Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

De Kemphaan...

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Recht tegen over elkaar Mijn Ja tegenover jouw Nee Winnen of verliezen maar Als ik inbind win jij Als jij buigt dan win ik Hoe dan ook, er is er één niet blij De oplossing is er niet We buigen en binden geen van twee Niemand die het ziet Beide Kemphanen in serieus gevecht Wat te doen?…

Mijn klein hoopje mens

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
kende je gezicht in je ogen was de wereld ontwricht pakte je hand maar kon jouw gevoel niet bereiken sprak onze woorden de zinnen gingen als wind langs je heen zag je verstijven paniek in kramp de overhand krijgen jij gaat verliezen mijn klein hoopje mens alleen op een wereld die jij niet kent…

De ware

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Je denkt terecht is hij de ware wel zoals ik denk ben jij de ware wel, onze tactiek en voorzichtigheid ten spijt van doet niets af aan het in waarheid gedeelde wat geen van ons verliezen zal.…

tranen

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 904
Ik wil je niet verliezen ..ik wil je nog niet kwijt. Toch moet ik voor me zelf gaan kiezen..al wat ik heb is de tijd.…
jonnita25 maart 2012Lees meer >

STILLE WITTE ZATERDAG 2013

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Tussen dood & leven ligt de stilte van het wit Ijzig stil valt de sneeuw uit de hemel op Stille Zaterdag 2013 Maar de grote witte vlokken zijn aan de verliezende hand zoals ook steeds de dood van het leven Nog een nachtje slapen en dan is de Heer waarlijk opgestaan! nog wat meer nachtjes slapen en het weer gaat zeker omslaan!…

kweetnie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
je neus volgt liederen waar de hazen hun rug verliezen de wind van voor of achter je kiezen het slot sloot zichzelf en na elf is het twaalf uur zeven goede jaren haren achtergelaten stof tot praten met niet het urinoir waar pissebedden wonen geen kroon toch hofnar waar vrienden sterven ver bij mij vandaan…
lugh29 augustus 2013Lees meer >

Duivelsogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
In een nacht Die weigert Zichelf in Een druilerige dag Te verliezen Schuifel ik Langzaam in een Stille stoet van Geluidloze blikken Beesten voorwaarts - Duivelsogen gevuld Met hels licht Staren mij grijnzend Aan, Eco-loss Incidentenbestrijding Kruipt mij tergend Langzaam voorbij - En ik voel mij Verloren in het Sombere…

zeer veel pijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Zeer, het doet erg zeer sommige dingen gebeuren nu eenmaal je hebt het te accepteren alles heeft een verhaal Pijn, het doet veel pijn dierbare mensen verliezen is ontzettend moeilijk je krijgt het voor je kiezen Zeer veel pijn en te moeten voelen wat je voelt het is eigenlijk te veel waar is dat allemaal voor bedoeld Gaat het over…

Verstild moment

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan dat alle bomen hun bladeren verliezen dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen het is zo'n moment dat niemand weet hoe het te stoppen de bodem is drijfzand je grijpt je geliefde bij de hand drukt hem stevig vast maar hij lijkt weg te glippen het is zo'n moment dat de wereld verstild…

Midwinter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 968
het is weer die tijd van het jaar waarin er gesproken wordt over gezelligheid warmte harmonie saamhorigheid verwantschap maar wat als wat als je familie niet de jouwe wil zijn of je negeert of je ooit verliet zonder één woord of je ziet jouw dierbare het verliezen van het leven laten we laten we vooral lief zijn voor hen die het…
LadyLove23 december 2015Lees meer >

Bruggen zeven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Omdat het niet om status gaat nu we telkens naakt staan in de liefde en onze namen in duinzand verliezen het is een vorm van eenzaamheid niet al het materiële overboord het schip zal niet in woorden stranden een gedachte door tijd te snel ingezet maar als een gebrek gebleven bij het beleven van kleine eenvoud die naar adem snakt in niets…
mobar24 februari 2016Lees meer >

Hoofd verloren....

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
waren er verhoren door raden van 't gerecht Een woordgevecht met eenzelfde uitkomst voor zondaar, zondebok Bij tromgeroffel en het luiden van de klok zou hij op plein of markt .....zijn hoofd verliezen.…

ik ken je geheimpjes

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
ik ken je geheimpjes die je bewaart want tijdens je dromen mompel je woordjes je mond vertelt veel pikante verhaaltjes mijn oren staan open maar in geen enkele zin hoor ik mijn naam vallen en dat vind ik zo triest die nacht maakt me bang om je hart te verliezen ik verlang naar de morgen want dan…
jonhy donovan22 september 2016Lees meer >

Poort naar winter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Er verschijnen poorten poorten in het landschap De bomen op rij aan zoom en kant van landelijke wegen De wachters mogen het goud van hun straatje vegen wind snelle trawant De kruinen verliezen -spilziek- hun kleur blijven ontsierd achter op hun post Sneeuw zal hun kreunen smoren ijzig roepen ze wat herfst hen heeft…

Bij het ontwaken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Verliezen minder erg dan verloren een droom ontmoet die even blijft bij het opstaan en dan vervliegt naar de wereld van ontstaan Niet meer weten of in de droom gesproken, gezucht en ademgehaald in kleur of zwart-wit , vice versa van mannen, vrouwen en kinderen Er kwam een appel in voor een wurgslang in een boom Een gespleten tong bewoog…

