3520 resultaten.
Herfst in de stad
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De regen houdt maar aan,
de gezichten die ik opneem,
doen mij denken aan mime-spelers,
die zich weerbarstig verzetten tegen de kou.
De striemende wind doet de huiden verstrakken,
er wordt duidelijk minder gelachen dan
toen we nog halfnaakt in het zwembad
badderden om de zon van ons af te slaan.
Een oude NRC waait in het gezicht van een…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Onbehaaglijk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
600 de kou tikt op de ramen
hoor hoe de hemel schreit
en haar aarde bedekt met witte tranen
kil haar gemoedstoestand, omringd door stilte
die zachtjes door de pijn snijdt
brandt binnenin het verlangen
naar immense rust…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 Zij was van ieder najaar
het gekneusde meisje
en zong, onhoorbaar haast,
een notenkrakerslied: vandaag
ga ik misschien verloren.
De linten in haar waaiend haar,
papavers tussen koren ooit,
maar rood wordt bruin en
brood verkruimelt, langzaam
gaat elk meisje dood.
Ik wou haar vluchtruim zijn,
mijn tuin voor al haar vogels
openplooien…
stramme verzen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
876 het is eind oktober
en ik heb weer
koude vingers
die mijn verzen
stroef laten lopen
als veteranen
in blessuretijd
maar niets belet mij
mijn handen te warmen
aan jouw warme lichaam
ook al lijkt 't op het oog
niets om het lijf te hebben
tóch mag dit wel eens
worden vermeld...…
Herfstregen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.569 De regen kust mijn vensters weer,
De donkre winden sollen
Het droeve liedje van weleer
Langs alle huizebollen;
Een dorre tak gaat heen en weer,
En van zijn blâren rollen
De natte tranen telkens neer -
Altijd weer volgezwollen.
0: met de zon om 't hoofd gewonden,
Met geld en goed en zoet-gezind -
Wie heeft de Mei geen vreugd gezonden?…
De gure wind
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
804 Hard blaast de wind door de lucht.
Hij doet zijn best om guur te lijken.
Vogels jaagt hij zo op de vlucht,
die gaan naar warmere landen wijken.
De winter kondigt zich nu aan,
de lampen zullen nu vroeg al branden.
Snel zie je een fietser voorbij gaan,
terwijl hij blaast aan zijn koude handen.
De natuur is grauw, de bomen kaal.
De wind gaat…
Herfstig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
587 zachtjes glijdt het zonlicht
door het grote raam
dat het spinnenweb verlicht
wiegen bladeren naar benee
koesteren zij de vrije val
herfstige schoonheid weldra passé
koel tikt de tijd voorbij
gaat deze nou werkelijk sneller
of ligt dat nou aan mij…
Novembermist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 herfstzon verstopt zich
neemt afscheid van gekleurd bos
mist verstilt geluid
geritsel van vallend blad
nieuwe knoppen goed bedekt
Tanka…
Herfst
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 Het sneeuwt blaadjes
Bomen worden kaal
Het asfalt kleurt oranje
Het sneeuwt blaadjes
De kou lijkt normaal
De lucht gooit kastanjes
Het sneeuwt blaadjes
Oranje wordt een taal
De boom verliest zijn franjes
Het sneeuwt blaadjes
Maar voor sneeuw is het te vroeg…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
vraag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
491 hoe vat ik november
in juiste accoorden
waar ruik je de geur
van chronisch verval
hoe kan men het zompige
vocht ooit verwoorden
hoe giet ik de maand
in een mal...…
Vlieg je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
765 Dat zachte aandachtige
in druppels en in traan
om je mondhoek als rimpeltjes maan
licht je lach
prachtig in novemberogen
over herfstbladeren heen
krul je
schors met lange benen
worteldicht tegen me aan
schetst je
zwiepende stormhand
naaktgestrekte takken tegen het raam
vlieg je
stil met uilenvlerken
waakzaam nachtbezonken in haar…
De 100.000 Klapper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 De 100.000 Klapper
Op de Sociale Media in het verleden meer dan 100.000 Bezoekers
Veel aanhangers en fans
Ik wil aandacht
Dat was mijn wens
De 100.000 klapper
Het werdt landelijk gezien
En iedereen in Nederland kent de naam van Danny van Strien…
wintertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 geen gouden glans
van zomerdagen
geen late avond
met rode gloed
maar kou en donker
in onbehagen
wat is er nog
dat ertoe doet…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Herfstbladeren liggen
rood en bont: een tapijt
op het trottoir en in het rond.
Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna…
Winterkoningin
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 Volle geur van zoete maan
brengt zinnen weer tot lusten
uitgesteld genoegen wacht
zij haast zich er naar toe
Gelokt door de verre poolster
op weg naar het winterpaleis
naar de warme verleidingen
die de wintervorst zal brengen
Onderlangs de wolken
ruist een helder silhouet
de ganzenvluchten tegemoet
die naar het zuiden koersen
Tot…
herfstwind
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
709 kleuren
vliegen speels
alle richtingen
elk moment
een
om in te lijsten…
Zomer.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
652 Op het pleintje,
In het parkje voor mijn huis,
Liggen perkjes stil te geuren.
De vrouwenmantel pronkt er
Met haar grote kraag,
De lavendel sproeit uitbundig met haar parfum.
't Is zomaar feest vandaag.
De zon zoekt stralend al die kleuren.
De hemelsleutel blikt naar haar omhoog.
Als zou ze willen vragen:
"Zend toch Uw schone regenboog…
Oneindige eindigheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
584 Lente
Zomer
Verval
Ik val
In een oneindig bodemloze put
En ik blijf maar vallen
Dat valt heus niet mee
Het vallen
Het verval
De bladeren blijven maar vallen
Deze herfst
Tot humus
Tot winter
Daarna
Punt
Uit
Eindigheid
In een oneindige stilte
Het eeuwigdurende niets
Totdat de rups
In en uit de cocon…
Herfstmuziek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
711 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Voor mijn venster bloeit de blauwe regen,
De tere trossen wiegen zachtjes in de wind.
Hoe mooi die tere bloemen,
Zo prachtig en zo blauw.
Iedere morgen moet ik kijken,
Een vreugde ied're dag.
Hoe goed doet dit bewond'ren,
Hoe fijn dat ik bewond'ren mag.
Aarzelend verschijnen dan de blaadjes,
Als willen ze ons tonen:
"Hoe mooi is toch…
November
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
579 gesluierd is het licht
in de te korte dagen
een verregend gezichtsveld
bereikt steeds vroeger de avond
waar lampen schaduwen leggen
op bleke gezichten…
OUDE MAN
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
861 De oude man staat aan de waterkant
starend voor zich uit te kijken
zijn vier honden zitten aan zijn voeten
twee eenden gaan in hun vlucht aan hem voorbij
de herfst bekijkt hij met een weemoedige blik in zijn ogen
terugdenkend aan de vele jaren die voorbij zijn gegaan
goede maar ook mindere jaren
flitst het even door hem heen
hoeveel jaren…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
zinloos grijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
749 tot de tegenwind
eindelijk weer waait
lijkt alles dichtbij
maar toch afwezig
de rest van de wereld
verhult zich tijdelijk
in zinloos grijs
maar of je echt veel mist
blijft in nevelen gehuld…
november in Erica
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 zoals een visser wacht
voorziet de vaart de winter
berust een zachte verenvacht
en trekt een vluchtig spoor
bij het stoplicht in de verte
houdt in het nevelig licht
verkeer de adem in
van winterkou bewust
peddelt een vastberaden fietser…