6043 resultaten.
Doorstroming
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
556 beetje bij beetje ontdooi ik
de stroom van een bevroren beek
beginnend bij de oeverranden
warm er strafverstijfde handen
aan opgegraven bodemvuur
voel oude levenstekens steken
en waar remmingen verweken
kabbelt later op een nieuwe wind
die met voorjaarsklanken ruisend
door geknakte kragen zingt
de bedding vult zich met een nieuw elan…
Stramien
gedicht
2.8 met 17 stemmen
12.753 De waanzin zelf gaat goed gekleed.
Zijn werk vergt tact, precisie ook.
Dus kruist hij namen aan,
kamt steden uit, tast schedels af.
Veegt hij zijn voeten, is het raak
en stamp het in de nok.
Weer vraagt zijn vrouw naar zijn pensioen.
En hij met noodweer nog op pad.
Niet snik. 'Verkeerd bedraad.'
Van Luther met zijn inktpot tot Feith…
verdoemenis van verandering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
596 de spanning is eruit
het is een 'slechts' geworden
tussen deze dag
en op een liggen sterven
blaadje na zuchtje
na boompje en een kermen
is het krampen
in een pulseren overgegaan
mijn pink trilt nog wat na
ik begin te geloven in fabeltjes
het inzetten van de aftakeling
haalt mijn niet willen geloven in
mijn hart loopt leeg
en de aarde…
God heeft een huis gebouwd en dak
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.586 GOD heeft een huis gebouwd en dak
en zoldering bespannen strak
met kommer, druk en droefenis,
weedom er de bevloering is
en alle wanden zijn bekleed
met zorgen en met harteleed
en in betreuren ingehuld;
Hij heeft de goeden er in weggeloken
en toegesproken:
de sleutel van uw deur is het geduld.…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
rituelen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
492 de rituelen buiten je hoofd
beginnen met welk been
je uit bed stapt
en daarna de juiste sok
welk been het eerste
in de pijp gaat
welke arm kiest dan
automatisch een mouw
welke voet neemt
het voortouw
waarom links gepoetst
rechts geveegd
en links gegeten
schrijf je rechts
de rituelen in je hoofd
gaan meestal over kiezen
doe het goede…
draden van licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
670 en dat ik jou niet missen kan
heeft niemand in
de gaten
het kleine brokje
in mijn keel of het neerleggen
van woorden met deuren toegeschoven
doen me afdalen in jou
zoals het late middaguur dat langs
de bladeren likt
en poëzie laat ontstaan
in de plek waar ik ben; het ademloze licht
over mijn stille hand
telkens zachter
wanneer…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 als het leven
mij geen waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Expressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Je hoort zo vaak weifelend: “Ik weet niet…”
Een schreeuw om gevuld te worden
Met mijn mening, mijn gedachtengang,
Met mijn stroom van informatie
– Belezen, overwogen, geanalyseerd,
Geordend, bezonken, gekanaliseerd –
Ik ben boordevol, ken ook dát gebied.
Het moet eruit, mijn drommen en horden
Ideeën, mijn mededelingsdrang,
Mijn overzicht, orde…
Inspiratie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 als ochtendmens floreer ik al
als dagmensen nog half slapen;
staat de zon hoog aan de hemel
dwalen mijn gedachten al traag
en inefficiënt over vage paden
creatief denken is 't combineren
oude kennis tot ‘n nieuwe creatie;
onbedwingbare zin creatief te zijn
is met mystiek omgeven inspiratie
informatie wordt gearchiveerd
achter coulissen…
De twijfel zegt,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 De twijfel zegt, dat ik
een fust moet zijn van
duigen, beringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, verlichting
van het spongat, vanwaar ik kijk,
waaruit jij alleen kan tappen,
waarover een vooroordeel rust,
de twijfel zegt, dat alleen de
overgave telt in een moment
van gelaafd vertier, om dan de
grappen te verleggen,…
de boom en de berg
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
620 heel even
dacht ik iets te zijn
een mens misschien
maar ik sloot mijn ogen te vaak
en werd een toevalligheid
zoals een woord
dat in het beloofde bergland
naar beneden stort
daar de illusie bemerkt;
de mythe van het honinghart
naïef bij elke boom en elke aalmoes
van hoop
gewuifd tot vaarwel
tot niets
in dat heel klein…
Gegrinde herinnering
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
524 met beroerende baren
brengt herinnering
telkens weer dezelfde stenen boven
roterend in de reproductie
slijten scherpe kanten af
het verzachten van beelden
uit het rudimentaire verleden
bevestigt een tendens
naar afronding in de mens
verstrooid en gepolijst
valt elke heugenis uiteindelijk
als gewassen grind op zijn plaats
in een laatste…