Ik mis je

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Ik ben alleen gekomen En ik zal ook alleen weer gaan Maar ik hoopte en ik dacht Dat jij langer naast me zou staan De dagen na jouw dood Vervult van tranen, van eenzaamheid Ik word omarmd door dierbare mensen Maar jouw omhelzing ben ik kwijt Ik wil mezelf ook niet verliezen Ik weet dat het leven verder gaat Maar de vraag is hoe ik dat…

de ander zijn

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
de waarheid is een lekkende sloep die in de geulen van zeeën verdwijnt wijs naar het wolkendek val neer in het stof roep goden aan beschuldig anderen huiver omdat de oorlog altijd weer begint omdat we de ander verliezen laten we verhalen delen en samen reizen zonder huiver zullen we weten dat we de ander zijn…
J.Bakx18 januari 2020Lees meer >

Idylle

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 299
roerloos staren wij elkaar diep in de ogen een aanwezigheid van teder geluk geestelijk zijn wij één geworden de wereld was eventjes blijven stilstaan smachtend vallen we in elkaars armen en verdrinken en versmelten in één wezen we verliezen onszelf en zijn de enige getuigen van deze volmaakte harmonie rita g.declerck…

Koffie

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 276
Troost wordt dikwijls in de grond geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën om het hoofd niet te verliezen in het zwellen van de wallen. Haast macaber hoe schimmen bovendrijven in scherven op de keukenvloer.…
Caty Moerman18 augustus 2026Lees meer >

Met een glimlach om mijn mond

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Je gaf me nog een laatste keer Om afscheid van je te nemen Daar had ik je ook om gevraagd Maar ik kon toen niet weten Hoe verliefd ik was op jou Je huis had je met kaarsjes verlicht Matras op de grond Je kuste me zo overtuigd En ik verlangde zo naar meer Een avond lang was ik bij jou Mijn handen streelden Elke centimeter van je lijf…

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk het warme zand heb jij om wille van het tij met rust gelaten, weldra komen er verliefden samen, tot aan je grens die vloedlijn heet wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend op het groots moment van zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien…

Het bewijs

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 335
Wat als afscheid nemen slechts vellen papier waren, volgekrabbeld in een roes zonder dat je wist wat ik vastlegde. Een stapel wit die langzaam zwart trekt van het gemis. Ik sta aan de rand van verlies. Niet dramatisch. Administratief.…
Nathan30 januari 2026Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
Het bos was dit jaar vroeg van de partij Eind maart stonden de bomen reeds te meien De sneeuwklok was met krokus aan het vrijen En vogels maakten al een hoop stampei Nu valt het blad, zo gaan gewoon die dingen Al bijna tijd om 'Autumn Leaves' te zingen.…
trawant7 september 2014Lees meer >

In de grond der traditie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.123
In de kern van jouw menszijn Was je voor iedereen jezelf En, belangrijker nog, Voor iedereen gelijk, Als geen ander doordrongen Van de gedachte dat de mens Alleen samen met de ander Het leven leefbaar kan maken Zo hebben we je meegemaakt, Buurman die voor alles Medemens was, altijd klaar Om de naaste in jouw omgeving Te helpen…

Waarom?

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.867
Je afscheid sloeg een krater de wonden nog rauw. Waar blijft nu ons later? Waarom deze kou? In mezelf, herken ik je trekken, dan word ik soms boos. Verdekke!! verdekke!! Roos!!…
mrien29 november 2003Lees meer >

Hortensia

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Haar kleuren spatten als het ware in mijn gezicht koester een diepe schoonheid net als hommels zweef ik betoverd - gedragen door een regenboog - haar zomer ontroert zoekt verkoeling in een bui ik drijf even mee neem afscheid van dit wonder voor even morgen vraag ik haar hand.…

PEPPELS

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
De peppels Ze omzoomden al herfstpad en weg En lager het stil en troebel water Ze staan zo voor 't vierde jaargetij Worden dromer van 'n onvervulde realiteit Op afscheid zijn ze toegesneden Wie maken ze met hun diepe geuren blij? Ik ben ze voorbij gereden Heimwee naar zomer op m'n bagagedrager.…
Harry Daudt25 oktober 2007Lees meer >

Suites voor Annemieke XX

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
een winteravond vloeiend uit nooit meer tantra voor de open haard laan te rhijnhof vier ik kan geen afscheid nemen met een reine geest wat je aan had op je laatste tocht dichterbij kan ik niet komen zekeringkastjes en krimpkousen overal waar ik kijk iets te doen de tijd is spoorloos ik vraag het licht van de zon om een afscheidsbrief…

over de brug

netgedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.721
na zijn dood was hij alom aanwezig onbereikbaar daar ze haalde het huis leeg verkocht het maakte een nieuw leven nu zit ze daar laat de dagen verglijden in een vroege slaap neemt moeizaam afscheid van verwarde dromen droomt dagenlang van de nacht en wacht en wacht en wacht…
rietvr7 september 2008Lees meer >

Smeltend oud geel,

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
hernieuwde sneeuwval en licht, afscheid van een reeks vormen. En dan opstaan; wat je precies voortdrijft weet je niet. (W)interzicht? Het omstandig ramenlappen van het tot berstens toe zelfstenigend huis. De klok uit de toren jatten en vlug je tenen intrekken. De klos chaos wikkelt zich af.…
Ada Besselink28 november 2006Lees meer >