5615 resultaten.
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Aan gloed ontbreekt het je niet
flonkerend knetterend vlammetje
met je bitter blauwe stammetje
dat oranjerood vertakt in 't verschiet.
Ik kijk graag naar je tongen
die zoveel stemmen trekken
en de zomerdromen wekken
die ik ooit heb verdrongen.…
Waterpret
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.134 Helemaal doorweekt, blauw van 't lachen
eindigend samen in het grote bad
hebben wij een hele fijne dag gehad.…
Witte rozen
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
1.841 Jouw bovenaardse zinnen
die zwijgend roepen
om witte rozen
die je prikken
moeten
bloeden soms
want hun rook
sluiert dwingend
je blauwe ogen
die niet meer zingen
kunnen
in die zoete slaap
van dood sluimeren
en koudziek huiveren
bij 't ontwaken
dan roep je weer
om witte rozen
die je prikken
moeten
schreeuwen soms…
Dienstweigeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
710 Al zullen al mijn maats mij wel verguizen,
Mijn uniform gaat spoorslags van de baan
Ik kan niet steeds zo'n aan- of veldslag aan
En weiger verder dienst op Hoorn-Enkhuizen
Ik ga van blauw naar legergroen, dat scheelt
Omdat je daar alleen maar oorlog spéélt
--------------------------------------------------------------------
Het treinpersoneel…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.
Maar schrijven
doe ik wel.…
Overspel
netgedicht
3.5 met 381 stemmen
48.552 En ik wacht op vlagen regen
Gedonder volgt op flitsend blauw
Ik denk niet aan de stille wegen
Die ik net nog nemen zou
En ik ruik de rust van angst
Die ik anders voel als licht
Maar die angst, die is nu donker
Is nu aan mezelf gericht
En ik hoor de klap van woede
Hierna leven kan niet meer
Dit is het eind, van al het goede
Mijn stille…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
zo hopeloos, soms
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.315 woorden als zandkorrels en al lang
is alles haar en huid en bitter
zoet doolt het hart in hemel
verdwaalt de maan
één enkele zwaluw
maakt nog niet de lente
- zegt men - ook niet in duikvlucht
over zinderend asfalt
soms hebben liedjes ademnood
waar schaduwen vallen in de schoten
is er noch hand noch mond
en breekt het blauw.…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
tot méér dan stilte valt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
834 terwijl alles waait
en een stem de woorden
laat verdwijnen
nooit aanbeden zoals
uit eigen bloed met blauw bewijs
op twee gezichten
sijpelt moedermelk zonder blindheid
of juist met
op tongen vol van glorie en op iedere
dag om minder te
praten
en eens te meer en opnieuw
verhuis ik naar de stilte
ingewijd
net boven de dood…
anne 13 mei 1944
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
726 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en verre vrede
de grote kastanje draagt kaarsen
in het bezette en grauwe amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen de zilveren nachtvogels weer
dreunend de zekere dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en de betere wereld…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?…
Haar dracht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
772 Omdraaien kan al lang niet meer
de strik is onnodig
kort haar heeft ook wel iets
maar als hij ingehouden vraagt
waarom vandaag en niet morgen
blijft het ijzingwekkend stil
zelfs adem wordt niet gehoord
blauwe ogen spreken allang
geen stoere straattaal meer
zij draait zich wanhopig om
vergist zich in de hoogte van
de donkergrijze stoeprand…
sperwer ( klamper)
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
782 hier zijn we, samen en alleen
het blauw op de voeten
schaduwen vervelen
een jonge wind streelt
zijn haren
kopstukken van golven
vreten het veen
daarboven
gaat door strepen getekend
een koppige vlinder
in de hemel, de zevende?
transparant hangt moordend
aan klauwen
cirkels klimmen omhoog
beneden nerveuze ogen…
WOLKENLUCHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 hangt als een gordijn
tussen ons in
Ze zegt, 'n tikkeltje stijf:
er is geen wolkje
aan de lucht
Ik zeg, bedremmeld:
dat is tenminste
een begin
Het is goed
je hart eens
bij mij te luchten
Wijs naar
het blauw van
lucht erboven
Ik wil je wel
op je woord
geloven
Maar straks
hangt er hier
een regengordijn
Zullen we nat…
zware dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.269 met een donderende klap
valt deze grauwe dag
precies weer op de datum
van welke dag het is vandaag
gisteren gebeurde
exact hetzelfde
`t kan mogelijk
een toeval zijn
ze knijpt hem
blauwe plekken in de lucht
omdat de nacht haar
in zijn klauwen kreeg
en morgenavond
zo goed als zeker
zakt vast de zon
weer in de zee…
kemeleon - amsterdam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 ondergaande zon
vertraagd daalt een vliegtuig
vanaf het balkon
in de grond een steel
waar elk jaar blauwe bloemen
wortels onzichtbaar
in het zonnetje
een tafel onafgeruimd
ober afgepeigerd
in de tapasbar
weer zwitserse kaasfondu
de goedkoopste hap
ondergaande zon
een wezenloze stilte
vliegt door het balkon…
Papavers kleuren weer...
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.230 Papavers kleuren weer
de bermen en mijn dromen,
vertellen mij dat nu voorgoed
de zomer is gekomen,
dat blauwe lucht en stil verlangen
een zomer lang kan blijven hangen
maar dat de zaden zijn geborgen
en verder reiken dan de morgen
die als een droom verschijnen kan;
laat de papavers rood ons groeten
wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Van duizend woorden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 hij is de tattooking
van duizend woorden
zelden uitgesproken
omdat weinigen hem hoorden
beschreef op lijf
en onderdanen zijn gevoel
kleurde onderhuids een
een eigen koninkrijk
in blauw en rood van
verre zee met verlangen
naar het groen en in
het doen neemt hij je mee
naar daar waar hartsverlangen
eindelijk gestalte krijgt
tekent…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
Wolkte mijn zon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
885 je pakte wat wind
wolkte mijn zon
hagelde ijs
en regende later
je warme lente
ik droogde bekoeld
zag het blauw tussen
jou en de buien
nam een van mijn
laatste winterse truien
fiets nu door maart
laveer tussen
winter en zomer
jij roert je staart en ik
blijf een lentense dromer…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 De wereld is moe en op de blauwe lijnen
in een schrift is het koud.
Eerst sliep hier nog een man.
Nu staat het lichaam op.
Ik ben er stil van.
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Ooit zal het mensen nog bekoren,
dat het gras groen is, de
bloemen bloeien, de lucht blauw,
de zon warm.
Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…