4052 resultaten.
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
Een briefje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
829 Een hand
als zwaard in steen,
niet los te krijgen.
Meegenomen in het graf van de arme pijpendraaier.
Hart gestopt.
Een batterij
die na veelvuldig laden
plots niet meer te laden was.
Het leven dat zich niet laat rekken,
nu de zin verdwenen is.
Gewoon een kattenbel,
die altijd door bleef rinkelen.…
Willem
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
744 Wat is dat voor een stichting
Een strand vol arme tanden
Het gat daar in je handen
Dat is toch geen gezicht
Wat moet jij in Mozambique
Een land vol slaven plagen
Of op je schouders dragen
Op kosten van de republiek
Steek je handen uit de mouwen
Deel je bijstand met de armen
Help ze mee met stenen sjouwen
Huizen, scholen te verwarmen…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 Misschien
moet ik me van steen of
ijzer slaan, gebeeldhouwd
blijf ik in de ruimte wach-
ten op wat komen gaat.
niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel dat
God bestaat, bevrijdt Hij
me uit die stilstand, doet
Hij het licht aan, een lamp-
je om licht in de duisternis
te maken, een spaarlamp
met eeuwigheidswaarde....…
Schone schijn
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
821 Maar, daar achter die stenen
voelt ze zich vaak verdomd alleen.…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…
de niet vliegende vogel.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 Het is een eigenwijze vogel die
niet van z'n plaats wil gaan,
een vogel van steen die niet
wil bewegen. Ik hou het niet lang
en laat uiteindelijk los. Val lang
naar beneden en raak dan de grond.
De grond is zacht, is van mos,
ik zou dankbaar moeten zijn
maar ben uit het lood geslagen.
En die vogel hangt er nog.-…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 je zocht een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht…
Gepolijst profiel
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.156 Nu op deze verloren dag
in weer een ander jaar,
vloedlicht zwaait over
het ontvroren land, het
is niet waar dat zij daar
in ruste ligt en dat zij de
tocht is aangegaan in een
omfloerst gebaar, het is
toch waar, dat wij haar
profiel polijsten in ruwe
steen, beschrijving van
haar taal tegen beter weten
in.…
" Bitter kruid "
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
745 Geluk op steen gewet,
tot messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen gesneden.…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 zwijgzaam
-er zijn er zoveel voorgegaan-
sta ik in de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom…
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.019 een slak liep door het hoge gras
genietend van hoe mals het was
een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Blikken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
891 Blikken, van de mensen om ons heen
zien ons als een mens met een gebrek
niet hoe wij, ook innerlijk kunnen wezen
"heus" wij hebben gevoel en zijn niet van steen!
Blikken, ja we zien ze maar al te goed
die zeggen meer dan alle andere dingen
dat de eerste blik dan vaak de beste is
nou, dan ontneemt je dan al de moed.…
Vader
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.721 Ik voel mij als een steen geworpen, in een diepe plas
De kringen ontstaan in het water,
bij elke kring een beeld van hoe jij was.
De kring, eerst klein en dan steeds groter
Vertelt je leven tot waar het einde is
Jou niet meer bij ons te hebben,
is voor ons een heel groot gemis.…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 wanneer stilte jou niets meer vraagt
het dwarrelen aan de bomen staakt
herfst een steen keilt over het water
onbeschermd en bedoeld voor later
schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld ontwaakt
in een droom van doorlopend leven
sluit de nacht zijn ogen
voor eeuwig, voor heel even.…
KWATRIJNEN
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.020 Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen,
de wind rukt aan de bladen en de bomen…
Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 gevallen engel
het leefde van de lucht in je longen
tilde door je maag heen de zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken…
Gedachten na Pasen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik zou er toch niet
aan moeten denken
te leven zonder
de levende Heer,
Hem in een graf
in de rotsen te weten
achter een steen,
onbereikbaar,
niet meer…
Zou ik zo’n leven
kunnen verdragen,
ik schrik van alleen
de gedachtegang al,
Heer, dank voor Uw Woord,
Uw beloften, de dagen
dat U met ons bent,
hier, nu en overal!…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
Noodhulp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 Ze klaagt niet langer steen en been.
De priester heeft gemeenschapszin
en duikt met haar de sponde in.
Ze glimlacht door d'r tranen heen.…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Scherenkust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
612 Cultuur
Religieus karakter
Jagen voor eten
Overleef
Steen en bot
Als materiaal
Dat de buit binnenhaalt
Millennia na-
dien leven
Wij als zij
+ + + + + + +
Uit houten planken
Van leien dak voorzien
Stijl. Opgetrokken
Stavkirke
Ringebu
Alta - Finnmark (Noorwegen, 2000)…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen,
opvlammend genoeg, dooft de liefde met
meer scherven aan schoonheid
dan houdbaar in handen van steen…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
Pasen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
631 gedragen klonken de koralen
alsof de dirigent daarmee
de sfeer van pasen wilde verhalen
een sopraan vertaalde stilte
van het graf en een bariton
de zwaarte van de steen die daarvoor lag
tot in de ijlte van de hoogste tonen
de ontsteltenis van vrouwen zichtbaar werd
door de ontdekking van de lege tombe
opgewonden stemmen gonsden
keer…