2450 resultaten.
Feest
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.814 "
Zij staarde naar de tuin en zweeg.
" 't Is mijn verjaardag...weet je nog
wat ik dan altijd wilde eten?
...Dat vroeg je mij dan...
- kom, dat weet je best -,
want het was immers feest!"
Zij keek naar niets en zweeg.
Een zuster kwam.…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Want straks als in zijn tuin de kopers komen
moet alles proper zijn aan pad en plant,
en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen
of 't zo geschonken werd uit open hand.…
Bezoek aan Malang
gedicht
2.3 met 35 stemmen
28.909 Mijn grootmoeders huis had een tuin vol geheimen,
verborgen viooltjes die ik mocht zoeken.
Zij maakte mijn kop chocola in haar kamer,
die vol stond met foto's, diepzinnige boeken.
Mijn grootmoeder wist zich omgeven door geesten.
Zij zag de kleuren van het goed en kwade
en las je gedachten.…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Heden in de tuin van Eden
maken vogels mij het hof
zingen krielen tjilpen strelen
in de gulheid van hun lof.
Bomen wuiven met ons mede
blaren dwarrelen door de lucht
een tapijt voor onze voeten
spreidt zich knetterend als een zucht.…
'n Echte Fries
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.879 Hij, een aanvulling op mij en
Ik een steun voor hem
Samen is leuker dan alleen
Ik wil 'm niet ruilen; voor geen één
Dus genieten van het Leven
Van scrabblebord tot lekker eten
Van z'n motor tot 'n bioscoopje
Naar Cyprus of lekker in de tuin
Tevreden... Ja, zó moet het zijn!…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Jij
zit in de tuin en kijkt op als een kraai
hikt van de hitte en krast, of op een lei-
en dak gegriffeld wordt. Je zit te schrij-
ven in het eerste leerjaar. Hou je taai,
't is hanepoot en baksteen. Ben je blij-
ven zitten? En nog vind je niet de draai?
Alleen waar vuur heerst, heilig vuur, ontwaakt
de ware schrijfaandrift.…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.627 Hij wees me op Adam en Eva in de tuin,
hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin
gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen
ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd
als wol, geborduurd op hun werkelijkheid
en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…
Laten we
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.456 Laten we verder kijken
dan de leugen lang is
Laten we zon en schaduw
als familie beschouwen
Laten we geen dubbelgangers
van elkaar zijn
Laten we mekaars naam vergeten
en de lach onthouden
Laten we traag reizen en elke
korrel zand bewonderen
Laten we de tuin omplooien tot
een wuivend korenveld
Laten we de woorden van elke dag…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Die bloem, wat eerst een knopje was
siert nu een stukje van de tuin.
het is of het me aankijkt
zo mooi met z'n kopje schuin.
Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.
Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 wentel mij in de lijnen van het landschap en tover
er paadjes en sporen die het land nooit bezat
de zon zakt door het ven, kleurt de avond rood
ik koester de wegen, ook al lopen ze dood
Waar ook ter wereld mijn stappen nog staan
verzameld, geraapt en zonder een traan geruild
voor de schamele schuur aan het eind van de laan
de struik in de tuin…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.
En ben ik uitgebloeid
Ach, laat mij dààr verslensen
En luister naar mijn laatste zang
Ik ben zo bang, ik ben zo bang
Te sterven bij de mensen.…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt de mensen uit
besmet je denken
met hun steeds nieuwe wanden
en geweren
met je eigen motieven
je zucht naar een eigen gebied
dat in de handen zonder regen
achter grijze stenen muren
door wanden omgeven
in de tuinen…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 De tijd staat stil als de herfst in de tuinen.
De vijver luistert niet meer naar zijn huidig water,
de uilen zijn genummerd, net als de spoken.
Een dag duurt eeuwen in dit huis vol huizen
en vol koningschap, tot brandbaar stof vergaan.…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Vanuit de tuin van Eden is er
een panoramisch uitzicht,
mensen van de blauwe wereld
zijn tevreden met wat ze hebben.
Luchtige foto's van straten,
huizen blauwgetint gelijk inkt.
Iedereen bij de blauwe wereld
per land gerangschikt.. per soort.…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Genietend zwemt ze rondjes
In haar Wedgwoodkopje
Nu en dan
Leunt ze met beide armen
Op de rand en kijkt verliefd
Naar de reep tuin tussen de
Schelfzeevitrage
Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 Kees)
mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin
voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp
alsof zij alles in de hand
mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen
spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars
en morgen breekt een nieuwe dag weer aan
mijn dochter wenst me welterusten
in het donker, kust me op mijn wangen…
HOEVE BIJ HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 "
Donzen en veren speurders bezoeken
tuin, dan ruim land, voelen uitdagende dwang
te spelen naast een boslucht zuigende koewang.
Naar die tenten in roerige weidehoeken!…
GERESERVEERD
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
792 aan de restaurants
waar je toch altijd de gereserveerde tafel kunt krijgen,
die je graag wilde
nu kom je er achter, dat die moeilijk te vullen is
zijn wij kuddedieren
met een meeloopinstinct
zijn we dus trendies
rennen we overal achteraan
we worden marketingtechnisch bedot
met open ogen trappen we er steeds weer in
ja, we worden om de tuin…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 De reuze Drentse keien liggen verspreid
in nette tuinen of woeste heidevelden,
moeten telkens het kinderspel ontgelden,
kennen vrolijk geklauter bij felle strijd.
Kloeke rovers hebben zich juist bevrijd
van sterke wachters, gaan als trotse helden
naar hun woonhol, waar ze reeds rijke buit telden.
Worden oergraven door de jeugd ontwijd?…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 ‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk,
Eengezinswoningen zonder tuin.
Krom en langzaam slentert hij voort,
Langzamer indien gordijnen geopend,
En geen lantaarnpaal die stoort.…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd
zijn weggedoezeld tot een schamelheid;
en weggedwerreld is in daaglijksheid,
de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.
Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene tuin…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Op een stille avond staar ik naar
de tuinen waar nog mensen bezig zijn
met het snoeien van een heg of het
maaien van gras.
Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 de populieren zenden
lange ruisende seinen
berichten over lijnen
die ik kan horen maar
de betekenis van de
ver geschreven muziek
moet me ontgaan
rijen hoge koren
over de hemelbaan
het zijn serene vissen
druipend groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend…
Op school
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.769 Het woelig meisje wendt zich om en gluurt
naar gindse tuin, waar 't bieke honig puurt
en zomerzonne blinkt op bloem en bes.
Op de enge schoolbank zwiert de blonde tres.
Hoe vaak heeft niet haar blik zich blind getuurd
naar 't strookje blauw - de hof is hoog ommuurd -!
- ‘Die blijde vogels! hen kwelt boek noch les!’…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.…