Poging tot evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Het donkere water
weerspiegelt wolkenflarden
in spiegelbeeld met pistool
nog richtingloos onbewogen
in haar ene hand
Onvervulde verlangens
zweven tussen willen en kunnen
wachtend om zich te uiten
in boosheid of verdriet
Tot het langzaam wordt gericht
een knal in echo’s weerkaatst
spiegelbeeld verrimpeld achterlatend
opgelucht op weg…
alleen op papier
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
715 alles past buiten
de bloemen en het kruidje-roer-me-niet
de uitgeslapen lucht
niets wordt daar bedrogen
bomen worden woorden
en spreken oevers toe, eenzaam
tot de eeuwigheid
een vonk van poëzie
alles
of het niet meer verlaten, het teruggaan
naar de uitgeputte dood;
het pseudoniem
van een ongepaste leugen…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Winden gieren zoals
ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet…
De bushalte 1963
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
490 Elke dag zelfde tijd
stopt de bus
voor de bakkerswinkel
vanaf m’n vaste plaats
aan het raam
flirt ik met de dochter
van de bakker
die mij reeds verwacht
en teleurgesteld
als de bus met mij vertrekt
als ze me wenkt
zwaai ik terug
ik stap niet uit
de rol van elegante ridder
speel ik maar kort
val snel door de mand
bang…
Cupido
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 gekwetst,
verwond en
angstig
is ze
dus
wordt Cupido
weggestuurd
voordat
de kleine
liefdesbode
ook maar
een voet
tussen de
deur krijgt
moedeloos
bergt hij
zijn pijlen
op
het doel
wordt niet
geraakt
tranen stromen
over zijn
wangen
om het
gebarricadeerde
hart in
oorlogsuitrusting…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
554 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
De brillendans
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
547 Normaal wandel ik door de stad
zonder te kijken om te zien;
toon ik een gast trots m’n stad
ontdek ik onbekende details
zie de wereld door een nieuwe bril
Vinden anderen een vrouw mooi
die mij niet is opgevallen, heb ik
-als elk mens beïnvloedbaar-
gelijk belangstelling voor haar
zie haar door een gekleurde bril
Ook in m’n geboortedorp…
tegelzand
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
957 september zesenveertig
in dit huis gaf je mij
jouw zegen
een leven lang en gelukkig
om te herhalen
ik herinner me het tellen
en de tegels, de kamers die wij nodig
hadden
genoeg om tot de tijd te fluisteren
- nog later dan nu –
dat zij niet bestond
niet hier
niet op de houten vloer
in het zonlicht
cirkelrond…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…
een andere weg
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
870 wat ik nooit zal overwinnen
zijn de uren die blijven slaan
slechts een drama kan mij vrijheid geven
wanneer morgen mij terug laat gaan
alsof ik wist dat dit ging komen
met heel mijn angst en wees gegroet
ik zal mij kleden als een bruid
voor wie ik zacht verleiden moet
mijn hart is ziek, het feest te koud
ontvolkt de stad, mijn sterven oud…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 op slag gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt…
Verstrikt in eigen web
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
576 een grillig patroon
is er stilaan ingeslopen
de dingen namen weer een loop
waar ik juist niet op hoopte
maar eigenlijk al wel verwachtte
jaren van te veel verdragen
te lang geduld betrachten
moet ik nu bekopen
een gordiaanse knoop
maakte zich warrig meester
van mijn open geest
geen snars heb ik ervan gesnopen
slechts verlies gevreesd…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 Soms wuiven bomen nog in lentelach
ziet zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Onzichtbare kracht
Schuilgaand achter wolken, verdiept in de nacht
Peurt zij essentie
Trekt aan en versmelt
Weerwolven en engelen metaformeren
De zee zwelgt en daalt
Zo karnt de wijze
Dienend en dienstbaar als het oog van een storm
Uit furie, vrede!…
Gevoelens en Gedachten
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.329 Gevoelens en gedachten
Staan soms loodrecht op elkaar,
maar wat is nu waar?
Zijn mijn gevoelens datgene
waar ik naar moet luisteren?
Of zijn het toch mijn gedachten
die de waarheid fluisteren?
Vrede tussen die twee
lijkt niet te bestaan.
Wie komt mij redden,
zodat ik weet
hoe ik verder moet gaan?…
buitenlicht
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
618 ik loop
in cirkels en
monologen
vloek om regen
- nog dagen daarna –
wikkel het afscheid
in ansichtkaarten en jank de zomer
uit mijn mond
en op de kale plekken in het gras
leg ik gedichten uit het leven
met witte wolkenwijzers
naar de nacht
kom dichter, lees je voor
kom vandaag
er is nog licht…