3148 resultaten.
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 klimaatklok tikt een kritiek geluid
roept om collectieve duurzaamheid
die ons de aarde weer laat ademen
de zucht naar verbinding met elkaar
roept ons juist daar bruggen te slaan
waar zwaarden in tegenstelling dansen
waar de kloof tussen arm en rijk heerst
maant ons het streven naar gelijkheid
het zoet en het zuur gelijk te verdelen
de stroom…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Schaamte maakt hem lelijk
Getooid met spinsels van venijn
Een poging tot stuntelig geluk
Een gevel van laffe lach en domme schijn
Dan vlucht hij zonder slag of stoot
Sidderend van stroom
De weerstand barst
Zwier hem bij het schroot
Zijn handen stotteren
Loze uitsteeksels!…
Wisselende stemming
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.169 Staalblauwe lucht
Een nieuwe dag
Een diepe zucht
Vochtig klamme ochtend
Diep in mijn longen
Kijkend naar boven
Zonlicht afgedwongen
Liefde opent mijn hart
Laat energie stromen
Jij, die naar me lacht
Hoor het zacht geruis in bomen
Gisteren was iedereen tegen me
Alles was een sleur
Dingen gingen verkeerd
Ik had gewoon een rothumeur…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 Een mens blijft
heel zijn leven onvolmaakt
hoezeer hij ook
blijft zoeken in dat leven
hem wordt altijd te weinig tijd gegeven
voor hij tot bovenmenselijk geraakt
Zo lijdt een mens
soms meer dan hij laat zien
en huilt hij harder
dan zijn tranen stromen
want op de vragen die er in hem komen
vindt hij geen antwoord meer misschien
En…
hemel lichaam
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.095 Als ik mijn ogen sluit, kijk ik de toekomst in
Kinderen die opgroeien, mensen die ouder worden
Als ik mijn ogen open, stromen mijn emoties
Vreugde, pijn, geluk maar ook verdriet
Als ik mijn armen open, sluit ik ze
Om geliefden vast te nemen, een knuffel te delen
Als ik mijn handen uitsteek, draai ik me
Om dierbaren een hand te schudden…
ver van mijn bed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.120 de Haagse Toren naar omlaag
het Kurhaus en de pier bestaan niet meer
en het Bezuidenhout is weer veranderd
in een kerkhof waar het bloed meandert
de stilte doet weer denken aan weleer
gelukkig is het allemaal niet waar
ik zit op een terrasje op het Plein
genietend in een ongeschonden stad
in plaats van een geblakerd abattoir
hier stromen…
Valstrik
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.008 De stroom fluistert in de slijtende bedding
Grashalmen parelen in een nevelsliert.
Sneeuwtoppen in licht
Maar de val staat gespannen met gapende kaken.
Een krijger met de tanden bloot.
Het lijf in een rauw kleed gewikkeld,
Herfstbladeren rondom.
Onder het gewelf hangt hij aan een tak.
Een bloedspoor koelde en stolde op de tong.…
Bloedrood
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
990 Een bloedrode streep
Diep in mijn huid
Er vormen zich druppels
Druppels die via mijn hand
naar beneden stromen
Eerst langzaam, steeds sneller
Rood, roder, roodst
Bloedrood, mijn bloed
De snee is gezet
Ik voel de scherpe pijn
Mijn huid is stuk
Het bloed
Het bloed is rood
Bloedrood, mijn bloed
Paniek, waarom heb ik het gedaan
Waarom…
ijskoningin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
960 De zachtheid in je blik
De liefde in je daden
en jouw geloof in mij
en dat alles zal verwaaien
één straaltje van
mijn sterrenkind
kan mijn hart verwarmen
Het ijskoude hart smelten
zodat mijn tranen
overvloedig
kunnen stromen.…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Eeuwig dansen de atomen
in hun eindeloze stromen.
Snel en licht, traag en zwaar
springen de dansers door elkaar.
