2974 resultaten.
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 men zegt wel;
laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 heb altijd van succes gedroomd
een kroon linten en wat lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 toen viel de stilte
hoorbaar als een waterdruppel
begon de dwaaltocht door de grot
kalksteenkegels sperden ons de weg
als stenen afgodsbeelden
wanhoop droop in pegels
van het gewelf
langs torenhoge ijskaskaden
van langvergeten angst
heel even fonkelde het meer
agaten spiegel in het vuur
van onze fakkels,
onpeilbaar als het navelstarend…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Bij de geknotte linden is doorzichtig
-stralend met lichtrode vruchten, geel
en groen blad, sneeuw op zijn takken -
de meikersenboom verschenen, roomwit
bloesemend, takkenwringend spiegelend
door het raam in de koudblauwe tegels.
----------------------
uit: 'Tirade', 1994.…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?
Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals de ochtend zich herpakt.
Onbeantwoorde vragen terwijl het antwoord pardoes komt aanwaaien.…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.
Een ander lichaam voor een tijd
gerijpt door de omstandigheid?
Dan blinken schelpen even op
ik hoor de stille letters klinken.…
ALLERLAATSTE STRAAT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
904 Op ‘t einde van de laatste straat
staat mijn weg voor eeuwig stil
Geen spiegel toont mij ’t gelaat
van hem, die ik gaarne zien wil
De weg terug schijnt pure mist
mijn ziel kan louter verdergaan
Wordt hier het gisteren gewist?…
's Herenweg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 , niet een zichtbare
doodlopende weg
maar toch, het zijn
verleden gedachten
die aan hun ogen voorbij komen
en de aanstaande morgen in
het ochtendgloren
gewis niet zullen verzachten
de kruisingen op hun gelaat
verhalen van verwarde snaren
is het levensverraad of
gewoon de laatste jaren baren
d'ogen blikken in de ziel
van een spiegel…
Slagen in het water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 buiten heel jaar door
Brengen we 300.000 keren
Onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
Vroeg bezorgd de dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach, wij zwemmers zijn rekkelijk
en de beweging is betrekkelijk
Veel dames maken die slag vaker
Voor vriend en vaderland
Op het droge voor de spiegel…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is waar
mijn hoofd doet me pijn
als ik deze wereld zie
te vroeg opsta na teveel wijn
zie ik de puinhopen ver weg maar
dichtbij zie ik mezelf in de spiegel…
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon
kijk maar eens achterom
woon in je gedachten
waar we lachen om de
gekke dingen die er zijn
samen delen we ook pijn
zo af en toe
wil ik je even bij me
dan spiegelen…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta
leven en gevoelens verdwijnen
zomaar ergens in een onderste la
uiteindelijk heb ik
in de spiegel…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 ik heb het woud gehoord
niet alleen zijn buitenkant
in het ritselen van bladeren
maar de oertaal van de vaderen
de krak waarmee hij
zijn jarenlange spanning
laat vieren in hervinden
van evenwicht en macht
het ven gezien dat zwart oogt
bij een helder blauwe lucht
en doodstil kleine bellen gas
aan de spiegel laat ontsnappen
bomen praten…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…
Biertje drinken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Als je bij binnenkomst de voordeur dichtslaat
en nog realiseert hoe fijn en gezellig het was,
zie je bij bedtijd in de spiegel je grauwe gelaat,
besef je: dit is de tronie die mìj het beste staat.…
Weegboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Ja ga
....braaf boontje altijd schoon
....de uitgang vind je gemakkelijk
....kijk maar in de spiegel!"
Ik zie wapens in mijn handen
ik zie mijn gezicht, het is hard
ik klim uit mijn weegschaal
even zwaar als zij
even licht als zij…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 kon jij hun
scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden
wakkerde hun
verschillen aan ondergroef
ongewild de basis waarop
zij ooit probleemloos
zouden kunnen samengaan
jij leerde hen spiegelen…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 landschap
ik ging die avond slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik sliep
de wereld kende zijn ronde vlaktes
de spirituele dubbelzinnigheden
dubbele bodems van engelengezang
zwanen zouden weer landen
op het meer, vlakke spiegel…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 waar de
voorplecht het
water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 waar alleen de merel en het roodborstje
gehuisd zijn,
zoekend naar mijn brood kruimeltjes…
In dit land van rijm en ijskristallen
wanneer de avond valt
spiegelen de gouden lichtjes
aan de dennenbomen
zich in het magische van een witte kersttuin
een ijskoude schoonheid die mijn ziel beklijft!…
Ze zeggen dat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Ze zeggen dat het niets betekent
Omdat we nu eenmaal spiegels zijn
die vriendelijk teruggroeten
Maar toch, de bakker kent mijn naam
en de postbode is blij
dat ik thuis ben
voor de pakjes
van de buren
Gelukkig Nieuwjaar
Vooruitblikkend houden we moed
met goed nieuws, al zeggen ze
dat het niets betekent
dat er de rest van het jaar…
Melkmeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 ons mannen opzadelt met een dorst
Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden
Nectarbronnen waar zuivel parelt
Uit twee handvol blanke roomfontijnen
Voorposten waardoor wij worden gesjareld
Welke hotsend op haar torso deinen
Weerstand bieden of zich verweren
Kan geen man tegen deze perzikperen
Zij verheffen wichten tot de adelstand
En spiegelen…
Schouders
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
404 ik heb iets
met schouders
altijd al gehad
maar als je ouder
wordt lijkt de
irritatie groter
heel vroeger
stond ik in de
spiegel te kijken of
mijn ene schouder
hoger uitstak
dan de ander
ik kon daar maar
niet achterkomen
pas bij de revalidatie
borstkanker operatie
bleek dat er een en
ander fout was gegaan
de aanhechtingen waren…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.
Elke dictator die oprijst,
zal ooit vallen.
Neem dit nachtelijk gewauwel
niet te serieus,
fluistert hij verder.
Ik moest iets schrijven
voor mijn volk.
Misschien herinneren ze me,
op een slapeloze nacht.…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 dood bent
nu je blijft leven in mijn gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst te bewijzen
op de spiegel…