdat ik met je opga…

Geiten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
zo doorzichtig wit dat ze spoken lijken gaten in het beeld als ik door hen heenkijk geven ze me doorkijk in het elfenrijk het zijn maar gewone geiten voor het moment tevreden buiten de gedachte buitensluiten dat mensen hun geitenmelk drinken hun geitenkaas eten en tot hun ongeluk ook hun geitenbiefstuk…
Sjoerd Visser10 augustus 2020Lees meer >

In voelbaar gewijde stilte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
vrouwen droegen zijn baar en legden hem voorzichtig in witte doeken op de verhoogde rots ook na hun verzorging gaven zijn verwondingen nog hun afdrukken zij fluisterden in voelbaar gewijde stilte rolden met vereende krachten de afsluitsteen in de nauwe nis en gingen ieder bedrukt hun weegs met de afspraak om de volgende…

niet meer weten wie we zijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
de laatste lente is gekomen laat ons met haar zitten in de ommuurde tuin bloemen vlechten in het haar we doen het mooiste jurkje aan witte sokjes in rode schoentjes wacht wacht wij begraven het kind we weten niet meer wie we zijn…
J.Bakx21 april 2024Lees meer >

Nu bijna zomer

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
De witte schermen van de vlier ze houden aandacht mild gevangen en doen ontluiken nieuw verlangen naar verder dan maar enkel hier.…

Een feeeriek lichtspel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
de intensiteit Van de pigmenten die op linnen van binnen reageren in de namen bekennen zij hun functies zoals brandend wit dovend en oplichtend rood zeegroen blauw het samenspel van kleur geluid en stukjes gedeelde herinnering geeft het schilderij een extra dimensie…
wil melker1 augustus 2024Lees meer >

Aan het water

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
En verderop de witte zeilen van een bootje gestuwd door de wind. En ondanks de rimpeling spiegelt het blauwe zerk in het water weerspiegelt het witte wolkje en de zeilen verderop, als schapen in blauwe weide. Ik geniet, net als die visser, van de rust en vrede daar op dat moment.…

Bevroren blauw

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 326
omdat wij al heel veel van het leven hebben geleerd zo samen de seizoenen door van vorst tot hitte en ijzige kou met wind die wit verkleurde tot bevroren blauw pas in de eerste lentedooi als de zon wat hoger klimt begint tussen pril en teder groen het vertrouwen weer op te komen…
wil melker5 augustus 2025Lees meer >