Zij scheppen ons het licht, de wolken
en vormen de geest der volk’ren.
Brengen kleuren in ons hart
maar zijn ook vaak de bron van smart.
Doch, de dansers zijn de dansers niet
en wat je ziet dat is er niet.…
liefde geneest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.286 ik lig aan jouw voeten
jij kruipt in mijn hart
breng jou naar het licht
weg van je smart
en van jouw gevang
verwarrend verplicht
geneest toch mijn liefde
houdt traan in bedwang
verborgen je lach
te diep in jouw ogen
vingerzacht voelend
de pijn om je mond
lief ik jou teder
met handen voorzichtig
stromen van leven
maken gezond
jouw…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 Ik was daar op Golgotha, daar bij
het kruis waar het bloed van die visser
met op zijn hoofd een krans van doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 O muren en o grond, o welgevoegde stromen,
Wijkt voor de wildernis der averechtse bomen,
Maar wijkt voor haar geluk. En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Morgen maak ik een blauw schilderij.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 En dan, geheel onaangekondigd
ontvouwt zich een landschap
aan nieuw verworven zintuigen
in een stroom van kleur en intuïtie.
Mooi!
Morgen maak ik een
geel schilderij.…
Dood in Cordoba
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.032 Wanneer de avond valt in Córdoba,
steeds wanneer de avond valt in Córdoba,
verzwakt het licht en een donkere stroom
vloekt binnensmonds onder de brug.
De rotsen krijgen vleugels van mos
en veranderen in een koppel patrijzen
- licht en donker -
het water fladdert onder de brug.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
Vergeestelijkt
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.727 Hij staat tijdens de vaat
over andere dingen te dromen
veegt z'n mond af aan 'n theedoek
snuit z'n neus in een servet
laat de kraan langdurig stromen
spat gedachtenloos naast 't toilet.
Uit de badkuip klinkt benepen
"waar komt al dat schuim vandaan"
als hij een grote tube badschuim
in één keer heeft leeg geknepen!…
Dromen geven mij inspiratie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.210 Gepassioneerd ontdek ik hemelse oorden
en doorkruis onbekende stromen.
Ik ga op zoek naar droomeilanden,
niet wetende waar ik zal belanden.
Ik reis naar woorden in mijn dromen
en zeil met witte en grijze wolken mee.
Soms verlichten ze mijn hart,
soms stormen ze met heel wat kracht.…
tot ze met het magma botsen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.482 de zon kaatst kermis
in de hel, ze is te fel
regen komt in stromen en
druppels spatten hun vaarwel
ik zie je staan
handen op de rotsen
voel je energieën gaan
tot ze met het magma botsen
de kern is het element,
waar omheen al je atomen dromen
vervallend tot een volgend sediment
waarin jouw straling vrij kan komen
je deelt niet in…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 Pulkend is het plezier van bottende twijgen
die zweren en puisten van het groene pus,
uitgeknepen door een kloppend kussen
van gonzende stromen lentewarmte.
De blauwe baarmoeder van spruitend leven
ontvangt in volle zin de spuitende zon,
stralen gutsen hittevol van haar sprankelend palet.…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
Biografenisfobie
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
995 M'n badkuip liet ik vol met water stromen.
M'n bed zat vol met zand tot aan de rand.
De dader werd vandaag gesignaleerd.
Hij was platzak en openbaar bezopen.
Hij lalde, toen-ie werd gearresteerd.
De man was dronken bij me ingeslopen.
Hij wou me helpen, maar het ging verkeerd.
Klaas Vaak z'n werk was uit de hand gelopen.…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd een zee golft achter de laatste horizon
ik zou je kunnen zeggen dat alle nachten eender zijn
dat stromen…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.
-----------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten
in hun lichtcellen
communiceren met het AL
door openstelling
waaruit handelingen ten goede
voortvloeien in oneindige stromen…